Levenslang geëist voor moorden op prostituees

Tegen Willem van E. (61) uit Harkstede, die wordt verdacht van de moord op drie Groningse prostituees, is donderdag voor de rechtbank in Groningen levenslang geëist....

Officier van justitie Thom Wiersma achtte in alledrie gevallen moord bewezen, omdat Van E. volgens hem na kalm beraad en rustig overleg de slachtoffers heeft gedood. Wiersma refereerde aan het onderzoek van forensisch psychiater Ben Takkenkamp. Daarin wordt Van E. omschreven als psychopaat en verminderd toerekeningsvatbaar. De kans op herhaling is volgens hem groot, de behandelbaarheid van Van E. nihil. Zijn advies is Van E. niet in de maatschappij te laten terugkeren.

In 1975 werd Van E. al veroordeeld tot achttien jaar gevangenisstraf en tbs voor doodslag op twee vrouwen. In 1971 pikte hij de 15-jarige liftster Cora Mantel op bij een bushalte in Amsterdam-Zuid. Onderweg wurgde hij haar, waarna hij haar seksueel misbruikte.

In 1974 overmeesterde hij in zijn woonplaats Ter Aar de 43-jarige Aaltje van der Plaat. Hij verkrachtte haar, doodde haar met een mes, waarna hij haar lichaam verminkte.

Begin jaren negentig kwam hij vrij uit de Groningse Van Mesdagkliniek, alwaar hij intussen was getrouwd met Adrie. Ze gingen wonen in Harkstede.

Er volgden opnieuw drie moorden, twee tijdens het huwelijk en één erna: Michelle Fatol (23) vond de dood in 1993, Annelies Reinders (30) in 1994 en Sasja Schenker (34) vorig jaar. Vlak nadat Van E. vorig jaar november werd aangehouden, bekende hij de drie prostituees met zijn handen te hebben gewurgd.

De politie kwam hem op het spoor nadat juli vorig jaar in het Slochterdiep vlak bij zijn huis in Harkstede het lichaam van Sasja Schenker was gevonden. In het water trof de politie later kleding aan van Fatol en Reinders, wier lichamen elders in de provincie Groningen waren gevonden. Gisteren stond de man terecht op verdenking van moord op deze drie.

Tegenover de politie heeft Van E. verklaard dat de drie nieuwe gevallen anders in hun werk zijn gegaan dan de doodslag in 1971 en '74. Destijds zou hij ervan hebben gedroomd vrouwen te doden en zou hij volgens plan te werk zijn gegaan. Nu was dat niet het geval, bepleitte zijn advocaat Bénédicte Ficq. Van E. zou in een 'roes' zijn geweest. Ficq meende dan ook dat er geen sprake was van voorbedachte rade en dus niet van moord maar van doodslag.

Michelle Fatol en hij zaten in zijn auto op een afwerkplek in Groningen, ze streelden elkaar en 'plotseling kwam er een raar gevoel in mij op', zo verklaarde Van E. tegenover de politie. Hij kneep haar de keel dicht tot hij voelde dat ze slap werd. Ook Annelies Reinders zou op deze manier de dood hebben gevonden. Sasja Schenker was bij hem thuis in Harkstede toen hij in een 'opwelling' een bierfles op haar hoofd kapotsloeg. Er volgde een vechtpartij, waarna Van E. haar wurgde.

Officier van justitie Wiersma betoogde daarentegen dat Van E. tijdens de wurgingen genoeg tijd had gehad om na te denken. Zo antwoordde Van E. op de vraag van de politie of hij met wurgen had kunnen stoppen: 'Dan was het risico aanwezig dat de meiden naar de politie gingen. Dus ik moest wel doorgaan tot ze dood waren.' Wiersma sloot niet uit dat Van E. ook nu langere tijd bezig was geweest met voorbereidingen.

Tijdens de zitting kwam naar voren dat Van E., een gedrongen man met stekelhaar en een baard, kan lezen noch schrijven. Veel tijd werd besteed aan de betrouwbaarheid van het psychiatrisch onderzoek. Op een gesprek van drie kwartier na, vlak na zijn aanhouding, heeft psychiater Takkenkamp Van E. nooit gesproken. Hij baseerde zich vooral op 2500 pagina's dossier.

Van E. weigerde elke medewerking aan onderzoek naar zijn geestesgesteldheid. Slechts één keer heeft hij over zijn beweegredenen verteld, tijdens onderzoek in het Pieter Baan Centrum in de jaren zeventig. De details waren toen zo gruwelijk dat het rapport werd afgesloten met de mededeling dat vanuit 'psychohygiënisch standpunt' openbaarheid ongewenst was.

De politie Groningen onderzoekt nog steeds de moorden en verdwijningen van drie prostituees in de tweede helft van de jaren negentig. Van E. ontkent hierbij elke betrokkenheid. De rechtbank doet op 7 november uitspraak.

Meer over