Kleurrijke Oostblokcollages die grenzen aan klunzigheid

In deze rubriek worden kunstwerken belicht die te koop zijn bij galeries, veilingen en op internet. Deze week werk van Jan Brokof....

Rutger Pontzen

Wat?

Wat?
Knip- en plakwerk van het betere soort: ruim dertig kleine en middelgrote collages van gekleurd papier. Met een verrassend gevarieerd aanbod aan onderwerpen: uilen, landschappen, stadsgezichten, mensen, abstracte vormen, paddestoelen, achterwerken en gezichten.

Van wie?

Van wie?
Ene Jan Brokof, geboren 1977 in Schwedt, voormalig Oost-Duitsland. Niet onbelangrijk, Brokof genoot zijn opleiding aan de inmiddels steeds beroemder wodende Hochschule für Bildende Künste in Dresden – de gerenommeerde opleiding, naar gedegen Oostblokmodel, vergelijkbaar met de zusteracademie in Leipzig.

Dus weer zo’n anti-modieuze kunstenaar die strakke, klassieke interieurs uitbeeldt en historische verhalen wil vertellen met anatomisch correcte figuren?

Dus weer zo’n anti-modieuze kunstenaar die strakke, klassieke interieurs uitbeeldt en historische verhalen wil vertellen met anatomisch correcte figuren?
Nou, eh, juist niet. Brokofs werk heeft niets van het werk van andere kunstenaars uit Dresden en Leipzig, zoals Eberhard Havekost of Neo Rauch.

Dus weer zo’n anti-modieuze kunstenaar die strakke, klassieke interieurs uitbeeldt en historische verhalen wil vertellen met anatomisch correcte figuren?
De geknipte plaksels van Brokof grenzen aan een onwaarschijnlijke klunzigheid. Niet zozeer door zijn kniptechniek (hoewel ook daardoor), wel door zijn kleurgebruik, waar iedere westerling kippevel van zal krijgen: verschillende nuances groen, oranje, rood blauw en paars, en dat het liefst allemaal door elkaar.

Dus weer zo’n anti-modieuze kunstenaar die strakke, klassieke interieurs uitbeeldt en historische verhalen wil vertellen met anatomisch correcte figuren?
En dan nog de onderwerpskeuze. Hoe verzin je het: een plankenkast met flesjes, pullen, siervaasjes en gehaakte kleedjes. Natuurscènes vol dennenbomen, naakte kinderen en wolkeloze luchten. Een hallucinerend portret van Manfred Man, alias Manfred das Popsternchen. Of, nog koddiger en pacifistischer, West-Duitse soldaten met aan de andere kant van de Muur een paar blote achterwerken.

Humor?

Humor?
Ja, hoewel hij ook een interieur in elkaar heeft geplakt, onder de titel Häusliche Gewalt, waardoor je toch in een andere, wat sombere wereld belandt. Blijkbaar was ook de vroegere, communistische heilstaat niet gevrijwaard van familiaire ellende.

Prijzig?

Prijzig?
Niet bepaald. De kleinste collages, A4-formaat, kosten 600 euro. De grootste, ongeveer 60 bij 80 centimeter, 1.450 euro: een abstract vormexperiment, type Rorschachtest, met in het midden een geometrisch bloempje met uitwaaierende blaadjes. Titel: Ursprung der Welt. Een verwijzing naar L’Origine du Monde, Courbets eigenzinnige ‘bevershot’-schilderij.

Kopen?

Kopen?
Zeker. Liefst enkele tegelijk. Maar dan zonder de spuuglelijke witte lijsten. Of is dat ook typische Oostblokesthetiek?

Kopen?
Rutger Pontzen

Meer over