Kings blijde boodschap

Natuurlijk weet Stephen King wel hoe je mensen de stuipen op het lijf kunt jagen. Toch lukt dat in zijn nieuwste horrorthriller minder dan normaal, ook al is Danny uit The Shining groot geworden.

SYLVIA WITTEMAN

Stephen King: Dr. Sleep

***

Uit het Engels vertaald door Annemarie Lodewijk.

Luitingh-Sijthoff; 576 pagina's; euro 19,95 (paperback), euro 29,95 (gebonden), euro 14,99 (e-book).

Soms kun je enorme zin in Stephen King hebben, zoals je ook kunt snakken naar een portie bami speciaal. Dat kan goed aflopen, met het voldane gevoel dat je precies gekregen hebt wat je hebben wou. Maar minstens even vaak prop je die hele bak lauwe bami naar binnen en beseft daarna dat die wel erg vettig en melig was, met wel erg weinig sambal, het gebakken ei (de bekroning van een werkelijk geslaagde bami) wel erg glibberig en het karakteristieke plakje vierkante ham wel erg... vierkant. Maar bami blijft bami, en net als middelmatige bami nog altijd beter is dan helemaal geen bami, is een middelmatige King nog altijd beter dan helemaal geen King.

Goed. Dr. Sleep dus (in het Engels Doctor Sleep), het langverwachte vervolg op Kings beroemdste boek. Danny Torrence, het getroubleerde 5-jarige ventje uit The Shining, is groot geworden en blijkt een echte zoon van zijn vader, namelijk een agressieve, maatschappelijk mislukte alcoholist. De ochtend na een bijzonder eclatante zuippartij gebeurt er iets akeligs (door King ouderwets meesterlijk beschreven) waardoor hij besluit zijn leven te beteren. Danny stopt met drinken en gaat aan de slag in een hospice waar hij stervenden naar de andere wereld helpt, niet op de moderne wijze, met pillen of een spuitje, maar gewoon door een beetje bij ze te zitten terwijl ze vredig sterven.

Danny heeft uiteraard de paranormale gaven ter beschikking zonder welke menige King-roman nooit van de grond zou zijn gekomen. Het komt natuurlijk enorm van pas als je bij vrienden en bekenden een enge ziekte van te voren kunt zien aankomen of in iemand anders' hoofd kunt kruipen.

Ook het 12-jarige meisje Abra, dat als baby al 9/11 voorspelde met een langdurige huilbui, kan er wat van; ze maakt desgewenst zelfs haar eigen aardbevinkjes. Lastig dat er intussen een hechte groep griezels rondwaart, de Ware Knoop geheten (The True Knot, in het origineel). Ze lijden aan een nodeloos ingewikkelde variant van vampirisme: ze martelen op gezette tijden een paranormaal begaafd kind dood, want met behulp van de 'stoom' die zulke kinderen al stervende afscheiden blijven ze zelf in leven.

Daar komt natuurlijk een hoop narigheid van, maar Danny en Abra grijpen in, met alle meeslepende verwikkelingen vandien. Een speurtocht met lugubere vondst als toetje, een ontvoering, een ontknoping. Ook is er sprake van een telepathische kat, een baby die naar coke grijpt, een vrouw met een slagtand, zonderlinge verwikkelingen met mazelen, en een al dan niet verrassende loot aan de Torrence-stamboom; alles aan elkaar gemetseld met forse kledders vulgaire gothic; kortom, what's not to like?

Het verhaal zit niet slecht in elkaar, al is het zeker 150 pagina's te lang. De protagonisten, Danny en Abra, zijn min of meer levensecht en sympathiek, maar de bad guys blijven weinig meer dan marionetten, zodat je maar niet écht bang van ze kunt worden. Hun recitatieven in potjeslatijn ('sabbatha hanti') zijn weinig meeslepend, of gewoon tenenkrommend.

Hét vervolg op The Shining is dit boek beslist niet. De Shining-elementen zouden moeiteloos in om het even welk ander King-boek te verwerken zijn geweest. Ook mist Dr. Sleep de claustrofobie van het ingesneeuwde Overlook Hotel, het Kwaad dat alomtegenwoordig was, maar ook zo diffuus dat je letterlijk nooit wist waar je het zoeken moest. Wat The Shining zo eng maakte waren dan ook niet zozeer de levende lijken of de golven bloed, maar het innerlijke Kwaad; het langzame, onherroepelijke verval van Jack Torrence tot complete krankzinnigheid.

Het zal geen toeval zijn dat King tijdens het schrijven zelf worstelde met een zware drank- en cokeverslaving. Dat was slopend voor King, maar wel fijn voor zijn lezers. De AA maakt meer kapot dan je lief is.

The Shining was een bodemloze put van diep, zwart onheil. In Dr Sleep is daarentegen sprake van een boodschap, zeg maar gerust een blijde boodschap: of het nu de demonen in jezelf zijn (alcoholisme), of de sinistere luitjes van de Ware Knoop, het Kwaad kan overwonnen worden, als je maar echt alles op alles zet en je overgeeft aan Het Hogere. Nou, dat is fijn om te weten, natuulijk. Dr Sleep is lang geen beroerd verhaal, al met al. Maar wel een beetje een feelgoodverhaal. Daar zaten we niet op te wachten, Steve.

Bami, dus. Een beetje lauw, een beetje klef, te weinig sambal en een zompig ei, maar toch: bami. Best lekker.

Stephen King: Doctor Sleep

Scribner; 544 pagina's; ca. euro 18,-.

ONVERGETELIJK GRIEZELIG

Stephen Kings faam als horrorschrijver begon in 1973 met Carrie, een grand guignol-achtig verhaal over de wraak van een muurbloempje, dat in 1976 werd verfilmd door Brian De Palma. Een jaar later beleefde King een nog groter succes met The Shining, over de alcoholistische schrijver Jack Torrance en diens telepatisch begaafde zoontje Danny. The Shining bereikte een miljoenpubliek door Stanley Kubricks verfilming in 1980, met Jack Nicholson als de langzaam krankzinnig wordende Jack in de onvergetelijk griezelige hoofdrol. In 2009 kondigde King een vervolg op The Shining aan, Doctor Sleep, met Danny als intussen volwassen man in de hoofdrol.

undefined

Meer over