Lachen

Comedy moet leuk zijn.' Dit Cruijffiaanse inzicht ontvouwde tv-ziener John de Mol eens aan zus Linda, vertelde Rick Nieman vrijdag in DWDD. Het mocht niet baten: het weerhield haar er dit jaar niet van haar vingers te branden aan de zouteloze vertaling van Everbody loves Raymond tot Iedereen is gek op Jack.

Misschien moet de burgemeester van Hilversum de Wet van De Mol in marmer laten houwen en op een centrale rotonde plaatsen, niet ver van het Media Park. Want nergens op televisie gebeuren zoveel ongelukken als op het spekgladde pad van de humor en satire.

Dieptepunt was dit jaar de comedy Zie ze vliegen, een slap aftreksel door Irene Moors en Carlo Boszhard van Come fly with me. Flauwe teksten, een lachband - zo makkelijk laat de kijker zich niet meer inpakken.

Ook erg: Comedy Live, waarin stand-up comedians onder leiding van Jan Jaap van de Wal de actualiteit te pakken zouden nemen. Koot en Bie konden dat, Kopspijkers ook. Dit was het nieuws kan onverwacht scherp zijn, soms lukt het Neonletters of Koefnoen, maar toch moet de conclusie luiden dat het maar weinigen gegeven is. Legioenen tekstschrijvers ten spijt wordt vaak haastig genoegen genomen met mislukte grappen en toneelstukjes.

Vrijdag begon op RTL 4 een nieuwe reeks van De TV-kantine. De bekende aaneenschakeling van tv-typetjes, met dank aan het uitvoerige grimewerk waarmee iedereen op iedereen kan lijken. Vooral Carlo Boszhard is een begaafd imitator van onder anderen René van der Gijp en Maik de Boer, maar de dialogen blijven hopeloos steken in flauwiteiten. Doodzonde, want de formule bevat niet alleen goud, maar ook platina.

Vrijdag viel slordigheid op. Wat leek op Nelleke van der Krogt moest Marijke Helwegen voorstellen. Om haar hamsterwangetjes scheen het plakband door. De aangeplakte kin van (de verder aardig getroffen) 'Bert van der Veer': hij viel bijna van het scherm af. Pijnlijk: Marianne Weber die zelfmoord wilde plegen, een gebbetje dat - zo bleek maandag - des te harder aankwam aangezien Weber haar moeder en een tante verloor aan zelfmoord.

Koefnoen had een zeer wisselend seizoen, maar sloot onlangs geniaal af met een ontmoeting tussen van Ik hou van Holland en het CDA. De TV Kantine, maar dan perfect.

Zondag verrichte Guido Weijers de aftrap voor een nieuw bestaan bij de KRO, met Weijers ontweekt. De actualiteit gevat in woordgrapjes, zoals over Ajax: 'Als Cruijff God is, dan ben ik Elouisvangaalist'. Lachen: de Arabische Liga, met een Arabische doos Ligakoeken in de hand. Kan stukken beter, maar Weijers verstaat in elk geval de kunst in zijn eentje een publiek te vermaken. De vorm is nog te vaag: Weijers ontweekt is een mengeling van cabaret, sketches, typetjes en een totaal verdwaald interviewtje met filosoof Bas Haring.

Vorige week trachtte (Remco) Vrijdag op maandag nog eenmaal Comedy Live nieuw leven in te blazen bij BNN. Acteurs en comedians met 'actuele' sketches voor een publiek - het wordt al gauw schooltoneel. De eerste, nogal losgezongen aflevering stelde zwaar teleur, helemaal na de veel te groteske aankondiging door Vrijdag in DWDD. De tweede, maandag, was met Rutte bij Obama, Sinterklaas en de crisis al actueler, maar gevatte en scherpe grappen ontbraken.

En zo ging weer een slachtoffer onderuit: Vrijdag op maandag wil te nadrukkelijk leuk zijn. Dat is nooit leuk. Iets in het kijkershoofd doorziet het, en verzet zich. Ziedaar de Wet van Geelen, een Stapelachtig inzicht: goede satire is meesterlijk bedacht, maar oogt spontaan.

undefined

Meer over