Legendarische dj Wolfman Jack was bij iedereen geliefd

Wolfman Jack, de legendarische rock en roll-discjockey, is zaterdag na een uitputtende toernee op 57-jarige leeftijd overleden na een zware hartaanval....

MET ZIJN door ontelbare Camels en glazen Jack Daniels verruwde stem en zijn wolfachtig gehuil werd Robert Smith alias Wolfman Jack een cultfiguur in de wereld van de popmuziek. Hij doorspekte zijn bizarre uitzendingen met kreten van enthousiasme, gegil en gebrul. Als een van de eerste, blanke discjockey's draaide hij zwarte muziek, vooral blues, R & B, vroege rock 'n' roll, in een tijdperk waarin blank en zwart in de VS gescheiden leefden.

'Hij baarde alleen al opzien door zwarte muziek te draaien in een tijd dat ook de popmuziek een behoorlijk gesegregeerde zaak was', aldus zijn zoon Tod Smith zondag. Jarenlang meenden de luisteraars van Wolfman Jack dat hij zwart was. Hij versterkte die indruk door zo nu en dan met een zwart geschilderd gezicht op te treden. Pas tien jaar nadat hij begon met zijn eerste uitzendingen maakte hij met een televisieoptreden een eind aan het mysterie 'Wie is Wolfman Jack'. Tot kort voor zijn dood creëerde hij bij nieuwe generaties luisteraars verwarring over de vraag of hij blank of zwart was.

Hij doorspekte zijn optredens in Planet Hollywood, enkele blokken verwijderd van het Witte Huis, met tot de verbeelding sprekende anecdotes over zijn eerste jaren als DJ van XWERF-AM in Mexico net over de grens bij het Texaanse Del Rio. Met 250-duizend watt was het station zo krachtig dat het signaal overal in de VS te ontvangen was.

Afgelopen vrijdag nog vertelde Wolfman Jack vanuit het restaurant aan Pennsylvania Avenue tegen zijn luisteraars in de VS over die bloedhete dag dat het radiostation belegerd werd door Mexicaanse bandieten. De DJ en de technici hadden het gebouw gebarricadeerd en omheind. Zij hadden zich ook bewapend, onder andere met een machinegeweer dat op het dak was geplaatst. Tijdens de schietpartij vielen doden, maar de uitzending werd geen seconde onderbroken.

Met zijn met Mexicaans zilver en veren versierde Texaanse hoed, zijn knalrode laarzen van slangeleer en groene bril, was Wolfman Jack in Washington DC waar grijze en blauwe pakken het tenue de ville vormen de aparte verschijning, die hij zijn hele leven is geweest.

De Amerikaanse regisseur George Lucas maakte hem wereldberoemd in de film American Graffiti, waarin Wolfman Jack zichzelf speelde. De film was een keerpunt en niet alleen omdat bij de stem een gezicht werd getoond. Hij kreeg zijn eigen televisieprogramma - The Wolfman Jack Show - en vanaf 19980 was hij de gastheer van Rock 'n' Roll Palace van het Nashville Network. 'Door de televisie verloor ik mijn imago als cultfiguur en werd ik net zo legitiem als de Amerikaanse vlag en appeltaart', zei eens in een vraaggesprek met het blad Rolling Stone.

Wolfman Jack figureerde niet alleen in de film, maar ook in de teksten van popmusici. Todd Rundgren, Guess Who, Leon Russell en Freddie King schreven nummers over hem. Tijdens de opening van hun wereldtoernee, vorig jaar zomer in het Washingtonse RFK-stadion, droeg Mick Jagger van The Rolling Stones een nummer op aan zijn favoriete DJ, die op de eerste rij zat: It's only rock 'n' roll, but I like it. Dat was ook het levensmotto van Wolfman Jack, een trouwe Stonesfan, die geen woord over had voor de Beatles.

Oscar Garschagen

Meer over