Kom alsjeblieft eens met een lustpil voor mannen

Vaas

In de reacties op de lustpil wordt de manlijke component om tot hetero-erotische hoogstandjes te komen vergeten. Zelf was ik in een huwelijk beland waarin seks met mijn man niet mogelijk bleek - het huwelijk is nooit geconsumeerd. Ik weet niet waarom.

Na de scheiding uitte ik mijn frustratie - tien jaar geen seks gehad, moi! - tegen andere vrouwen. Heel vaak was de reactie: 'Ook mijn man wil al jaren niet meer.' Of: 'Ik snak naar een knuffel, een arm om me heen.'

Laat Adriaan Tuiten toch alsjeblieft een pil maken die mannen tot talentvolle lovers maakt. Graag sluit ik af met de uitdagende woorden uit Sylvia Wittemans column: 'Jongens, kom maar op met die bloemen. Ik heb een mooie vaas.' (V, 5 november).

Simone Brandse, Almere

Het doet 'het' niet

Het is heel terecht dat er kritisch wordt gekeken naar de ontwikkeling en invoering van de lustpil voor vrouwen. Maar beseffen alle deskundigen wel wat het betekent voor een vrouw (en haar partner) als een dameslichaam 'het' niet doet?

Ik meen dat ik recht van spreken heb na 25 jaar (een verder prima) huwelijk en verschillende vormen van therapie. Ook tijdens de laatste therapie, van een psychiater/seksuoloog, van ruim een jaar lang, heb ik geprobeerd in contact te komen met mijn eigen seksualiteit. Natuurlijk is er ook gekeken waarom dat zo moeilijk is.

Toen dat niet lukte was de therapie er verder op gericht hoe wij daar als echtgenoten het beste mee om konden gaan. Ik denk dat dat redelijk gelukt is, maar het moge u duidelijk zijn dat ik wel eens zo'n pilletje zou willen proberen.

Naam en adres bij de redactie bekend

Taart zonder kers

Het thema 'lustpil' laat me maar niet los. Ik zal uitleggen waarom dat zo is. Vanaf mijn 14de jaar kreeg ik te maken met incest. Tot penetratie is het godzijdank nooit gekomen, maar de jarenlange aanrandingen en intimidaties waren traumatiserend.

Nadat ik op eigen benen kwam te staan, probeerde ik zo goed en zo kwaad als dat ging een 'gewoon' leven te leiden. Daarbij hoorden ook diverse vriendjes, trouwen en kinderen krijgen.

Maar seks bleek keer op keer een worsteling met mijn gevoel. Ik wilde wel, ik wilde niet, ik verkrampte en het deed pijn. Uiteindelijk ben ik ermee gestopt. En ik mis het niet.

Een pil met angstremmer zal ik niet gaan gebruiken, want ik ben niet bang. Ik vind het gewoon niet leuk. Ik heb geaccepteerd dat ik aseksueel ben en daar kan ik goed mee leven. Mijn man overigens ook.

Misschien moeten we van seks niet meer maken dan het is: de kers op de taart van een relatie en taart zonder kers is ook lekker.

Naam en adres bij de redactie bekend

undefined

Meer over