kort

Sinds 1933 is het volgens het Instituut voor Sociale Geschiedenis niet meer voorgekomen dat werknemers zoals nu de schoonmakers al acht weken staken (Ten eerste, 14 april)....

Geert-Jan LaanGroningen H. MullerHoorn Bert Ten HolterPrinsenbeek Ton KurstjensNijmegen Alex van KalkenZoetermeer René Appel en Amsterdam

Op 28 februari 1933 stemden na een staking van elf maanden elfhonderd bemanningsleden van enkele honderden Rijnsleepboten met tranen in hun ogen voor het beëindigen van die staking. Zij hadden gestaakt tegen een loonsverlaging van 15 procent. De meesten werden ontslagen. Ik weet dit omdat mijn grootvader Reint Laan sr. toen in Dordrecht de stakingsleider was namens de roemruchte NVV-bond Centrale Bond van Transportarbeiders. De staking wordt ook genoemd in het boek dat hij bij zijn afscheid schreef. Maar zie ook pagina 143 van het boek Onderweg. Een eeuw Vervoersbonden van Ger Harmsen en Floor van Gelder dat in 1986 bij Ambo verscheen.

Overigens wens ik de stakende schoonmakers aanzienlijk eerder een veel beter resultaat.

Geert-Jan Laan, Groningen

Ridder
De 87-jarige Selma Engel Wijnberg, een overlevende van het vernietigingskamp Sobibor, dreigde in 1945 uit Nederland te worden gezet omdat ze na haar huwelijk met de Poolse Jood Chaim Engel niet langer als Nederlandse werd beschouwd. Precies 65 jaar na de bevrijding van Westerbork woonde ze de herdenking bij.

Na onderzoek door het ministerie van Buitenlandse Zaken, waaronder Selma Engel ressorteert (ze is Amerikaanse) mocht zij in aanmerking komen voor benoeming tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau: de op één na laagste orde.

Mevrouw Engel deelde (op ironische wijze?) mede dat ze dankbaar was voor de erkenning waarvan ze ‘jaren heeft gedroomd’ (Ten eerste, 13 april). Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat een dergelijke onderscheiding al wordt uitgereikt aan degene die een dorstig paard een emmer water om zijn nek hangt. Nederland op z’n smalst.

H. Muller, Hoorn

Indrukwekkend
Dank voor het indrukwekkende verhaal van Selma Engel (het Vervolg, 10 april).

Door dit soort verhalen schaam ik me weleens voor Nederland. Misschien kan Rita Verdonk me nog eens uitleggen waar zij nu allemaal zo trots op is.

Bert Ten Holter, Prinsenbeek

Fatsoen
Johan Derksen die opmerkt: ‘Keerde het fatsoen maar terug!’ (Binnenland, 14 april). Pardon?! Dezelfde Johan Derksen die er haast een satanisch genoegen in schijnt te scheppen om mensen te beledigen? Tijd om even een bezoekje te brengen aan Sigmund, beste Johan!

Ton Kurstjens, Nijmegen

Dieronvriendelijk
Nederland is gestegen van plek 9 naar plek 6 in de toptien van landen die het slechtst met hun dieren omgaan (Binnenland, 14 april).

Niet zo gek met een minister die vindt dat dieren in Nederland te veel worden beschermd. Landbouwminister Gerda Verburg ziet liever dat dieren worden afgeschoten als die boeren, bollentelers en automobilisten te na komen. Een opzichtige, goedkope en tot mislukken gedoemde poging van een bewindsvrouw om – over de ruggen van de kwetsbaarsten in onze samenleving – in verkiezingstijd te scoren bij de achterban van haar noodlijdende partij, het CDA.

Alex van Kalken, Zoetermeer

Zorgbehoevenden
Weer een nieuw woord geleerd uit de Volkskrant van 13 april. Daarin stond een bericht over een verkeersongeval met een ‘gehandicaptenbusje’.

In het onderschrift bij de foto heetten die gehandicapten plotseling zorgbehoevenden.

René Appel, Amsterdam

Meer over