Konijn op catwalk

Vijftien modeontwerpers en -illustratoren ontwierpen op uitnodiging van het Centraal Museum een outfit voor Nijntje.

EVELIEN VAN VEEN

Hoe breng je Nijntje in de mode? Door haar het middelpunt te maken van een modetentoonstelling. Gekkigheid natuurlijk, want ten eerste is Nijntje een konijn, en ten tweede is ze tijdloos, een icoon, en staat ze als zodanig boven de mode. Aan de andere kant: ze draagt een jurk. Dus waarom zou je niet een aantal feestjurken laten ontwerpen voor de 56-jarige nu haar vaste verblijfplaats, het Dick Bruna-huis, vijf jaar bestaat? Daarmee wordt meteen een nieuwe stroom bezoekers aangeboord, naast de gezinnen met kleine kinderen en Japanse toeristen.

Vijftien modeontwerpers en -illustratoren hebben Nijntje aangekleed op verzoek van het Centraal Museum in Utrecht, waar het Dick Bruna-huis deel van uitmaakt. Zo is het Britse ontwerpersechtpaar Clements Ribeiro gevraagd, dat dol is op Nijntje. Evenals de Nederlandse modetekenaar Piet Paris, een groot bewonderaar van Dick Bruna. En Minä Perhonen, een Japanse modeontwerper die Nijntje 'onmisbaar voor de wereld van vormgeving' noemt.

'Het was ook leuk geweest om iemand als Karl Lagerfeld te vragen', zegt conservator Ninke Bloemberg, die de tentoonstelling samenstelde. 'Maar ik heb gericht gezocht naar ontwerpers van wie ik wist dat ze iets voor Nijntje voelen. Vandaar dat er ook een jonge ontwerpster uit Utrecht bij zit. Dick Bruna voelt zich heel Utrechts.'

Die ontwerpster, Stella Teunissen, heeft Nijntje van een vacht voorzien van wol van angorakonijnen. 'Ik wilde weer een echt konijn van haar maken', zegt ze. Teunissen, die gebreide stoffen ontwerpt, heeft de outfit voor Nijntje eerder als kunstwerk dan als modeontwerp benaderd, zegt ze. 'Nijntjes jurk op zichzelf is natuurlijk heel simpel. Een A-lijn zonder taille en, heel typerend, dat kleine, ronde kraagje.'

Modeontwerpers Claes Iversen bestrooide de jurk voor Nijntje met geborduurde vlinders, net zoals hij deed bij de jurken uit zijn nieuwe voorjaarscollectie. 'Maar het werkt natuurlijk totaal anders', zegt hij. 'Nijntje heeft een heel groot hoofd en een klein lichaam. En haar armen kunnen niet van haar lijf af. Zie daar maar eens een mouw voor te maken.'

Alle modeontwerpers kregen voor hun creaties dezelfde spierwitte, kunststoffen Nijntje-pop van veertig centimeter hoog. Of liever: laag, want in de tentoonstelling blijken de poppen verrassend klein. Toch zit er even veel werk in dit jurkje als in een gewone couturejurk, zegt Claes Iversen. 'Ik schat dat we er met z'n tweeën minstens een volle week aan hebben gewerkt. We hebben er wel een bedrag voor gekregen, maar dat is opgegaan aan het materiaal. Geeft niks. Zo'n opdracht doe je voor de eer.'

'Een beetje eng' vond mode-illustrator Piet Paris het zelfs om in de voetsporen te treden van Dick Bruna. 'Zijn werk staat op zo'n hoog plan. Ik vond het een vreemd idee om dat na te tekenen, opeens zit je in zijn wereld.' Piet Paris maakte geen jurk, maar drie modetekeningen. 'Een vintage Yves Saint-Laurent-jurk voor een hip feest, een avondjurk voor een koninklijk bal en een little black dress, omdat dat altijd kan. Zo heeft ze een jurk voor elke gelegenheid.'

Nijntje kende Piet Paris als kind al, 'maar ik liep er niet mee weg'. Hij ontdekte het werk van Dick Bruna pas echt toen hij op de academie zat. 'Daar zag ik pas wat een geweldige grafisch kunstenaar hij is. Alles wat overbodig is, laat hij weg. Zijn kenmerkende lijn, de kleuren, de vlakverdeling, dat zijn allemaal elementen waar ik in mijn werk ook mee bezig ben. Voor mij is de restruimte, de ruimte om het figuur heen, net zo belangrijk als het figuur zelf. Ik meen in zijn werk te herkennen dat hij daar ook op let. Maar ik wil me niet met hem vergelijken.' Wat Bruna van zijn werk vindt, weet Piet Paris niet, maar hij hoopt de meester eer aan te doen met zijn bijdrage.

Nijntje in de mode, t/m 31/12 in het Dick Bruna-huis van het Centraal Museum, Utrecht.

undefined

Meer over