Lady Gaga

De opvolgster van Madonna en Britney was een smakelijk gesprekonderwerp bij de modeshows in New York. Scheelt natuurlijk dat Lady Gaga een goede garderobe heeft....

Sinds ik geen televisie meer kijk en dikwijls naar Radio 1 luister was de opkomst van het fenomeen Lady Gaga een beetje aan me voorbij gegaan. Ik wist wel vaag van haar bestaan af maar kon niet zeggen welk liedje bij haar hoorde. Wel had ik gezien dat mijn Facebookvriend Nicola de persoonlijke kledingadviseur van Lady Gaga is, en dat de hysterische Facebookreacties per kilo binnenstroomden zodra Nicola iets nieuws over de zangeres op zijn profiel postte.

Ik was desalniettemin mooi te laat voor de twee Nederlandse concerten, onlangs in Paradiso en de Melkweg. Maar tijdens de recente modeweek in New York werd ik in ijltempo bijgespijkerd wat betreft ’s werelds nieuwste popsensatie. De zangeres was hét onderwerp van gesprek. ‘Is Gaga er al?’ ‘Komt Gaga?’ ‘Is dat Gaga?’ ‘Wat heeft Gaga vandaag aan?’ ‘Heb je Gaga op de cover van V gezien?’ Het voorvoegsel ‘Lady’ werd maar zelden gebruikt, want ‘Lady’ schept maar afstand en Gaga is van ’t volk, of althans van het New Yorkse modevolk.

Het hielp natuurlijk dat Lady Gaga precies in dat weekend bij de MTV Awards optrad, waarbij het nepbloed op een goed moment over haar crèmekleurige pakje stroomde: een spectaculaire vertoning. En dus toog ik de volgende avond naar de afterparty van ontwerper Marc Jacobs voor meer Gaga. Naast de piano op het podium stond een glazen vitrine waarin Lady Gaga’s bebloede pakje van gisterenavond hing. Zelden zo’n treffend voorbeeld van instant pop culture gezien; het gebruiksvoorwerp dat amper 24 uur geleden via televisie en YouTube de wereld in was gestraald, stond vandaag al als een historische relikwie opgesteld. Iedereen maakte er met z’n mobiele telefoon foto’s van.

Lady Gaga liet ondertussen wel verdomd lang op zich wachten, terwijl het feest niet echt los wilde komen. Maar kijk, na anderhalf uur schreed Gaga het toneel op. Ze droeg een nauwsluitende bodystocking van rood kant.

Ze was een tamelijk surrealistische verschijning, met haar trage mimiek en een kwezelig stemmetje als ze iets tegen het publiek zei, maar met een dijk van een stem als ze zong terwijl ze zich wild timmerend op de piano begeleidde bij haar hit Poker Face. Daarna klonk weer dat zeurderige piepstemmetje, waarop ze Poker Face nogmaals speelde, gevolgd door een gierende akoestische versie van haar andere hit, Just Dance.

Eigenaardig, hoe uiterlijk, zang- en spreekstem niet bij dezelfde persoon leken te horen, en hoe het publiek eigenlijk ook niet wist hoe te reageren: toejuichen of uitjouwen? Was het geniaal of niet?

Het was natuurlijk puur fascinerend. En ondertussen barstte het getwitter los over een feest van tijdschrift Out, de volgende avond, met een mogelijk optreden van, inderdaad, Gaga.

Meer over