Liedjes luisteren, is dat nou Veteranendag?

Gisteren was de eerste Nederlandse Veteranendag. Eindelijk erkenning, vinden sommigen. Anderen zijn minder positief. ‘Moet ik een beetje naar zangeresjes luisteren.’..

‘Pfff*Corry Brokken’. Nee, Willem Moermans, een 75-jarige overlevende van de Tweede Wereldoorlog, heeft geen zin om woensdagavond in Ahoy’ naar de zangeres te luisteren op Nederlands eerste Veteranendag.

‘Daar had ik bij willen zijn’, mompelt hij, half verscholen onder een tent op het Haagse Plein en wijzend naar het scherm met de beelden van de plechtige ceremonie op het Binnenhof waar veteranen worden gedecoreerd.

Als het Binnenhof iets minder voor ‘bobo’s’ was, had Moermans er ook bij kunnen zijn. ‘Ik moet een beetje naar zangeresjes luisteren’, moppert hij terwijl minister Kamp van Defensie op het Binnenhof de genodigden toespreekt. ‘Veteranendag is toch van en voor ons?’, vraagt Moermans.

In afwezigheid van premier Balkenende, die een bezoek van een Duitse deelstaat-premier verkoos boven een eerbetoon aan de ruim 150 duizend veteranen, werd Veteranendag gevierd en het was van tevoren duidelijk dat niet iedereen zijn zin kon krijgen. De formatievluchten van de F-16’s en Apaches vond veel oudere veteranen prachtig, evenals de aanwezigheid van prins Willem-Alexander. Maar het hoge ‘bobo-gehalte’ in de Ridderzaal en op het Binnenhof en de feestavond in Ahoy’ stuitten velen zichtbaar tegen de borst.

Ron Kuipers (48) baalde eveneens dat hij niet op het Binnenhof stond maar hij, veteraan van de Unifil-missie in Libanon en getooid met de blauwe baret, kon ermee leven. ‘Dit had 25 jaar geleden moeten zijn ingesteld’, roept Kuipers als de klanken van de mars Semper Fidelis klinken. ‘Het is zonde voor de jongens die dit niet meer mogen meemaken. Alleen al van mijn groep pleegden vier zelfmoord na terugkeer in Nederland. Voor hen komt deze erkenning te laat.’

‘Ach, het is de eerste keer’, aldus Mark Faas, veteraan van Libanon en Bosnië. ‘Ze zullen een modus moeten vinden. Dit moet uitgroeien tot Veteranendag zoals ze dat in Engeland vieren.’

Dat alle begin moeilijk is, bleek ook aan het einde van de Haagse plechtigheden. Juist een van de hoogtepunten voor velen, de formatievluchten van heli’s en gevechtsvliegtuigen boven het Binnenhof, was snel voorbij. ‘Was dat verdorie alles?’, foeterde een oudere dame. De organisatie denkt voor volgend jaar inmiddels aan een heus defilé door de stad.

Over actiegroepen hoeft het organisatiecomite zich in ieder geval niet druk te maken. Slechts een vredesactivist, de 43-jarige Rob van het Haags Vredesplatform, nam woensdag de moeite te demonstreren. Gestoken in een uniform uit de Tweede Wereldoorlog en met een pop besmeurd met bloed, posteerde Haagse Rob zich voor de ingang van het ministerie van Defensie aan het Plein. ‘Veteranendag, Slachtofferdag’, stond er op een bord te lezen. Rob: ‘Ik heb niets tegen veteranen, maar wel tegen politici die jongeren op zeer jonge leeftijd willen werven voor het leger.’

’s Avond, tijdens de afsluiting in Ahoy’, houdt Angela Groothuizen enkele duizenden veteranen voor dat de feestavond vooral voor iedere veteraan is. ‘Om onze dank te uiten’, zegt ze ingetogen, waarna ze Baas B. en Lange Frans aankondigt. Willem Moermans is dan al lang weer thuis. ‘Zangeresjes luisteren, is dat nou Veteranendag? Ik dacht het niet.’

Meer over