Klikken is de nationale sport van Nederland

'Waarom laten zichzelf respecterende media jou eigenlijk nog stukjes schrijven @DonArturito?'

null Beeld Gabriel Kousbroek
Beeld Gabriel Kousbroek

Sinds mensenheugenis is klikken de nationale sport van Nederland. In de middeleeuwen was de clapspaen een soort castagnetten waarmee de melaatse klepperend zijn komst aankondigde.

Klapspaan werd klikspaan en evolueerde tot een synoniem van de menselijke tong. Daarmee ben ik meteen bij WOII aanbeland, toen Joodse onderduikers verklikt werden bij de Duitse bezetter en de NSB, voor drie knaken per stuk.

Op mijn lagere school wemelde het van de verraders die bij het minste of geringste de bovenmeester aan zijn jasje trokken: 'Meester, Arthur heeft weer een vieze tekening gemaakt.'

Ik was een hoogbegaafd kind, dus die erbarmelijke tekening van bovenmeester Jansen met een spuitende olifantenlul en harken als handen kon onmogelijk van mij zijn. Enfin, ten aanschouwen van alle kindertjes kreeg ik op het schoolplein een klinkende pets voor mijn kanis van Jansen. Toen wist ik dat ik moest emigreren.

Tijdens de hoogtijdagen van de CPN (nu GroenLinks) had je de preciezen van kameraad Stalin. Iedere dissidente scheet in Moskou aan de Amstel werd gemeld aan het Kremlin of in elk geval aan opperbobo Paul de Groot.

Klikken, dat onlosmakelijk onderdeel van de Nederlandse volksaard, werkt aanstekelijk, want Ankara's loopjongens in de Tweede Kamer creëerden een splijtzwammencultuur waarin het cool is om een concurrende kebabtent aan te geven bij Erdogan: 'Snackbar Amini Sikiyim is van Gülen, meester.'

De laatste trend is dat heel Nederland (m/v) verkracht is door een Bekende Nederlander en dat moet allemaal klikklikklik in de krant, op de treurbuis en uiteraard op Twitter. Afgelopen week werd ik verklikt op Twitter. Niet vanwege een verkrachting maar vanwege mijn columns.

'Waarom laten zichzelf respecterende media jou eigenlijk nog stukjes schrijven @DonArturito? (Cc @volkskrant, @HPdeTijdNL)'

Ik ben niet zo kinderachtig om zijn naam vrij te geven maar hij omschrijft zichzelf als de Creative Lead van GroenLinks. Nou heb ik een huid van teflon en gedij ik op kinnesinne dus reageerde ik licht ironisch: waarom laten ze jou géén stukjes schrijven, jeugdige vriend? Ik verwees naar collega Stella Bergsma, die het veel geestiger opschreef in het Grote Foute Jongens Boek dat ik met Rob Hoogland van De Telegraaf schreef.

'Van Amerongen, die al sinds jaar en dag mijn plek in de Volkskrant bezet houdt, door iedere week precies dezelfde column vol zuur katerbraaksel te produceren. Haatbait voor de woedende witman. Jankblank zeurberichten van een middelbaar erectieprobleem op pootjes.' Enfin, ik zwijn nog, want stel je voor dat ik ooit Stella of iemand anders (m/v) had bepoteld. Dag column!

Meer over