Komkommers

Het was weer echt vakantie. Op de televisie herhalingen en de krant vulde ook de voorpagina met komkommers. Zelfs de meest onthechte wereldreiziger kan, weer thuis, de tenenlikker niet gemist hebben....

Vreemd is wel dat het bericht dat de industrie in juni een omzetstijging van 13 procent liet zien, het niet verder brengt dan een verstopt hoekje. Hoezo, langer en goedkoper werken?

Ook leuk: spectaculaire daling van het ziekteverzuim. Hetzelfde bericht maakt melding van een nieuw fenomeen: 'mentaal verzuim'. Het neemt schrikbarende vormen aan en schijnt het bedrijfsleven miljoenen euro's te kosten. Wat het is? Wel op de zaak aanwezig, maar niet met de zaak bezig. En je kunt erop wachten: onmiddellijk ontstaan er mentale schoonmaakbedrijven. Het (te) lange koffiedrinken, met huis bellen of internetten wijst volgens de mentale poetsers niet op een 'nu even niet' van een individuele werknemer, maar op een bedrijfscultuur waar nodig de bezem door moet. Aanbod maakt vraag. Dus zoals de consument denkt zijn geluk te vinden in een breedbeeldtelevisie, moeten werkgever en werknemer denken dat alles beter wordt met een mentale Mien Dobbelsteen.

Voor een beheersmaatschappij in de buurt van Rotterdam kwam hulp te laat. De rechter moest eraan te pas komen om te bezien of het privnternetgebruik van een werkneemster zo buitensporig was dat het dienstverband moest eindigen. De werkgever had geconstateerd dat de administratief medewerkster veelvuldig privils verstuurde en voor persoonlijke kwesties het internet had bezocht. De werkgever kon hiervan lijsten overleggen. Er waren websites bezocht over 'geboorte, huwelijk, auto's en popconcerten'.

De werkneemster ontkende niet, maar stelde tijdens de lunchpauze gesurft te hebben en soms daarbuiten als ze in haar pauze had doorgewerkt. De kantonrechter vond het ook allemaal wel meevallen. De e-mails bestreken een ruime periode en waren in aantal niet buiten proportie. Van de bezochte websites had de werkgever niet duidelijk kunnen maken hoeveel werktijd daaraan was besteed. Onder die omstandigheden en omdat de werkneemster nooit gewaarschuwd was, vond de rechter een ontbinding van de arbeidsovereenkomst niet op zijn plaats. Helaas waren de verhoudingen inmiddels nogal verstoord geraakt, meende de rechter. Dus toch een ontbinding. Met vergoeding, dat wel.

Meer over