REPORTAGE

Louter Lowlands, weer een beetje zoals vroeger

Minder megabands op Lowlands? Het festival maakt van de nood een deugd door onbekende, stekelige acts de ruimte te geven. Knetterende rock, schurende dance; rond de kleinere podia hangt weer de sfeer uit de beginjaren.

null Beeld Studio V
Beeld Studio V

Een vreemd maar veelbetekenend concertje, ergens midden op de bloedhete zaterdag, onder de grill van het metalen bunkerpodium X-Ray. De woedende rappers van het Amerikaanse Ho99o9 proberen de tent leeg te spelen met een geluidsaanval van zwarte punk en Napalm Death-achtige grindcore, rammende drums en panische, hypergewelddadige horrorraps. Dat alles - ook dat nog - tegen een decor van beelden uit antieke slasherfilms, Beavis & Butthead, blote tieten, Gene Simmons, nog meer blote tieten en de Teenage Mutant Ninja Turtles.

Maar de tent loopt niet leeg. Sterker: de X-Ray verandert in een centrifuge van knokkende en moshende heethoofden, waarover rapper Eaddy toch best lenig kan crowdsurfen.

Als iets editie 23 van Lowlands typeert, dan is het de muzikale levenskracht die knalt uit de kleinere podia, zoals X-Ray en Charlie. Rond die podia hangt de Lowlandssfeer uit de beginjaren, toen je zomaar tegen volslagen onbekende, gif spugende herriebandjes kon aanlopen, die je het gevoel bezorgden dat je weer even helemaal 'bij' was.

De hoogtijdagen van het driedaagse popfestival Lowlands te Biddinghuizen leken in de aanloop naar editie 2015 een beetje voorbij. Voor het eerst in lange tijd niet helemaal uitverkocht: misschien is het festival bij toenemende concurrentie toch wat minder belangwekkend en trendsettend geworden, luidde een enthousiast bediscussieerde verklaring.

In 2012 speelden de Foo Fighters nog in de Alpha-tent. Het lijkt lang geleden: zulke megarockbands passen gevoelsmatig niet meer bij Lowlands, dat - hoe veelzeggend - de grootste tent, Alpha, heeft verkleind. Artiesten die de die immense en eerbiedwaardige tunneltent kunnen bespelen zijn schaarser geworden en ze kunnen uit meer Nederlandse festivals kiezen.

Reportage

Dance was al vanaf de eerste Lowlandsedities een factor van belang, en dat was dat jaar niet anders (+).

Minder mega-acts en dus automatisch meer aandacht voor het kleinere; dát is nu weer Lowlands, een beetje zoals vroeger. Het festival lijkt van de nood een deugd te hebben gemaakt.

Niet dat er geen grote publiekstrekkers meer op Lowlands optreden die met radiovriendelijke muziek een breed publiek behagen. Ben Howard, Passaenger en het op vrijdag erg zwakke Years & Years; het zijn razend populaire liedjesmakers die veel meer jonge vrouwen voor hun podium aantreffen dan Ho99o9 of Slaves. En dan heb je nog de hiphop. Op Lowlands 2015 zijn de nieuwe Amerikaanse topnamen in het genre te zien (Kendrick Lamar, Joey Bada$$), maar ook de immens populaire Nederlandse veteranen De Jeugd van Tegenwoordig en Rico & Sticks. De laatsten zetten op zaterdag de Alpha op zijn kop met een daverend carrièreoverzicht, van Opgezwolle tot nu.

De Nederlandse hiphopgiganten zouden de oude Alpha óók vol hebben gekregen, net als zaterdagheadliner The Chemical Brothers, die openen met de klassieker Hey Boy Hey Girl (1999) maar daarna nogal teleurstellen met een voorstelling die maar niet echt op gang wil komen, al zijn de visuals nog zo spectaculair. Hun nieuwe werk klinkt gek genoeg erger gedateerd dan het optreden van Underworld een dag eerder, terwijl dat is gebaseerd op een album uit 1993.

Naast oude zijn er ook jonge publiekshelden, zoals Lianne La Havas, de Londense kroonprinses van de souljazz die voor vrijwel elk liedje een andere, glanzende elektrische gitaar omhangt, een paar keer aardig rockend voor de dag komt en zowel muzikaal als vocaal veel meer indruk maakt dan vorige maand op North Sea Jazz.

Een echte ontdekking is de Franse electroliedjesband Christine and the Queens, die de danstent Bravo zaterdag een optater geeft met een strak gechoreografeerde zang en dansrevue en af en toe een gevoelig gezongen ballade, opgedragen aan mensen met een probleem.

De mooiste covers van Lowlands 2015

Probaat middel voor ieder bandje om een afdwalend publiek bij de les te houden: de cover. Iedereen weer even wakker, en meezingen maar.

Christine and the Queens - Pump Up The Jam (Technotronic)
Bleachers - Go Your Own Way (Fleetwoord Mac)
Hot Chip met Alex Kapranos - Dancing in the Dark (Bruce Springsteen)
Nothing but Thieves - Immigrant Song (Led Zeppelin)
Ho99o9 - Attitude (Bad Brains)

Het optreden van Ho99o9. Beeld Studio V
Het optreden van Ho99o9.Beeld Studio V

Maar wat editie 2015 kenmerkt, is de ingebouwde ruimte voor kleinere, meer stekelige bands. Dan maar een wat bescheidener publiek. Rond het piepkleine podium Charlie, de kleine tent die aanvoelt als Lowlands' equivalent van de popclubs Vera, Ekko of de bovenzaal van Paradiso, ontstaat al op vrijdag een buzz bij sterke optredens van Slaves, Fuzz, Bleachers en bijvoorbeeld DMA's, een stel piepjonge britrockers, maar dan uit Australië. En in de X-Ray dus, bij die heerlijk gestoorde kerels van Ho99o9. En soms in de India, waar je bij de Amerikaan Father John Misty kon merken dat niet alle Lowlands-bezoekers waardering kunnen opbrengen voor een optreden dat weliswaar erg goed is, maar geen feestje.

Joshua Tillman, zoals 'Father John' echt heet, zingt vol overgave zijn theatrale folkrocksongs, die droevig lijken maar tekstueel vooral hilarisch zijn. Voor zijn opmerkingen tegen de weifelende zaal geldt ongeveer hetzelfde: ze zijn zowel theatraal als ironisch. 'Kijk eens aan', zegt de in vocale topvorm verkerende Tillman, 'de linkerhelft van de tent loopt al aardig leeg. Dat is uitstekend. Jullie klappen uit verwarring. Heel goed.'

Zo valt er weer onwaarschijnlijk veel plezier te beleven op een festival dat het aandurft knetterende en onaangepaste rock en schurende dance te programmeren naast lijzige songwriters met gitaar en kwelende R&B-hitjesmakers als Years & Years. De fut is er nog lang niet uit, blijkt op een fris Lowlands, het festival dat in de behaaglijke zomerzon nieuwe contouren lijkt te krijgen.

Uitgebreide recensies van de zondagavondoptredens van Kendrick Lamar en Tame Impala op vk.nl/lowlands.

null Beeld Studio V
Beeld Studio V
Willy Wartaal backstage. Beeld Studio V
Willy Wartaal backstage.Beeld Studio V
Meer over