Kookboek uit frustratie

Eindelijk een kokskookboek dat het beter doet in de keuken dan op de koffietafel. Amateurkok Ed Melet maakte zijn eigen kookboek met niet te ingewikkelde recepten van bekende Nederlandse koks....

Het genre kokskookboek is ongekend populair. Vroeger was het schrijven van een kookboek voorbehouden aan echte grote koks, die in de herfst van hun loopbaan hun culinaire nalatenschap vastlegden. Tegenwoordig heeft zo'n beetje elke kok die een pollepel kan vasthouden zijn eigen kookboek.

Het resultaat stemt droevig. De meeste kokskookboeken zijn egodocumenten, die zwaar gebukt gaan onder sfeervolle foto's en zalvige prietpraat die ultradunne kookfilosofieën moeten verhullen maar weinig bruikbare recepten bevatten.

Een beetje kok voelt zich veel te goed om uit te leggen hoe je lekkere aardappelpuree maakt of zuurkool boterzacht (evenveel boter als zuurkool in de pan doen), dingen waar je echt wat aan hebt. De boeken zijn ook niet bedoeld om uit te koken, maar om te laten zien hoe goed de kok wel niet is en om je naar zijn restaurant te lokken. Dit tot verdriet van de ware amateur die graag zijn favorieten zou nakoken, maar afgescheept wordt met duizelingwekkend duur uitgegeven reclamedrukwerk dat het het beter doet op de koffietafel dan in de keuken.

Ed Melet is zo'n amateur. Hij kan naar eigen zeggen niet echt koken, laat staan een recept bedenken, maar vindt koken wél leuk. In het treurige bezit van een verzameling even dure als onnutte kokskookboeken, besloot Melet zijn eigen boek te maken, kortweg Het kookboek getiteld. Uit frustratie, schrijft hij in zijn voorwoord. 'Het moet toch mogelijk zijn een kookboek te maken met interessante recepten van geweldige koks die wel door een amateur, of sterker nog, door mij nagemaakt kunnen worden.' Melet benaderde een aantal bekende Nederlandse koks met de vraag of zij een mooi - en niet te ingewikkeld - recept wilden leveren.

Tot zijn verrassing reageerden de meesten enthousiast. Het resultaat is een kookboek waarin achttien koks van de B van Jonnie Boer tot de W van Jan de Wit recepten geven die ambitieus ogen, maar maakbaar zijn. Elke kok levert een driegangenmenu, ingeleid door gesprekjes met de meesters in kwestie, waarin nog eens wordt onderstreept dat 'Puur' het modewoord is in de Nederlandse keuken. Van de achttien koken er twaalf 'puur', of 'met behoud van natuurlijke smaken', nog zo'n dooddoener.

Maar de recepten zijn goed, en voor alles dat zweemt naar specialisme zijn er tips met uitleg wat iets is of waar het te halen is. Sommige koks delen zelfs hun geheimen. Zo laat Jonnie Boer weten hoe hij 'worstpoeder' maakt (worst in plakjes drogen en vermalen) en vertelt Henk Savelberg het geheim van de juiste gaarte van vis (als de vis eiwit loslaat en de boter begint te bruisen moet ie uit de pan).

De foto's van Kim Zwarts zijn in zwart-wit.

Meer over