Lijk bewijst dat Günther was verdwenen

'Je verlaat je broer nooit', verweerde Reinhold Messner zich altijd tegen de berichten dat hij dat in 1970 wel had gedaan in de Himalaya....

Reinhold Messner klom op 27 juni 1970 samen met zijn broer naar de top van de 8125 meter hoge Nanga Parbat in het Himalajagebergte in Pakistan. De jonge broers, onervaren nog op deze hoogte, maakten deel uit van een Duits-Oostenrijkse expeditie onder leiding van Karl-Maria Herrligkoffer die deze 'Noodlotsberg' probeerde te bedwingen. Veertig dagen poogden de klimmers vergeefs boven te komen, waarna Reinhold, in een laatste desperate poging solo naar boven klom.

Zijn jongere broer Günther kwam achter hem aan. 'Ik ging', vertelde Messner twee jaar geleden aan de Volkskrant. 'Mijn broer - het was niet de bedoeling dat hij mee ging, maar hij volgde. Allebei solo. Allebei zonder touw. We kwamen op de top en zochten een weg naar beneden.'

Günther was echter zo verzwakt, zo zou Reinhold later vertellen, dat hij niet meer langs de Rupalwand omlaag durfde, waarover ze, zonder touwen, naar boven waren gekomen. Dus gingen ze langs de minder steile, maar nog nooit beklommen westelijke Diamir-flank naar beneden. Reinhold, die voorop ging, draaide zich na een tijdje om, speurend naar zijn broer. Günther bleek verdwenen, waarschijnlijk door een ijslawine getroffen, zoals Reinhold veel later zou schrijven in zijn boek De Naakte Berg.

Günther stierf, Reinhold leefde, al moest hij wel zeven tenen missen. Nadien werd hij de succesvolste

klimmer uit de geschiedenis. Hij beklom in 1980 de Mount Everest als eerste solo, zonder behulp van additionele zuurstof. Hij bewees daarmee dat een goed getraind en geacclimatiseerd mens op die grote hoogte - eventjes weliswaar - kan leven. Hij besteeg vervolgens als eerste solo alle veertien 'achtduizenders' in de wereld. De klimmer-miljonair doorkruiste de polen, schreef meer dan veertig boeken, werd een graag geziene gast in de media.

De Zuid-Tiroler, die tussen 1999 en 2004 voor de Groenen in het Europees Parlement zat, keerde nog meerdere malen terug naar de Nanga Parbat om er te klimmen én te speuren naar de resten van zijn broer. Dat laatste werd actueel, toen twee jaar terug twee voormalige expeditiegenoten die zelf de top niet bereikten, Max von Kienlin en Hans Saler, boeken schreven waarin ze claimden dat Messner zijn broer 'had opgeofferd' om zelf successen te vieren.

De verzwakte Günther zou op die fatale dag in 1970 langs de steile en gevaarlijke Rupal-wand naar beneden zijn gestuurd, terwijl Reinhold zelf de onbekende Diamirflank ging verkennen. Waarom, zeiden ze, had Reinhold, toen hij eenmaal beneden in Gilgit was na zijn dramatische afdaling die zes dagen duurde, wanhopig 'Waar is Günther?' geroepen, als hij al wist dat hij achtergebleven was?

Het leidde tot heftige discussies in bergsportkringen, tot rechtszaken. Een verbitterde Reinhold Messner ('Je verlaat je broer nooit!') liet vanaf 2003 lokale berggidsen uit het Diamirdal speuren naar het lijk van zijn broer, dat deze maand, dankzij een voor het gebied ongewone hittegolf, door het ijs werd prijsgegeven. Günther lag, zonder hoofd, op 4600 meter.

De zestigjarige Reinhold, toevallig in de buurt als gids van een lezersreis van weekblad Die Zeit waarbij een rondje rond de Nanga Parbat wordt gelopen, zegt dat de op het lichaam aangetroffen kleding en schoeisel van Günther moeten zijn. 'Botten, haren, alle details kloppen.' Hij is nu onderweg naar de voet van de Diamirflank. 'Ik wil Günther daar begraven', zei hij in Die Zeit.

Of daarmee een eind komt aan zijn nachtmerries, blijft de vraag. 'Ik denk constant aan mijn broer', zei hij twee jaar geleden in de Vo l k s k r a n t . 'Ik droom van mijn broer. Ik word ' s ochtends wakker en ben met hem wezen klimmen.'

Meer over