Klaar voor de sprong

'Volgens mij gaan Frits en Henk nog een jaar door. Daarna is het einde oefening', zegt Albert Verlinde. Hij en Beau van Erven Dorens willen wel iets anders....

'Barend en Van Dorp hebben iedereen al eens geerviewd. Ze weten het allemaal wel.'

Albert Verlinde, presentator van RTL Boulevard, zit achter zijn koffie met glaasje water in een hotel in Hilversum. Een grote bek heeft hij altijd al gehad, zegt hij. De kritiek op Barend & Van Dorp rolt er dan ook soepeltjes uit.

'Het blijft heerlijk om naar te kijken, maar Beau en ik zouden met een heel andere energie zo'n programma ingaan. Wij zitten meer in de Sturm und Drang-periode. Wij willen nog heel graag.'

Vorige week rondde Verlinde (zondag wordt hij 43) de onderhandelingen met HMG over zijn nieuwe contract af. Hij blijft nog minstens drie jaar, met de mogelijkheid tussentijds van programma te veranderen. Verlinde heeft het er weleens over gehad met zijn medepresentator Beau van Erven Dorens: of ze de plek van Barend & Van Dorp zouden willen overnemen. 'We zouden het niet ondenkbaar vinden.'

'Volgens mij gaan Frits en Henk nog een jaar door. Daarna is het einde oefening. Er is geen plan om hen op te volgen, maar we hebben het wel eens tegen de zender gezegd. Beau en ik hebben absoluut aspiraties om te kijken of er meer is dan dit programma. Drie jaar RTL Boulevard is al veel. Nu doen we er dus een vierde jaar achteraan, maar we moeten als mannen ook gaan kijken hoe we onszelf wakker houden. Ik ben ervan overtuigd dat driekwart van het publiek wel blijft als je Boulevard omvormt tot een redelijk normale showrubriek.'

Het succesverhaal van RTL Boulevard begint in 2001. Albert Verlinde wordt weggeplukt bij SBS 6, waar hij dagelijks ploetert op kleine blokjes shownieuws 'Er hoefde maar ¿iets te gebeuren, of het shownieuws viel eraf' en Van Erven Dorens krijgt nog kans na een reeks geflopte programma's en ruzie met vrijwel alle mediabazen van Hilversum. Tegen de verwachting in ontwikkelen ze zich tot een kijkcijferkanon. RTL Boulevard wordt het roddelblad van de tv, pretentieloos en tongue in cheek. De 'vrolijke drol' van de televisie.

Dagelijks trekken ze meer dan een miljoen kijkers. Altijd zijn het er meer dan Barend en Van Dorp, die gemiddeld 780 duizend kijkers halen ruim een procent onder het gemiddelde marktaandeel van RTL 4 in de avond. Of het salaris van Verlinde inmiddels ook hoger is dan dat van Frits Barend en Henk van Dorp naar verluidt zo'n half miljoen euro per jaar vertelt hij niet. 'Dat hebben we zo afgesproken.'

Het duurde lang voordat hij boven kwam drijven in de televisiewereld. Shownieuws? Dat kan iedereen, dacht hij altijd. 'Naar premis, vertellen wie de hoofdrolspelers zijn en klaar. Ik heb heel lang het gevoel gehad dat ik inwisselbaar was. Dat ze op een dag bij SBS tegen me zouden zeggen: hartstikke leuk, maar we zetten nu die jongen van call tv op jouw plek, die is veel goedkoper.'

Sinds een tijdje gelooft hij er wat meer in. 'Leo van der Goot, de bedenker van het programma, zei me een tijd geleden dat ik ook wel eens een dag op zestig procent van de energie mocht gaan zitten. Dat ik niet elke k dood hoefde te gaan.'

Maar de bewijsdrift is gebleven. Naast Boulevard presenteerde hij het afgelopen jaar tien talkshows, hij schrijft columns voor NRC Handelsblad, treedt wekelijks op in het radioprogramma van Edwin Evers en is musicalproducent. Onlangs bracht hij drie musicals uit producties die hij overigens gewoon besprak in Boulevard. 'Als iemand van de Volkskrant een boek uitbrengt, dan komt er toch ook een voorpublicatie?'

Concurrentie in de vooravond heeft hij nauwelijks. 'Ik ben een paar keer bij Papaul geweest, en ik snap wel dat de mensen er niet naar kijken. Het is geen must see television. Je hebt niet het idee dat je iets mist, als je het niet hebt gezien.

'Ik vind het sneu om te zien wat er met Paul de Leeuw gebeurt. Wat zich bij hem een beetje wreekt, is dat hij echt is opgeslokt door het wezen televisie. Het is natuurlijk een ontzettende eenling. Kijk, wij krijgen nog elke dag actualiteiten binnen. Maar Paul moet het altijd uit zijn eigen zieltje halen. Nou, dan weet je het op een gegeven moment wel, met die oude tv-hits, het songfestival en die B-artiesten. Ik hoop dat hij met Guess Who's Coming to Dinner een format vindt en het niet allemaal zelf hoeft te doen.'

Voor de uitzending loopt hij altijd een half uur lang rondjes door de studio. 'Ik denk alleen maar: wat ga ik zeggen, wat ga ik zeggen? Een soort hond die zijn drol niet kan draaien. De eerste drie zinnen zetten z toon van het programma. Het moet grappig zijn, en inventief, maar niet altijd dubbelzinnig. Het is zeken. Beau trekt zich op dat moment terug. Dan typt hij zijn teksten in op de computer. Hij is een schrijver. Ik ben daar minder fantasievol in. Beau is poscher in wat hij doet. Ik ben meer de cabaretier.

