Knulligheden halen de suspense uit Verlies

VINCENT KOUTERS

Bij een pure thriller, zoals Verlies van Nicci French draait alles om de suspense. Wie heeft het gedaan? Waarom blijft zij in dat huis met die enge man? Dat vergt een precieze spanningsboog, die in een theater maar moeilijk te realiseren is. Een onverstaanbare zin, een knullig decorstuk of een kuchje uit de zaal leidt al af.

Om deze redenen is het lastig genieten van de toneelbewerking van Verlies door regisseur Léon van der Sanden, specialist in boekbewerkingen. Vooral zijn slordige regie verpest de spanning nogal eens.

De voorstelling ging afgelopen donderdag onder toeziend oog van Nicci Gerrard and Sean French (samen Nicci French) in première voor een uitbundig hoestend publiek in de Haarlemse Schouwburg.

Het verhaal is simpel maar effectief dramatisch. Isa Hoes en Ad Knippels spelen een echtpaar dat de dood van een jong kind moet zien te verwerken. Zij doet dat door alle emoties buiten te sluiten en daags na de begrafenis alle knuffels in vuilniszakken te proppen. Hij grijpt naar de fles. Vervolgens gaan de twee geloven dat de dood van hun zoontje geen ongeluk was. Ze beginnen elkaar te verdenken.

Heel soms is dat spannend, maar meestal niet. Knippels mag af en toe nog lekker fel ontvlammen. Maar Hoes, die hier de moeilijke, 'ijzige' rol heeft, blijft steken in clichématige zenuwtrekjes en robotachtig acteren.

Een ander probleem is dat het echtpaar nog een tweede zoontje heeft, dat een aanzienlijke rol speelt. Van der Sanden heeft besloten dat kind niet op het toneel te tonen. Het gevolg is dat Hoes en Knippels regelmatig op vermanende toon tegen een toneelwandje staan te praten, waarachter hun zoon zou moeten zitten. Zulke knulligheden zijn funest voor een thriller.

Verlies

Van Nicci French door Klein Ovink Theaterproducties, regie Léon van der Sanden. Stadsschouwburg Haarlem, 15 november. Tournee t/m 26 april. www.kotheaterproducties.nl

undefined

Meer over