Kroket

ARTHUR VAN AMERONGEN

Ik was even op mijn kantoor en deed al multitaskend (neuspeuteren, pornosurfen, snot onder bureau plakken) een geestig quizje op Facebook: welke sport past het beste bij jouw huidige gemoedstoestand? Nu sta ik voor de Croquet Country Club. Golf was de tweede mogelijkheid, maar die sport vind ik te agressief en is bovendien geïnfecteerd met plebs. Ik draag mijn witte zomerkostuum, want ik ben een groot voorstander van kledingvoorschriften. Noblesse oblige.

De website van de besloten club zag er veelbelovend uit, met verwijzingen naar Alice in Wonderland waarin de neurotische Hartenkoningin croquet speelt met flamingo's als hamers en egels als ballen. Als geheelonthouder met gevoel voor jolliness ben ik bijzonder gecharmeerd van de afternoon tea dadelijk, met buttered scones, thick Devonshire cream, quirky teapots en silly hats. Wicked!

Nadat ik op mijn 11de geroyeerd ben door de Christelijke Damclub Rustig Onder Elkaar wegens een onfortuinlijke braakpartij na het ledigen van een glas bessenjenever, heb ik mij nooit meer ergens bij aangesloten. De enige club ik nog wel eens bezocht, was Huize Ria aan de Overtoom in Amsterdam.

Op het schaduwrijke terras bij het zwembad repeteert een vergrijsd a-capellakoor The Lion Sleeps Tonight. Even ben ik bang dat ik niet door de ballotage kom, omdat ik te jong ben. De gastvrouw stelt mij gerust en zegt dat ze wel meer leden hebben die pas tegen de 60 zijn.

Enthousiast vertel ik haar dat ik uit een croquetmilieu kom. Reeds op mijn 5de kreeg ik van mama een juniorcroquetspel van de HEMA. 'Ben je niet in de war met jeu de boules voor op de camping?', vraagt ze zonder enige ironie. 'Moest je de ballen vullen met water? Kom, laten we eens kijken of je goed valt bij onze leden.'

Op de grasmat staan expats met pigmentvlekken en couperose rond een poortje, de hamers trillend in de aanslag. Een verdord omaatje - de Engelse Patrica Paay - knijpt mij in de wang en slaakt een gilletje. 'Girls! Vers bloed!'

Ik mag een paar keer meppen terwijl ze mijn hand vasthoudt en laat mij haar ondeugende kwinkslagen welgevallen. Plotseling rommelt het in mijn maag. Tussen de middag heb ik bacalhau com natas gegeten bij Fernando. Voor ik er erg in heb, ontsnapt een knerpende natte wind in mijn smetteloze pantalon. De volgende bruine vlinder kondigt zich reeds aan. Ik schat de afstand naar het toilet in. Mevrouw wappert discreet met haar zakdoekje. Dat wordt geen Tea for Two vandaag, oma.

undefined

Meer over