Lesbiennes meer vertegenwoordigd dan voorheen Roze Zaterdag braaf als avondvierdaagse

Dalen van zwarte aarde, bergen van hemelsblauw, om alles ga ik dit leven, om alles of niets met jou'. Als het ontroerende refrein nog een keer door de grote St Vituskerk in Hilversum zweeft, valt het niet mee om de ogen droog te houden....

MIRJAM SCHOTTELNDREIER

Van onze verslaggeefster

Mirjam Schöttelndreier

HILVERSUM

Het is de ochtend van Roze Zaterdag, het jaarlijkse festijn van homo-, bi- en ander-seksueel Nederland, en de leather party van vanavond is nog ver weg. Voor de zestiende keer gaat men de straat op. Oorspronkelijk om te protesteren tegen discriminatie, nu al veel vaker om elkaar voor de lol en de gezelligheid te ontmoeten. 'Wat het carnaval voor hetero's is, is Roze Zaterdag toch wel voor de homo's en lesbiennes', zegt woordvoerster P. Weijers. Door de gunstige weersomstandigheden trok het spektakel op het Hilversumse sportpark 25 duizend mensen.

In voorgaande jaren waren er nog wel eens klachten over het mannelijke beeld van homoseksualiteit dat op Roze Zaterdag naar buiten werd gebracht, dit jaar lijken de lesba's stukken beter vertegenwoordigd. Niet alleen in de kerk gaan de vrouwen voorop, ook in het programma-aanbod zijn ze ruim vertegenwoordigd. Tegenover het leerfeest staat het Lesbian Love Theatre.

'Mischien komt het omdat we in Hilversum voor de organisatie meteen contact hebben gezocht met het Vrouwen-trefpunt en het jongerencentrum', draagt Weijers aan. Om de illusie van een lesbische tegen-coup onmiddellijk de kop in te duwen. 'Er zijn natuurlijk ook meer homo-mannen en de beleving is bij beide groepen toch anders.' Evenwichtig, veelzijdig, en liefst met de nadruk op het gewoonheid van het homo-wezen, dat is wat de organisatie in Hilversum voorstaat.

Een beetje verwarrend is het motto De andere werkelijkheid, dat is gekozen met het oog op media-dorp Hilversum. Een dorp dat er nog steeds voor zorgt dat op tv een homo 'nichterig' praat en een lesbienne bij voorkeur in een tuinbroek rondhobbelt. Maar hoe die gewone, onopvallende homo op tv zou moeten bijdragen aan het zichtbaar maken van een minderheid, wordt niet direct duidelijk.

'Kijk je niet, dan zeggen ze: hé, hetero's, durven jullie niet te kijken?! En kijk je wel, dan zeggen ze: wat zit je nou naar me te kijken', vat een groepje verpleegkundigen het dilemma samen op het kiezelterras van café-restaurant 't Tolhuis. Verder niets dan sympathie hoor, voor de homo-medemens. Twee vrouwen achter hen weten precies wat ze willen: 'Lekker pottenkijken.'

De grote parade, die het conservatieve dorp op zijn kop zou moeten zetten, lijkt in die doelstelling nauwelijks te slagen. 'Hé, zeg er wat van, ze zit aan m'n tepel', is een echte uitschieter bij de dames, maar de twee kaalgeschoren leer-homo's die samen onder een boom een boterham uit een trommeltje eten, geven de sfeer beter weer. Er trekt eerder een brave avondvierdaagse voorbij dan een wervelende en choquerende en homo-show.

Goed, er staan een paar oudere heren grijnzend gebogen over het fietsstuur, en de dames met rieten fietsmandjes voorop, de tennisrackets achterop, lijken ietwat ontheemd, maar of ze er nou hoteldebotel van zijn? Slechts een meneer moet zijn gade geruststellen als de St Vituskerk leegstroomt. 'Ze doen niks hoor', zegt hij dapper.

'Wij, dorpelingen, zouden geconfronteerd worden met de extravaganza van de hoofdstad, maar ik zie eerlijk gezegd een matte optocht, zonder enige creativiteit', snuift de uitbater van 't Tolhuis. Petra (30), die wacht op haar zus, vindt het juist wel best zo. 'Lekker relaxed. Voor mij hoeft het geen carnaval te zijn, het feest komt straks wel.' Zelf is ze hetero, haar zus is lesbisch, een oom is bi. 'Het zit bij ons in de familie.' Thuis wordt ze, beaamt ze lachend, wel geaccepteerd. 'Maar dat komt ook, omdat ik niet zo'n overdreven hetero ben.'

Meer over