Luchtbrug redt de roodwang

Schildpadden hebben een sloom imago, maar hun leven kan behoorlijk hectisch zijn. Het komt voor dat ze in een fokboerderij in Florida worden geboren, naar Nederland worden gevlogen en daar een poosje in een bak met een plastic palmboom wonen, om uiteindelijk in een Toscaans meer te belanden....

Afgelopen weekeinde heeft de Stichting Aap, een particuliere dierenbeschermingsorganisatie, een einde gemaakt aan het lijden van 177 Noord-Amerikaanse roodwangschildpadden. De huisdieren krijgen een beter leven in Italië.

'Het probleem is dat mensen die een schildpadje kopen niet worden voorgelicht', zegt directeur D. van Gennep tijdens het transport naar het plaatsje Massa Marittima, 200 kilometer boven Rome. 'Ze kopen voor minder dan tien gulden een beest van 5 centimeter en hebben geen idee dat het, zeker als je kipfilet en zalmsnippers voert, tot een reus van 15 tot 30 centimeter uitgroeit.'

De stichting trok zich het lot van de schildpadden aan. Na een oproep in Nederland werden zo'n 500 roodwangen ingezameld. 'De eigenaar betaalt 65 gulden. Dat geld gaat naar het Italiaanse schildpaddencentrum. Wij financieren de eerste verzorging en de luchtbrug van Nederland naar Italië', aldus Van Gennep.

Vrijdagochtend controleert Jan-Willem Aikens, coördinator van Stichting Aap, telefonisch nog even of alle schildpadden aan boord van het vliegtuig zijn. Hij heeft ze een dag eerder verpakt in 46 blauwe opbergdozen van Ikea. Bij aankomst in Rome lijken de dieren de reis goed te hebben doorstaan. De dozen worden in een grote huurauto geladen. Tijdens de twee uur durende rit naar het 'Florida Lake' worden de schildpadden door de hogere temperatuur steeds levendiger. Je hoort ze schuiven. Toch moeten ze nog een nacht geduld hebben tot de officiële opening van het meer, dat speciaal werd uitgegraven om plaats te bieden aan duizend roodwangschildpadden.

'90 Procent van de eigenaars denkt dat de roodwang een waterschildpad is, maar hij is een moerasbewoner', zegt Van Gennep. 'Ze worden in veel te kleine hokjes gestopt en kunnen soms niet uit het water, waardoor ze gaan rotten.'

De meeste mensen voelen volgens Van Gennep wel dat er iets mis is met hun dier. 'Het is onwetendheid. In het begin is een huisdier altijd het leukst. Maar als je schildpad na verloop van tijd vruchtbaar wordt en tegen het glas gaat beuken omdat hij driften krijgt, is de lol er snel vanaf.'

Tijdens de inzameling kwamen er een hoop gewonde dieren binnen. Van Gennep: 'Schildpadden met afgereten poten, gaten in het schild of vergroeiingen. Sommige waren half verbrand of door auto's overreden. De ergste gevallen krijgen we waarschijnlijk niet eens te zien. Ze worden vaak losgelaten in het park.'

Zaterdag is het eindelijk zo ver. Onder applaus wordt de eerste roodwang te water gelaten. 'Mooi gezicht, he?', zegt Van Gennep tegen zijn collega en wijst naar een onwennig peddelende schildpad. De directeur realiseert zich dat verhuizen geen definitieve oplossing is voor dit dierenleed. 'Als mensen moeten lachen om dit project begrijp ik dat wel. Je mag het best relativeren. Maar hoewel de Europese Unie de import van roodwangschildpadden heeft verboden, gaat de handel in andere soorten gewoon door. Dit houdt alleen op als kopers inzien dat een schildpad geen huisdier is.' In oktober gaat de volgende lichting op transport naar het Italiaanse schildpaddenparadijs.

Meer over