Lichtvoetige bruut staat fluitend zijn mannetje

De oerversie was hét symbool van de jaren zestig, latere uitvoeringen waren een teleurstelling. Maar de nieuwe Mustang veroorzaakt weer jongetjesopwinding.

Bard van de Weijer
null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

Hij is Serge Gainsbourg, Steve McQueen, Jane Birkin, Bonnie én Clyde. De eerste Ford Mustang is alles wat goed was aan de jaren zestig: vrijheid, avontuur, seks en schakelarmbanden. En zoals het vaker gaat met succesvolle ouders bleken zijn nakomelingen slapjanussen: de Mustang uit de jaren tachtig stond voor alles wat slecht was aan deze periode: hij was plomp, lui en even authentiek als Billy Idol.

Van de Mustang leken we nooit meer iets te horen, tot ongeveer tien jaar geleden een nieuwe versie op de markt kwam, die verrassend modern was vormgegeven en toch het oude Mustang-gevoel had. Sinds kort is er weer een nieuw model en na een halve eeuw komt het model voor het eerst officieel naar Europa.

Het zou tijd worden.

De nieuwste Ford Mustang voldoet helemaal aan de uitgangspunten van de eerste: veel vermogen voor weinig geld. De instapversie in Nederland is met nog geen 50 duizend euro een koopje. De kleinste motor levert 317 pk en de auto wordt standaard geleverd met xenonverlichting, tweevoudige klimaatbeheersing en lederen bekleding. Voor vijf mille extra is er een convertible - de open versie met een elektrisch stoffen dak.

(Tekst loopt door onder de foto)

Mustang

Gereden Ford Mustang Convertible Ecoboost 2.3 Automaat
Motor 2,3 liter viercilinder
Vermogen 317 pk
Verbruik 1 op 10, volgens opgave; in de praktijk haalbaar (maar niet realistisch)
Prijs 75.500 euro (vanafprijs 49.600 euro); alle Mustangs hebben 25 procent bijtelling

De klassieke Ford Mustang verscheen in tientallen films en werd bezongen in enkele popsongs. De bekendste (en vermoedelijk slechtste) is van Serge Gainsbourg. Het nummer uit 1969 heet zeer toepasselijk Ford Mustang en is een gezongen inventarisatie van spullen die verspreid naast een Mustang liggen, nadat een vrij-end paartje tegen een plataan is geknald.

null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

Verlanglijstje

Ruim een halve ton is nog steeds een bedrag dat we thuis niet snel kunnen neertellen voor een auto. Maar. Als we het geld hadden, dan stond de Mustang boven aan het verlanglijstje.

Met die instapversie is overigens wel iets mis. Een muscle car als de Mustang 'hoort' een V8 te hebben. Vooral de Amerikaanse V8 is de Tom Jones onder de motoren: luid, woest en spilziek. Dat laatste is bij de huidige lage brandstofprijzen misschien nog te overzien, het grote probleem zit hem in de aanschafprijs van de V8, vooral in Nederland, waar de overheid afrekent op basis van grammen CO2-uitstoot. Zuinige motoren zijn daardoor goedkoop en onzuinige motoren krankzinnig duur.

Toont de prijslijst van de Mustang op pijnlijke wijze. Wie in plaats van de viercilinder een V8 bestelt, is vóór belastingen slechts 4.000 euro extra kwijt. Doen dus, zou je denken. Maar dan komt de CO2-taks erbij. En blijkt de totaalprijs ineens ruim 100 duizend euro, meer dan het dubbele, door de toeslag van 64 duizend euro. Zelfde verhaal met een automaat. Die is ook tienduizenden euro's duurder vanwege zijn hogere verbruik.

Beter voor het klimaat, jammer voor het karakter. Aan de andere kant: de kleine motor klinkt misschien minder geil, hij staat fluitend zijn mannetje. Dus zal bijna iedereen in Nederland de viercilinder bestellen, denkt Ford. Want wie heeft er nu 60 duizend euro over voor een mooie brul? En de lichtere viercilinder stuurt ook nog eens lekkerder vanwege zijn lagere gewicht, lazen we in een Brits autoblad.

Bochtgedrag

Over sturen gesproken: Amerikaanse muscle cars staan bekend om hun zwalkende bochtgedrag. Je kunt er hard mee vooruit, maar bij bochten gaan ze het liefst rechtdoor. Ook de Mustang blonk nooit uit in stuurgedrag, terwijl Ford juist wordt geroemd om zijn fijn bochtende auto's. Dus dat heeft het concern bij deze Mustang rechtgetrokken. Want ondanks zijn brute uiterlijk en het feit dat we de meestal minder stijve convertible-variant reden, is de auto lichtvoetig en precies. De hoge, lange neus, die zich voor je uitstrekt als het dek van een oceaanstomer, gaat precies daar waar je hem gedacht hebt. De (gekoelde en verwarmde) stoelen grijpen je prettig beet. De motor brult niet als Tom Jones, maar toetert als Benjamin Herman. En de kofferbak is best groot.

Het mooiste aan de nieuwe Mustang is de jongetjesopwinding die hij veroorzaakt. Blik is zelden met zo veel voorpret in een nieuwe auto gestapt. En ze stelt op bijna geen enkel punt teleur, of het moeten de schakelaartjes in de middenconsole zijn die wel heel nadrukkelijk van goedkoop plastic zijn gemaakt. Het is de ontwerpers vergeven. Die lage prijs moet tenslotte ergens vandaan komen. Tom Jones vergeef je ook zijn nep-Rolex.

De klassieke Ford Mustang verscheen in tientallen films en werd bezongen in enkele popsongs. De bekendste (en vermoedelijk slechtste) is van Serge Gainsbourg. Het nummer uit 1969 heet zeer toepasselijk Ford Mustang en is een gezongen inventarisatie van spullen die verspreid naast een Mustang liggen, nadat een vrij-end paartje tegen een plataan is geknald.

Meer over