Column

Landenvoetbal is tot bedenkelijk niveau gedaald

Nooit stelt een bobo zijn gehoor de vraag: 'Wilt u meer of minder voetbal?', om dan zelf te antwoorden met: minder, alsjeblieft. En dus liet de nieuwe pater familias van de FIFA, de voormalige advocaat uit Zwitserland Gianni Infantino, zich kietelen door applaus toen hij zijn verkiezingsbelofte had doorgedrukt om het WK van 32 naar 48 landen uit te breiden.

FIFA president Gianni Infantino Beeld null
FIFA president Gianni Infantino

Meer dus, want het voetbal is van de wereld en van het geld. Voetbal als massaproduct zonder kwaliteitsoormerk. Hoe meer zielen, des te meer vreugd, zeiden ze vroeger al. Zo gaat dat: beloof de goegemeente een nieuw of een ander perspectief en het stemvolk buigt deemoedig, met een diarree van tachtig wedstrijden tot gevolg vanaf het WK in 2026.

Dat was niet zo erg geweest als het voetbal aan kwaliteit zou winnen, maar helaas. Landenvoetbal is al tot een bedenkelijk niveau gedaald, nu de beste voetballers bij relatief weinig clubs in dienst zijn en de wereldtentoonstellingen van het spel plaatsvinden in München, Barcelona, Madrid, Sevilla of Londen. Terwijl de miljoenensalarissen betalende clubs juist proberen de macht van het landenvoetbal in te perken.

Een botsing van belangen is onvermijdelijk en trouwens al te zien bij de Afrika Cup. Spelers kiezen steeds makkelijker voor hun club. Bondscoaches opteren intussen voor een makkelijk, defensief systeem, omdat ze geen tijd hebben om een moeilijke, aanvallende speelwijze in te slijpen.

Cruciaal is de schaarste aan talent uit de absolute topklasse. Miljoenen kinderen ter wereld gaan elk jaar op voetbal, maar al een jaar of tien zijn Lionel Messi en Cristiano Ronaldo met afstand de besten, zonder concurrentie. China betaalt exorbitante salarissen aan bijna uitgerangeerde voetballers omdat het tussen 1,4 miljard Chinezen met een vergrootglas zoeken is naar een beetje voetballer.

Vergeet even de alles vergevende clubliefde en denk aan de voetballers in de eredivisie die werkelijk verrukken. Dat zijn een mannetje of tien, twintig. Van een pass van Ziyech raakt menigeen in hoge staat van opwinding, omdat bijna niemand anders zo'n pass kan geven. En het gaat onophoudelijk over hoe vreselijk Feyenoord middenvelder El Ahmadi zal missen tijdens de Afrika Cup, omdat bijna niemand het middenveld beheerst als hij.

Die schaarste drijft de prijzen op tot bizarre hoogten. Voor Nederlandse verdedigers als Virgil van Dijk (nu Southampton) en Stefan de Vrij (Lazio Roma) circuleren in de transfermaand januari afkoopsommen van 60 miljoen euro. 60 miljoen. De net begonnen Afrika Cup is een leuk toernooi met passie en kleur, maar vijf landen uit Afrika op een WK is in kwalitatief opzicht vooralsnog echt genoeg, tenzij je er dus alleen bent om de wereld te plezieren, om geld te verdienen.

De wereld heeft niet eens genoeg topvoetballers voor 32 landen op een WK, laat staan voor 48. In plaats van de kwaliteit van het voetbal te koesteren, stelt de FIFA bij wijze van spreken Carré open voor dorpstoneelvereniging Nooit Genoeg. De vraag is alleen hoe lang het hooggeëerde publiek kan lachen om de grappen van Oom Nico.

Reageren? w.vissers@volkskrant.nl

Virgil van Dijk Beeld null
Virgil van Dijk
Meer over