Ludwig geeft Veenendaal enig aanzien

Een opwindend wedstrijdverloop was Job van Schuppen niet vergund, maar met Olaf Ludwig als winnaar kon de koersdirecteur van Veenendaal - Veenendaal wèl een gerenommeerde naam op de erelijst van zijn ronde bijschrijven....

WYBREN DE BOER

Van onze verslaggever

Wybren de Boer

VEENENDAAL

De 211 kilometer lange koers die zich door de geaccidenteerde driehoek tussen Veenendaal, Arnhem en Nijmegen slingert, is nog een groentje in het internationale circuit. Maar de ambities zijn groot. Met Zoetemelk ('85), Van Poppel ('89) en Ekimov ('94) prijken reeds enkele mooie namen op de palmarès, maar even zo vaak ook lieten de klasbakken Veenendaal links liggen.

Ook woensdag. Vlaanderen-held Museeuw had gezegd te zullen komen, Tsjmil ook, en de aankondiging door Ballerini dat hij in Gelderland zou rijden, had in Veenendaal zelfs tot een vreugdedansje geleid. Het beloofde de fraaiste editie van Veenendaal - Veenendaal te worden, daarover bestond geen twijfel. Twee dagen voor het startschot zou klinken, werden Van Schuppen en zijn organisatie weer met beide benen op de grond gezet. Een voor een zegden de sterren af.

Van de Nederlandse toppers ontbrak bovendien Frans Maassen en meldde coming man Jeroen Blijlevens zich ziek af. Wat over bleef was een rennersveld van doorsnee kwaliteit. En daarmee nemen ze in Veenendaal geen genoegen. Van Schuppen: 'Het kan altijd beter, veel beter. Maar je moet tevreden zijn, je staat machteloos.'

Maassen verkiest de anonimiteit van de Tour du Pont, waar meer Europese coureurs zich voorbereiden op de zware zomerweken. Het illustreert een van de problemen waarmee Van Schuppen worstelt: een ongelukkige plek op de kalender, net nà de klassiekers en net vòòr de Grote Ronden.

Een sportieve opwaardering van de koers, iets waarover de internationale wielerunie (UCI) beslist, zou Veenendaal naar een gunstiger tijdstip in het seizoen kunnen brengen.

In elk geval in het voorjaar, want terug naar het najaar, waarin de eerste acht edities plaatsvonden, wil Van Schuppen niet. 'Toen zaten we kort voor de WK. Dat is even leuk, een voorbereidingwedstrijd zijn op de wereldkampioenschappen, maar nu willen we op eigen benen staan. En in het voorjaar leeft het wielrennen ook net iets meer onder het publiek.'

Woensdag zou UCI-afgevaardigde Conter zich in de karavaan melden, om te beoordelen of Veenendaal rijp is voor promotie. Op het laatste moment ontdekte de Fransman echter een dubbele afspraak in zijn agenda. Hij liet zich in Gelderland verontschuldigen. Binnenkort buigt de internationale wielerunie zich daarom over rapporten van de Veenendaalse wedstrijdjury en een vooraf aangewezen ploegleider. Aan de hand daarvan wordt beslist of promotie op z'n plaats is.

Nu nog valt Veenendaal - Veenendaal in categorie 1.3, het toneel waarop doorgaans de tweede garnituur zich meldt om punten voor de wereldranglijst bijeen te sprokkelen. Eén tree hoger staat bijvoorbeeld de Grand Prix Eddy Merckx, maar Schuppen en consorten hopen dat zij een grotere sprong kunnen maken. Opname in de categorie 1.1 zou Veenendaal - Veenendaal in status gelijk maken aan de Omloop Het Volk en de Waalse Pijl, wedstrijden waar veel FICP-punten zijn te verdienen.

En om dat laatste gaat het, weet Van Schuppen. 'Hoe meer punten de renners ergens kunnen verdienen, hoe minder je ervoor hoeft te doen om ze naar de start te halen. Bij de hele grote wedstrijden zie je toch ook amper afzeggingen.'

Olaf Ludwig leek ooit voorbestemd om door te dringen tot het elitegezelschap dat zich uitsluitend laat zien in het (semi)klassieker-circus. De in 1990 door Peter Post uit Oost-Duitsland gehaalde renner was voorbestemd de podia te beklimmen in San Remo, Meerbeke en Roubaix, maar vijf jaar later is de Amstel Gold Race de enige klassieker die de tweevoudig winnaar van de Vredeskoers aan zijn erelijst heeft weten toe te voegen.

Vorig seizoen boekte hij zelfs maar één zege, de Henninger Turm, en eigenlijk vond hij dat zelf ook wel een beetje magertjes. Daarom reageerde Ludwig gisteren ongewoon blij toen hij als eerste in Veenendaal de meet passeerde. Ruim honderd meter verderop was er vervolgens het besef dat een coureur van zijn kaliber zich eigenlijk niet tevreden mag stellen met Veenendaal - Veenendaal. 'Hij telt, maar een grote zege is het niet.'

Maandag wil Ludwig zijn slag slaan, opnieuw in Rund um den Henninger Turm in Frankfurt. 'Een koers die echt telt.' Na ruim 200 kilometer door de Gelderse Vallei, de Veluwe en het land van Maas en Waal, stelde Ludwig vast dat de vorm voor titelprolongatie in Frankfurt aanwezig is.

Een fikse griep, opgelopen na Parijs - Nice, had zijn winterse trainingsarbeid zo goed als teniet gedaan. Maar na een 'slechte' Ronde van Vlaanderen, een 'iets betere' Parijs - Roubaix en een 'goeie' Gold Race is Ludwig bijna weer in zijn oude doen. 'Ik heb vandaag goed en slim gefietst.'

Alleen op zijn eindsprint durfde hij nog niet helemaal te vertrouwen. De kopgroep van achttien man, die zich op initiatief van Gerrit de Vries al na zestig kilometer had losgemaakt, was hem nog te groot geweest. Ludwig vreesde de concurrentie van Tom Steels, de spurter uit de Vlaanderen 2002-equipe. Daarom sprong de Duitser in de finale mee met de demarrerende Patrick Jonker, om vervolgens zelf ook nog eens twee versnellingen te plaatsen.

Alleen Jonker en Peter Petegem konden Ludwig volgen, maar bleven het antwoord schuldig op diens eindschot. Daar kon Jonker, de enige ONCE-renner in koers, vrede mee hebben. 'Derde. Meer zat er niet in. Voor mij is dit ook niet meer dan een voorbereiding op de Ronde van Italië.' Even tevreden was het gezicht van koersdirecteur Van Schuppen. 'Na al die afzeggingen had ik al mijn hoop gevestigd op Ludwig.'

Meer over