Knallende boer na het eten

Kinderen hebben geen manieren - maar ouders wel dan? In het net verschenen boek Eerst jij, dan ik laat Marja Baseler zien dat het laatste nogal tegenvalt....

Maar Eerst jij, dan ik - Hoe hoort het eigenlijk thuis, op school en op straat? is vooral een Balkenende voor kinderen. Een etiquetteboek voor de jeugd, al hoeft dat niet zwaar te worden opgevat. Het boekje is zelfs erg leuk. En leerzaam. Neem het kopje 'Hand schudden' bij het thema 'Groeten en afscheid nemen'. Hoe is dat handschudden ontstaan? 'Heel vroeger gaven mensen elkaar ook al een hand. Dat gebeurde om te laten zien dat je geen wapen bij je droeg. Nu vinden mensen het gewoon beleefd om elkaar bij een eerste kennismaking een hand te geven.'

Aardig is ook om te lezen dat in China een knallende boer na het eten zeer wordt gewaardeerd, dat wij een cadeau met twee handen aanpakken hebberig vinden staan, maar dat ze dat in Aziiet vinden, en dat je in Japan zonder schoenen aan tafel gaat, terwijl wij zweetvoeten graag in de schoenen houden.

Veel kinderen, vooral meisjes, zijn dol op het maken van lijstjes en op het invullen van testjes. In schriftjes. Dat kan in dit etiquetteboek volop. 'Hoe los je ruzies op?' is bijvoorbeeld een van de vragen, en dan volgt een rij oplossingen. Kinderen kunnen vervolgens invullen of ze een ruzie op deze of die manier 'altijd', 'soms' of 'nooit' oplossen. Een slechtemanierentopdrie maken is ook heel fijn. Of een goedemanierentest ('Groet jij mensen in de lift?'). Allemaal veel plezieriger dan een gewone Cito-toets.

Met dit werkboek vol leefregels moet het lukken om in de multiculti-klas iets van elkaar op te steken. Want wat is er leuker dan in de klas op een blaadje te schrijven wat de gouden regels bij jou thuis zijn, en te horen wat die bij een ander zijn? Het is grappig om te weten dat er niet alleen in Marokko en India met de (rechter)hand gegeten wordt, maar dat ook de mensen hier in de 16de eeuw met beide handen moesten leren eten.

Hoe hoort het op een begrafenis, hoe gedraag je je op het sportveld, hoe gedraag je je als loghet staat allemaal in dit boek, als eyeopener voor het ene kind en steuntje in de rug voor de ander. Met nog wat weetjes als toegift. Bijvoorbeeld: in Turkije zeggen ze dat een compliment 'je drie winters warm houdt', en in Iran worden tegencomplimenten uitgedeeld: 'Het zijn jouw ogen die kunnen zien dat mijn schoenen mooi zijn.'

Een compliment ook voor illustratrice Dagmar Stam, die van grijze 'normenenwaarden' een visueel feestje maakte.

Meer over