Weblog

Kleine discussie met de grote baas herr Bach

Sportredacteur John Volkers loopt Thomas Bach tegen het lijf, die onder de indruk is van het oranje podium op de 5.000 meter schaatsen voor mannen. Volkers praat de IOC-voorzitter bij over de ein-zwei-drei-klasseringen van zijn Duitse landgenoten in het verleden. Hij gelooft er niets van.

Thomas Bach, voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité. Beeld getty
Thomas Bach, voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité.Beeld getty

We vallen het fraaie Azimut Resort binnen, waar het Holland Heineken Huis de achtertuin heeft betrokken. Op de drempel van de draaideur staat IOC-voorzitter Thomas Bach handen te schudden. Daar kan die van mij ook wel bij, meen ik te weten, en ik sluit met NOC*NSF-voorlichter Sonya Schonewille aan in de rij.

Herr Bach, een keurige Duitse jurist met een groot schermverleden, is complimenteus voor de dame uit dat grote schaatsland. One-two-three, zegt hij, drie landgenoten op één erepodium. Dat is weinig vertoond in het verleden, zegt Bach in het Engels. Bijdehand zeg ik in zijn landstaal dat er in het verleden toch echt wel een aantal keren ein-zwei-drei-klasseringen zijn geweest. 'Herr Bach, ich denke an Gunda, Anni und Claudia.'

Discussie gesloten
Nee, zegt hij in het Engels, zo was het niet. Discussie gesloten, want ik heb de papieren documentatie van mijn onvolprezen statisticus Alex Dumas niet bij de hand en Wikipedia is te langzaam via mijn smartphone om er zomaar bij te nemen.

Bach richt zich weer tot persmevrouw Sonya en zegt dat hij die Hollandse winnaars wel even een hand zou willen geven. Waar zijn ze? Ze komen later, meneer Bach, voor de huldiging in het Holland House. Als u daarbij wilt zijn? Nee, dat wordt hem te laat.

Jan Blokhuijsen, Sven Kramer en Jorrit Bergsma op het podium na de rit op de 5.000 meter tijdens de Olympische Winterspelen. Beeld anp
Jan Blokhuijsen, Sven Kramer en Jorrit Bergsma op het podium na de rit op de 5.000 meter tijdens de Olympische Winterspelen.Beeld anp

Het zou het protocol ook ernstig verstoord hebben. Een IOC-president die even een handje komt geven. Trouwens Sven Kramer, de olympisch kampioen, is niet zo van het handen geven. Voor je het weet heb je een verkoudheid of een andere infectie te pakken. Een sporter weet dat de 'boks' voldoende is voor een felicitatie.

Hopeloze Huldiging Hut
Bach af, wij naar binnen naar het stomende HHH, door een ironische collega vaak de 'Hopeloze Huldiging Hut' genoemd. Daar worden de felicitaties over de medailles winnende schaatsers per kilo uitgestort. Alle drie krijgen ze van Jochem Uytdehaage, de tweevoudig olympisch kampioen van 2002, een stalen tegel uitgereikt die ter plekke in de Legendary Lane wordt neergelegd. Die komt op een dag naar Nationaal Sportcentrum Papendal.

Het werd nog laat in Azimut en zijn feesthut. Het bleef zeker onrustig, zoals dat heet. De andere ochtend doken we even in de boeken, om Bach nog een kleine herinnering te sturen. Zo zijn wij ook wel weer. Via zijn secretaresse Emanuelle Moreau liet ik Herr Bach weten dat er zelfs drie triples waren geweest.

Lovely discussion
'Hello Emmanuelle, I had a lovely discussion last night with the president, mr. Bach, about the 1-2-3 results in speedskating. He doubted or knew for sure there were not any German triples in the past. May be you can present him this figures from the past. He will be surprised and pleased to learn about this.'

Het waren er drie met een compleet Duits erepodium. Voor de cijferfetisjisten onder ons: Schöne, Enke en Schönbrunn in 1984, Niemann, Warnicke en Pechstein in 1992 en Niemann, Pechstein en Friesinger in 1998. Ik ben in afwachting van een antwoord van Herr Bach. Ik had er natuurlijk een mooie fles wijn onder moeten verwedden, maar zo'n overwinning in schaatskennis biedt sowieso een ochtend van plezier.

John Volkers is sportredacteur van de Volkskrant. De Winterspelen van Sotsji zijn zijn twaalfde Olympische Spelen.

Azimut Resort in Sotsji. Beeld reuters
Azimut Resort in Sotsji.Beeld reuters
Meer over