Kinder-gsm?

Wie het wil zien, ziet enkel telefonerende pubers op straat en in de tram. KPN-Telecom heeft nu ook de Talkie Kids Phone, speciaal voor kinderen....

Katinka Mijnheer, moeder van drie kinderen (6, 10 en 11 jaar), Nuenen: 'Kinderen hebben helemaal geen gsm nodig. Ze zijn altijd op een plaats vanwaar ze kunnen bellen, de school, sportclub, hobbyclub, het zwembad. Ik geef ze altijd geld mee voor de telefoon. Afspraken met vriendjes kunnen ze thuis maken met de gewone telefoon. Als ze dat met hun eigen gsm gaan regelen, raak ik het overzicht kwijt. Ik heb liever dat ze met ons bespreken wat ze gaan doen. Ik denk dat we snel het contact kwijtraken als ze allemaal met een eigen gsm gaan rondlopen.'

Medi Fliers (16), Nijmegen, op haar 06-nummer: 'Heel handig, zo'n ding, vooral omdat ik weinig thuis ben. Ik ben altijd bereikbaar en kan bellen als ik iets later kom, of mijn moeder laten weten waar ik ben. En zij kan mij bellen om te zeggen dat ik mijn zusje moet ophalen. Ik heb 'm van mijn moeder gekregen. Mijn beltegoed moet ik zelf betalen. Daarom bel ik niet zoveel. En altijd zo kort mogelijk.'

Mijnheer vervolgt: 'Ze kunnen een gsm aanschaffen als ze op kamers gaan wonen, eerder niet. Ik kan me wel voorstellen dat ze straks, als ze wat ouder zijn, een keer een gsm van ons meekrijgen als dat ze een veiliger gevoel geeft. Maar het zal een uitzondering blijven.'

Rector J. Mos van het Rijnlands Lyceum in Wassenaar: 'Zo meteen bij de diploma-uitreiking ga ik een leerling eraan herinneren dat hij vanuit lokaal B01 per gsm met het secretariaat belde om te melden dat de docent er nog niet was. De secretaresse helemaal verbijsterd. 'Laatst had ik een groep van veertig leerlingen van havo 4 en vwo 5 bij elkaar en de helft bleek een gsm te hebben. Dat zijn dus leerlingen van 16, 17 jaar. De meisjes geven vaak als reden dat ze voor hun ouders bereikbaar willen zijn als ze uit zijn.'

P. Grasmaijer, plaatsvervangend hoofd communicatie bij de Utrechtse politie: 'Veiligheid is een subjectieve beleving. Zo kan een gsm-telefoon een veilig gevoel bieden aan ouders die de hele dag op hete kolen zitten, omdat hun kind op de fiets van school naar huis moet komen. Maar ik kan me ook voorstellen dat een kind er niet om zit te springen op elk moment van de dag door zijn ouders gebeld te kunnen worden. Mijn eigen kinderen vinden het hoogst interessant, zo'n telefoon, maar ik heb niet de behoefte om er een voor ze te kopen.'

J. Geurkink, directeur Revius-college voor mavo, havo en vwo in Doorn: 'De veronderstelling dat het gebruik van gsm-telefoons op school is toegenomen sinds de verdwijning van Sybine Jansons, komt mij vergezocht voor. Hier op school zie ik geen significante toename. Wat er de laatste tijd over gsm-telefoons voor kinderen wordt gepubliceerd, herken ik niet. Misschien is het meer een verschijnsel in de grote stad.'

Koen van Kemenade (17), Nijmegen: 'Ik weet niet of Nijmegen een grote stad is, maar ik koop er geen. Mij te duur, ik ga liever uit. Veel vrienden van mij hebben een mobiel, dus als ik 'm echt nodig heb, kan ik er altijd wel eentje lenen. En wanneer heb je zo'n ding nou écht nodig? Als je een mobiel hebt, ga je veel bellen. Het zijn vaak onzin-gesprekken. Soms is een mobiel wel handig. Toen ik mijn enkel brak op het voetbalveld, hebben ze meteen de ambulance gebeld.'

I. Roeleven, directeur Westhage Scholengemeenschap mavo/vbo in Den Haag: 'We hebben hier toch al gauw drie, vier gsm's per klas van 24, 25 leerlingen, meer in het vbo-gedeelte dan in het mavo-deel. We hebben verboden dat ze in de klas afgaan. Op het schoolplein kan je lachen: daar staan vaak op zo'n honderd kinderen er zes te bellen, soms met elkaar, dat is toch een ander gezicht dan twee jaar geleden.

'Voor de gein heb ik ze tijdens een repetitie Engels telefonisch laten spieken, een voor in de klas en een ander achterin. Als ik 14 was, deed ik het ook zo. Je moet alleen zorgen dat het geluid van de telefoon niet hoorbaar is.'

M. Schalkwijk, conciërge 5de Montessorischool Watergraafsmeer, Amsterdam: 'Ik heb er nog niet één gezien of gehoord hier op school. Misschien dat er eentje een gsm heeft, maar we hebben 450 kinderen, daar ga ik het niet allemaal aan vragen.'

Mark Wenting (11), Nuenen: 'Ik heb 'm van mijn spaargeld gekocht. Een Hi prepaid-pakket van 200 gulden. Bellen kost 's avonds en in het weekeinde een kwartje. Anders drie kwartjes, geloof ik. Ik bel niet zoveel. Soms een hele week niet.

'Ik bel alleen als ik problemen heb met mijn fiets of als ik thuis voor de deur sta en mijn sleutel ben vergeten. Dan bel ik ons mam om te vragen waar ik de sleutel kan halen. Of dat ze even komt, natuurlijk. Daarom heb ik dat telefoontje gekocht. Ik stond heel vaak voor de deur en kon er niet in, en ik had vaak pech met mijn fiets.'

Meer over