LeWitt past niet bij Berlages schepping

Lucette ter Borg stelt in 'Een LeWitt gaat nooit verloren' (Forum, 27 november) de discussie over conceptuele kunst aan de orde....

Dat laatste valt te betwijfelen. De intentie bij de restauratie was om de schepping van Berlage zoveel mogelijk terug te brengen in de oorspronkelijke staat. Je kiest dan voor het concept van Berlage. Daar past de muurschildering van LeWitt niet in. We kunnen aannemen dat Locher bewust stilzwijgend en niet alleen om restauratietechnische redenen de muurschildering heeft laten weghalen. Wat niet weet, wat niet deert.

De discussie gaat dus niet alleen over hoe we conceptuele kunst moeten gaan beoordelen, maar ook hoe ver men kan gaan met het terugrestaureren van een monument.

AMSTERDAMHarry Rijpkema

Curator

In het artikel 'Het Nederlands erfgoed moet uit de kelder' (Forum, 25 november) wordt steeds gewag gemaakt van een 'curator' en zelfs van 'expert-curators' van een museum. Verkeren alle musea in staat van faillissement? Ik hoop maar dat 'conservator' wordt bedoeld, anders ziet het er niet best uit voor de musea!

AMSTERDAMW. Werven

Verzamelen

Staatssecretaris Rick van der Ploeg stelt zich de vraag waarom musea steeds grotere collecties opbouwen, 'terwijl de depots nu al uitpuilen'. Met het antwoord dat Van der Ploeg zelf formuleert, beziet hij het vraagstuk in puur financiële termen. Hij verwijt musea dat zij de 'opportunity cost van hun vermogen, circa 2 miljard gulden, niet in hun afwegingen betrekken'. Ik betwijfel of er ooit een 'curator' (zoals Van der Ploeg mijn vakgenoten noemt) in deze termen heeft gedacht.

Er is een positiever antwoord mogelijk, namelijk: om bepaalde objecten die men voor het nageslacht wenst te behouden, te verzamelen; om deze voorwerpen ook daadwerkelijk voor de toekomst veilig te stellen; ten slotte om naar de achtergronden van deze objecten onderzoek te doen, de collectie toegankelijk te maken en te exposeren. Dat het accent daarbij altijd heeft gelegen op collectievorming, en niet op 'ontzamelen', heeft alles te maken met het tamelijk tijdloze karakter van collectionering. Wie weet wat er voor onze nakomelingen over honderd jaar nog interessant is?

Van der Ploeg pleit voor ontsluiting 'met moderne middelen', zoals digitalisering en publicatie van databases via Internet. Een nobel streven. Het wrange is echter dat de musea juist aan dergelijke werkzaamheden nog maar nauwelijks toekomen. Dat heeft alles te maken met de prioriteit die sinds de verzelfstandiging van veel musea moet worden gegeven aan populaire tentoonstellingen. Alleen daarmee kan een museum zich tegenwoordig nog een plaatsje onder de zon verwerven in sponsorland. Het gevolg? Vele zalen waar vroeger eigen collecties werden gepresenteerd, zijn door musea ingeruimd voor wisseltentoonstellingen.

De opmerking van Van der Ploeg dat de 'hoge kosten van conservering en grote depots' wellicht beter kunnen worden besteed aan 'mooie, publieksgerichte tentoonstellingen', zou deze ontwikkeling alleen versterken. Het effect op de lange termijn laat zich raden: verpieterende collecties. Die zouden over tien jaar een nieuw Deltaplan behoeven om ze te redden.

DEN BRIEL Mark van Hattem

Meer over