'Het is zo heftig wat we samen doen. It's only tv, weet je wel, maar we maken zulke persoonlijke televisie. Het ene moment vliegen we elkaar in de haren en het andere moment huilen we. Toen Guusje Nederhorst overleed, hadden we een hevige aanvaring. Tien minuten voor de uitzending twijfelde Beau aan de aanpak, terwijl ik vond dat het goed was. Op dat moment stond hij tegen zijn tranen te vechten. Als je die uitzending terugziet, zie je dat ik de eerste zes minuten alleen heb gedaan. Beau kon het gewoon niet. Hij is zelf vader van jonge kinderen. Maar tijdens de uitzending ben ik naar zijkant van het decor gelopen. En toen moesten we nog twee blokken.'

Na een reeks van aanvaringen in de eerste twee jaar 'Wie mag de leukste zinnen uitspreken? Wie is hier nu eigenlijk de presentator?' vormen ze een duo dat elkaar op tijd tegengas geeft, denkt hij. 'We durven voor het eerst toe te geven dat we misschien als individu niet de toppen halen, die we met zijn tweewhalen. Als we alleen met onze eigen carri waren doorgegaan, hadden we dit nooit bereikt.'

Ze zijn buitenstaanders, de Verlindes. Zijn vader werkte als vertegenwoordiger in doe-het-zelf-artikelen en later als verkoopdirecteur, zodat er voortdurend moest worden verhuisd. Bovendien had vader Verlinde zo zijn principes.

'Het was in de jaren zeventig en we waren naar Susteren verhuisd, een klein dorpje in Limburg. Op een gegeven moment zaten we in de kerk en begon de priester een verhaal over het Oostblok en wat daar allemaal mis was. Mijn vader zei: ik kom hier niet voor de politiek. Hij stond op en we liepen met zijn vieren over het gangpad naar buiten, nagestaard door de hele goegemeente.

'Daarna hebben we het best moeilijk gehad in dat dorpje. Mijn zusjes werden echt geterroriseerd. Eentje is een keer in een put geduwd, met haar hoofd naar beneden. Mijn vader heeft later wel uitgelegd waarom hij dat had gedaan. Hij vond dat mensen hun positie niet mochten misbruiken. Dat begrepen we. Mijn vader is altijd voor zijn mening uitgekomen. Dat heb ik van hem.'

Het redde hem uit penibele situaties, die grote bek. Het was zijn enige wapen tegen de jongens die hem vroeger opwachtten na schooltijd. 'Ik wist het zo te spelen dat die jongens uiteindelijk met elk op de vuist gingen.'

Kritiek op programma's van de eigen zender hij doet het nog altijd. Idols bijvoorbeeld. 'Ik heb gezegd dat ik er niet meer naar kijk. Ik vind wel dat er zorg aan het programma wordt besteed, maar het wordt uitgemolken. Het is voorspelbaar geworden. Boris zit gapend te wachten tot hij die trofee op kan halen.'

'De makers van dat programma kunnen me af en toe wel schieten. Ik hoor het ook onmiddellijk terug als ik iets heb gezegd. Telefoontjes, sms'jes. Dat ik mijn excuses moet aanbieden. Maar dat doe ik niet. Het is mijn mening en daarvoor zit ik er.'

De showwereld is in een paar jaar tijd veranderd, vindt hij. 'Het is harder geworden. Opininder. Je bent sneller hot en sneller not.' Zelf sloeg hij vooral het eerste jaar door. 'Ik dacht echt dat ik alles kon roepen. Dat dat leuk was. Dan krijg je te maken met de powers that be. Er zijn machten in het leven waar je rekening mee te houden hebt.'

Zijn vijanden: Patty Brard, Joop van den Ende, Evert Santegoeds, om er maar een paar te noemen. Met allemaal legde hij het bij. Ook met Van den Ende, die al zijn medewerkers een tijdlang verbood in Boulevard op te treden. 'We hadden een half jaar niet met elkaar gesproken. Ik heb de eerste stap gezet. Dat betekent niet dat ik voortaan ga zitten jubelen.'

Hij heeft bewondering voor interviewers als Clairy Polak, Rob Trip, Martin Simek. Aan Simek bekende hij onlangs, eerder dan hij wilde, dat hij samen met zijn man bezig is aan adoptie. 'Bij hem is het alsof je in een warm bad ligt. Jeroen Pauw vind ik tegenwoordig iets te makkelijk. Bij Storing denk ik vaak: je bent nu wel erg bepperdebep. En Andries Knevel vind ik volstrekt overgewaardeerd. Ik heb niet het idee dat hij echt iets van zijn gasten wil weten. Hij loopt meer op een bevestiging van zijn eigen verhaal te wachten.'

Mocht hij samen met Van Erven Dorens een talkshow a Barend & Van Dorp krijgen, is hij dan in staat om harde vragen te stellen? 'Ja. Ik weet zeker dat ik dat kan.' Ook in politieke interviews? 'Ik ben ervan overtuigd dat het een ander gesprek oplevert als Beau en ik met Balkenende aan tafel zitten. Ook omdat mensen ons kennen. Van interviewers moet je veel weten. In Amerika weet iedereen hoe Larry King leeft. Of wat Oprah voor een problemen heeft. In Nederland zijn er veel te weinig van dat soort interviewers.'

Meer over