Knappe live-tv & lopende anchors

Annechien Steenhuizen doet geslaagde open sollicitatie en Sacha de Boer wil liever zitten.

LOES REIJMER

'Een kwestie van wennen', stond er boven het artikel dat in juni 2012 in de Volkskrant verscheen over de restyling van de NOS. Er was veel kritiek, vooral op het idee om de journaallezers voortaan door de studio te laten lopen.

Maar, zo luidde het verweer, zoals bij elke vernieuwing zouden we er snel aan gewend zijn. Sterker: bij het zien van de zittende concurrenten van RTL zouden we ons voortaan afvragen waarom zij niet staand dan wel rolschaatsend het nieuws voorlezen. We geven het een paar maanden, dachten kijkers, wanneer ze zich tijdens een item over Darfur weer eens lieten afleiden door de te lange broekspijpen van Rob Trip.

Nu, driekwart jaar later, is het tijd voor bezinning. Prima hoor, dat experimenteren, maar er moet ook een moment zijn waarop we besluiten de Sacha's en Robs van deze wereld uit hun lijden te verlossen. Dat moment was woensdag, bij de live-uitzending over de nieuwe Paus.

We accepteren dat onze geliefde journaallezers elke avond om acht uur stuntelend voetje voor voetje zetten, een trillend stapeltje blaadjes voor de buik. Maar een live-uitzending? Waarin het uren kan duren voordat de man op het bewuste balkon verschijnt? Nee.

Sacha was dan ook uit haar hum. Ze moest staan. Haar grijze jurkje was prachtig, maar als ze naar het scherm achter haar draaide om Andrea Vreede nog wat speculaties te ontlokken, zag je haar denken: ik hoop dat mijn kont vanuit deze hoek niet te dik is - zoals elke vrouw zou doen. Lieve Marcel Gelauff, laat uw journaallezers weer zitten. Opdat er niet nog meer afzwaaien om zich te gaan richten 'op andere dingen'.

Met de sleutels in haar hand staat Annechien Steenhuizen voor haar auto. Net het journaal van 18.00 uur gedaan en verdomme, nog steeds geen witte rook. Ze leunt even tegen haar auto en slaakt een zucht. Op de redactie van de NOS gaat het de afgelopen weken maar over één ding: wie wordt de opvolger van Sacha? Herman van der Zandt neemt elke dag bonbons mee voor opperbaas Jan de Jong, Astrid Kersseboom zorgt voor verse bloemen en Rik van de Westelaken schiet meer onberispelijke blikken de camera in dan ooit tevoren.

Ze zwaait de autodeur open, stapt in en start de motor. 'Annechien, wacht!'. Haar eindredacteur komt hijgend aanrennen. 'Witte rook!', schreeuwt hij.

Vijf minuten later zit ze weer in de studio. 'Een heel goede avond, dit is een extra uitzending met een historisch moment.' Ze straalt, maar blijft professioneel. In het uur dat volgt praat ze de continue speculaties aan elkaar. Dat doet ze met het juiste gewicht op de stem, hier en daar afgewisseld met een glimlach. Ook als correspondent Andrea Vreede in al haar enthousiasme de telefoon zo dicht tegen haar oor aandrukt dat er af en toe een piep van een toets te horen is, blijft Annechien rustig. Dit is haar moment and she kills it. Steenhuizen bleef ten overstaan van miljoenen kijkers rustig. Dat is knap, zeker tijdens een live-uitzending. We hadden het haar al eens eerder zien doen, vorig jaar, toen het nieuws van Prins Friso bekend werd. De balkonscène van de nieuwe paus was haar niet gegund, die moest ze overlaten aan demissionair anchor Sacha de Boer. 'Bedankt voor het kijken', sloot Annechien af. Graag gedaan, het genoegen was geheel aan onze kant.

undefined

Meer over