'Laat de stilte maar op me afkomen'

Na 450 voorstellingen met 1,2 miljoen bezoekers stopt de musical Aida. Chaira Borderslee, de hoofdrol speelster, zou nog veel langer willen doorgaan....

Ze heeft wel even gedacht aan een afscheidsgeintje tijdens de op een na laatste voorstelling, vanavond in het Circustheater. Toen ze zelf nog understudy en swing was in de West Side Story moest ze ook zo lachen om hoofdrolspeelster Maaike Widdershoven die tijdens de voorlaatste danspassen op haar hotpants had geschreven: 'Ik zal jullie missen'. Bij het bukken zichtbaar voor de meiden, niet voor publiek.

De rol van Aida verdraagt zoiets niet, zegt Chaira Borderslee (27): 'Er is bijna geen moment dat ik 'af' ben. Het is onmogelijk iets te pakken of anders te zetten. Misschien wil ik het ook niet. Ik beleef die rol te puur, ze is mij te dierbaar. Als Aida ben ik helemaal weg van de werkelijkheid.'

Dit weekend speelt Borderslee voor de allerlaatste keer de hoofdrol in de popmusical Aida van Elton John en Tim Rice. Bijna twee jaar lang zong ze vijf avonden per week - eerst zeven, later vervingen twee understudy's haar - de voorstelling naar een emotioneel hoogtepunt. Keer op keer gaf ze alles voor een intense vertolking van een gekrenkte prinses die als geroofde slavin verliefd wordt op haar Egyptische onderdrukker en dat met de dood moet bekopen. 'Ik treed in het lichaam van Aida en zij neemt bezit van mij. Ik ben er verslaafd aan geraakt, kan nog geen afscheid nemen. Ik ben er nog niet klaar mee.'

Toch schiet iedere avond wel even door haar heen: dit is de laatste dinsdag, dit is de laatste woensdag. Wanneer ze in Gezegend Nubië zingt over de vogel die zal vliegen op de wind vraagt ze zich af waar de wind haar hierna zal brengen. Om snel weer een andere emotie van Aida op te diepen uit haar ziel.

Ze heeft geen idee waarom de serie na 450 voorstellingen en 1,2 miljoen bezoekers in het 'open-eind'-theater in Scheveningen stopt. Ze zou zo voor twee jaar bijtekenen. 'Voor mij is het één groot hoogtepunt. Ik knipper met mijn ogen en de afgelopen twee jaar zijn voorbij.'

Vóór Aida was ze bijna gestopt met het musicalvak. Na jarenlang plaatsvervanger te zijn geweest (Miss Saigon, Fame, De Musical en West Side Story) en altijd naast de hoofdrol te hebben gegrepen, was ze teleurgesteld in het theatervak. Totdat ze op de valreep besloot auditie te doen voor Aida. Ze kwam met twee concurrenten terecht in een slopende finale-auditie, onder het kritisch oog van de bazen van Walt Disney en Joop van den Ende Theaterproducties.

Borderslee heeft de perfecte mocca-tint voor Aida, de trotse lijn van kaak en sleutelbeen en de vechtlust van een gekooide tijger. 'Ik ben een strever.' En wie haar bij de première op 21 oktober 2001 nog te jong vond voor het doorleefde karakter van de getergde prinses, zou haar nu moeten zien.

'Ik heb geleerd trots te durven zijn. Ik ben van nature bescheiden. Als ik de artiesteningang verliet, dacht ik ''was ik dat net op dat toneel?''.' Nu gaat haar kin geen moment naar beneden. Zoals in het profiel van koningin Nefrotete, wier minibuste boven haar spiegel staat in haar kleedkamer. Gekregen van de regisseur, Keith Batten, die ook tekende voor de succesvolle Broadwayversie.

Het beeld is haar het meest dierbaar uit de zee van knuffels, brieven en foto's die haar omringen in het Circustheater. Een foto van de vijfjarige Chaira hangt naast haar premièrefoto. 'Toen op de Antillen, met mijn blote voeten in het zand, deed ik niets liever dan zingen. Precies twintig jaar later kwam mijn sprookje uit.'

Haar moeder kwam van Bonaire, haar vader van Curaçao. Ze woonde er van haar derde tot haar achtste. De huidige perikelen rond de Antillen en Antilliaanse jongeren volgt ze niet. 'Ik kijk nauwelijks televisie. Nieuws heeft soms een slechte invloed als je 's avonds op moet. Ik heb er geen tijd voor, ik ben gefocust op Aida. Ik heb alles hiervoor opzij gezet.'

Straks kan ze weer al die gewone dingen doen. Naar verjaardagsfeestjes. Kerstmis vieren met familie. Lange boswandelingen met vriend en hond. Thuis zitten in Amstelveen. Eindelijk mag ze weer kletsen en in rokerige ruimtes zitten, wat ze twee jaar naliet om haar stem te sparen.

Een nieuwe job heeft ze nog niet. 'Een andere rol voelt al snel als een te klein pak.' Ook ziet ze zichzelf niet in de Duitse versie van Aida, na Nederland het tweede land dat deze Amerikaanse musical in Europa mag uitbrengen. 'In het Duits kan ik niet bij mijn emoties komen.' Een buitenlands vervolgsucces, zoals met Douwes had met Elizabeth in Oostenrijk, wordt daarom lastig. 'In het Engels kan ik het wel. Wie weet sta ik ooit op Broadway.'

Ze is niet zenuwachtig voor het zwarte gat. 'Laat de stilte maar op me afkomen.' Ze vertrouwt dat het lot haar weer iets nieuws brengt.

Een solocarrière in de poëtische popmuziek? Een rol in een film of televisieserie? 'Producenten hebben al die tijd gedacht ''die is toch nooit beschikbaar''. Nu weten ze dat ik weer vrij ben.' Al weet ze hoe hard het wereldje is. 'Nu ben je iemand, straks lig je eruit. Ik heb geleerd te genieten van wat ik heb, voor je het weet is het over. En: 'Ik heb mijn slag geslagen. Zoiets bijzonders komt niet vaak voor in een carrière. Ik zweef met de voetjes van de vloer.'

Aan het slot van het interview laat ze zich toch kennen. 'Ik vind het moeilijk om aan mezelf toe te geven dat het afgelopen is. Ik probeer Aida vast te houden. Maar ik draai altijd alles zo om dat het een uitdaging wordt.'

Ze vertrouwt op de 'engeltjes' die haar ook deze rol hebben bezorgd. 'Of er een God is weet ik pas als ik aan de hemelpoort sta, maar engelen bestaan. Dingen gebeuren niet zo maar.'

Buiten staan fans al een een uur te wachten op hun Chaira Borderslee. Een meisje post er voor de eenentwintigste keer. Ze heeft nog een kaartje weten te bemachtigen voor de avondvoorstelling zaterdag en de slotmatinee zondag, haar drieëntwintigste Aida.

Binnen lopen de artiesten nog even in Aida-badjassen. Joke meldt via het prikbord dat niet meer op de 'pof' gedronken kan worden. De souvenirs gaan in de aanbieding: een asymetrische Egyptische Aidavaas voor de helft van de prijs, programmaboekjes voor eenderde. Een danser groet de choreografie-directie. Hij zwaait terug: 'Dag giecheltje.' Borderslee zal de rol missen, meer dan het gezelschap: 'Ik voel dat Aida langzaam uit mijn handen glipt.'

Meer over