Krajicek maakt solide indruk op US Open Sampras bijna geveld door Australische reus

Mark Philippoussis is een Australiër van Griekse komaf. Hij meet 1.90 meter, weegt 92 kilo en heeft spieren van staal....

Van onze verslaggever

Coen Vemer

NEW YORK

Gouden bergen lijken binnen handbereik voor deze superman uit Melbourne. Op de open Amerikaanse kampioenschappen presenteerde hij zich als kwelgeest van Pete Sampras, ook al een grootheid met Grieks bloed in de aderen. Philippoussis slaagde er net niet in hem op de knieën te krijgen, maar hoe zal dat over een jaar of twee zijn?

Dit keer kwam Sampras met de schrik vrij. In twee uur en 51 minuten zegevierde hij met 6-7 (5), 7-5, 7-5, 6-3, om te constateren dat zijn pad naar de finale geen snelweg is. Zijn volgende tegenstander is de gevaarlijke outsider Todd Martin, en verderop in het speelschema wachten Stich, Muster, Courier of Chang met geslepen messen.

Zijn programma oogt aanzienlijk zwaarder dan dat van zijn grote rivaal Andre Agassi die tot de eindstrijd in Becker of Rosset nog slechts een geplaatste speler kan treffen. Vrijdagavond moest Sampras in de tweede ronde de degens kruisen met Jaime Yzaga, de man die hem vorig jaar op weg naar een derde titel in de achtste finales versloeg in een conditionele uitputtingsslag. Tegen een fitte Sampras was de Peruaan niet opgewassen.

Weinigen verwachtten dat Philippoussis, dit jaar vrijwel uit het niets naar de 92ste plaats van de wereldranglijst gestegen, de negentig plaatsen hoger geklasseerde Amerikaan zou verrassen. Dat de wedstrijd het nodige vuurwerk zou geven, stond daarentegen op voorhand vast met twee van de beste serveerders op het podium. Veel rally's bevatte het gevecht dan ook niet, zodat de menigte in het Louis Armstrong Stadion zich wat dat betreft op Wimbledon waande.

Het Amerikaanse publiek houdt van aces, smashes en ander machtsvertoon. Het wordt begroet met luid gejuich en applaus. De toeschouwers kwamen ruimschoots aan hun trekken. Sampras produceerde de meeste aces, 27, en dat was twaalf meer dan Philippoussis. Waaruit weer eens bleek dat hard serveren niet automatisch ook goed serveren is. De Australiër imponeerde niettemin, ook met zijn verwoestende uithalen vanaf de baseline. Hij sloeg veel harder dan Sampras die het vooral van vernuft en souplesse moest hebben.

Philippoussis, wiens vader in 1972 naar Melbourne emigreerde, is zonder twijfel de vaandeldrager van een nieuwe generatie tennissers. Het zijn allen grote, sterke knapen die winners trachten te slaan vanuit elke hoek. Het is opvallend te zien hoe snel deze sport zich ontwikkelt. Het spel gaat bijna twee keer zo snel als in de toptijd van Borg en McEnroe en dat is nog maar tien tot vijftien jaar geleden.

Bovendien kan tegenwoordig zelfs de nummer 1154 van de wereld al een heel behoorlijke partij afwerken, zoals de Amerikaanse amateur Justin Gimelstob, met achttien jaar en zeven maanden de jongste deelnemer tijdens de US Open, liet zien. Hij bedwong in de eerste ronde de bijna elfhonderd plaatsen hoger genoteerde Duitser Prinosil. Zijn volgende tegenstander was Richard Krajicek, en die liet zich niet zo gemakkelijk verrassen.

De beste Nederlandse speler maakt een solide indruk en plaatste zich in drie sets voor de derde ronde. De laatste Nederlander die in een Grand Slam-toernooi van een amateur verloor, was Tom Okker in 1968. In de finale van de eerste 'open' kampioenschappen in New York kwam die een fractie te kort tegen de vorig jaar aan aids overleden Arthur Ashe.

Krajicek serveert niet veel harder dan Philippoussis, maar wel gevarieerder en constanter. Vooral dat laatste is bij de Australische tiener nog een probleem. Hij maakt te veel fouten op momenten dat dat niet kan. Daarnaast is Krajicek, zoals hij zowel tegen Novacek als tegen Gimelstob bewees, aanzienlijk beter aan het net. Zijn volleys zijn indrukwekkend, maar hij is dan ook al weer vijf jaar verder dan Philippoussis.

Sampras had het ondanks de tekortkomingen in het spel van zijn opponent al moeillijk genoeg. Philippoussis is een vurig bewonderaar van de drievoudig Wimbledonkampioen. 'Ik probeer mijn spel naar het zijne te modelleren', sprak hij voor de confrontatie. Op de baan toonde hij zich evenwel zelden onder de indruk. Hij won de eerste set door in de tiebreak op setpunt een ace op de tweede service te slaan, en hij bleef Sampras ook daarna zwaar onder druk zetten.

De voormalige nummer een van de wereld moest zijn complete arsenaal aanspreken om Philippoussis van zich af te schudden. Hij nam grote risico's, zocht de lijnen en ging dan ook liefst 33 keer onnodig in de fout. Tot dat aantal behoorden 14 dubbele fouten.

Titelhouder Agassi had het een dag eerder aanzienlijk gemakkelijker in de derde ronde. Hij zette Stefan Edberg, de kampioen van 1992 en 1993, in drie sets aan de kant. De 29-jarige Zweed had gehoopt nog een keer te schitteren op een Grand Slam, maar hij moet er nu ook zelf van doordrongen zijn geraakt dat dat een illusie is.

Edberg vierde op de open Amerikaanse tenniskampioenschappen een jubileum. Hij speelde zijn vijftigste Grand Slam-toernooi in successie, hetgeen geen andere speler hem kan nazeggen. Hij debuteerde in 1983 op Wimbledon en veroverde sindsdien zes belangrijke titels: twee keer de Australische, twee keer de Amerikaanse en twee keer die van Wimbledon.

Twee andere Grand Slam-kampioenen werden gisteren eveneens een illusie armer. Jacco Eltingh en Paul Haarhuis raakten hun titel in het dubbelspel kwijt, door in de derde ronde met 4-6, 7-6 (5), 6-3 te verliezen van het Amerikaans/Australische koppel O'Brien/Stolle. Eltingh en Haarhuis waren als eerste geplaatst, hun bedwingers als vijftiende.

Meer over