lasT vegas

komedie

Regie Jon Turteltaub In 75 zalen **

Als tieners noemden ze zich de Flatbush Four, maar op hun oude dag zijn Sam, Archie, Billy en Paddy niet meer zo close. Dat moet op stel en sprong veranderen wanneer Billy gaat trouwen met zijn veel jongere vriendin en hij zijn maatjes uitnodigt voor een spetterend vrijgezellenfeest in Las Vegas. Natuurlijk hoef je bij een onderuitgezakt werkje als Last Vegas niet te hopen op interessante inzichten over ouderdom, vergankelijkheid en liefde, maar ook een seniorenkomedie heeft toch echt meer energie en goede grappen nodig. Gelukkig zorgen Kevin Kline, Morgan Freeman, Michael Douglas en Robert De Niro (genoemd in volgorde van charme) soms voor een (glim)lach en er zit een ironisch randje aan Mary Steenburgens idiote rol als nachtclubzangeres op leeftijd. KT

Tarzan 3D *

animatie

Reinhard Klooss In 68 zalen

Al bijna honderd jaar is het oerverhaal over apenjongen Tarzan een vruchtbare bron voor filmmakers. Wie met zo'n onverwoestbaar personage aan de slag gaat, kan het dus bijna niet verpesten.

Helaas. In de Duitse animatiefilm Tarzan 3D is hij een getraumatiseerde wees die tien jaar lang stalkerig aan de sjaal van een minderjarig meisje snuift. De makers begrijpen niets van de kinderdoelgroep. De film is het ene moment onnodig eng of wreed (apen slaan elkaar dood), het andere potsierlijk (Tarzan en Jane met een nat shirt zwemmen op de tonen van Coldplays Paradise). En dat in een nodeloos ingewikkeld verhaal rondom een meteoor en het grote boze bedrijfsleven, in werkelijk spuuglelijke animatie en met een bespottelijke voice-over vol archaïsche woorden.

Amazonia 3D **

documentaire

Thierry Ragobert In 17 zalen

Hoe neem je de jeugdige kijker mee in een natuurfilm over het ondoordringbare regenwoud van Brazilië, zonder zo'n suffe voice-over? In Amazonia 3D gebeurt dat via een tam aapje, dat zich na een vliegtuigcrash in zijn eentje in het gebied moet zien te redden.

Inderdaad: op een primaat kun je mooi menselijke emoties projec-teren. Al is het in dit geval voornamelijk angst. Het koude natte kapucijn-aapje is een speelbal van de elementen en natuur.

Aan de ene kant wilde regisseur Thierry Ragobert het regenwoud zo natuurgetrouw mogelijk weergeven, in schitterende 3D-beelden. Maar het woordeloze Amazonia is en blijft fictie. Waar zo'n diertje normaal gesproken de avond niet zou halen, hopt het hier angstig van ontmoeting naar ontbering. Het is vooral zielig, of saai, of allebei tegelijk. FS

undefined

Meer over