Kikkerdril, Koning van Katoren, Le jour se lève

Iedere dag tipt de Volkskrant de beste films op televisie. 

Nino den Brave als Max in Kikkerdril van Simone van Dusseldorp. Beeld x
Nino den Brave als Max in Kikkerdril van Simone van Dusseldorp.Beeld x

Kikkerdril (Simone van Dusseldorp, 2009)

NPO 3, 13.00-14.05 uur

Het gras is net iets groener en de lucht net iets blauwer dan in werkelijkheid. De wereld waarin de 6-jarige Max rondwandelt is een onschuldige, waarin een onaangekondigde en onverwachte reis door de natuur een feest wordt in plaats van een eng avontuur met bezorgde ouders. Regisseur en scenarioschrijver Simone van Dusseldorp (Diep) maakte van haar tweede speelfilm een opgewekte, romantische roadmovie. Dus ook wanneer de broer van Max aan het begin van de film naar het ziekenhuis moet omdat zijn amandelen worden geknipt, is dat geen reden voor een bedrukte stemming: vrolijk zwaaiend stappen moeder en zoon de bus in en even zo vrolijk blijft Max bij oma achter; de twee staan al snel luid zingend pannekoeken te bakken.

Eén smetje op het landelijke geluk in oma's dijkhuisje: de poging die Max en zijn broer Jannus ondernamen kikkerdril te vangen - om de een of andere reden zeer gewild door Jannus - eindigde jammerlijk in een nat pak voor de laatste, waarna hij zijn broertje boos verordonneerde dat dril te gaan zoeken tijdens zijn afwezigheid, 'anders kan ik na mijn operatie nooit meer praten'. Na een bezoek aan zijn geopereerde en zwijgende broer, besluit Max dan ook op zoek te gaan naar het spul. In de stad is dat lastig zoeken, al vindt hij daar wel een nieuw en aanvankelijk behoorlijk intimiderend vriendinnetje, Jesse. Samen gaan ze op zoek, waarbij, zoals het een roadmovie betaamt, de reis belangrijker is dan het doel. Een reis die hen laat kennismaken met nieuwe dieren en nieuwe gevoelens, door de twee jonge acteurs, Nino den Brave en Whitney Franker nuchter en toch met gevoel gespeeld. Van Dusseldorp bouwde er nog wat tintelende muzikale intermezzi in, waarmee Kikkerdril een feest om naar te kijken is geworden.

Koning van Katoren (Ben Sombogaart, 2012)

NPO 3, 15.30-17.30 uur

Na Oorlogswinter (2008) en Briefgeheim (2010) de derde jeugdroman van oud-politicus Jan Terlouw die verfilmd werd. Het boek gold vanwege de fantasievolle achtergrond (op hol geslagen kerkgebouwen, een kolossale vuilnisdraak) lang als onverfilmbaar, maar Ben Sombogaart, die met Abeltje en Pluk van de Petteflet al wat ervaring had opgedaan met fantasierijke bronnen, durfde het wel aan. En ondanks het kleine budget overtuigen de met de computer gemaakte beelden en scènes. Dat geldt minder voor het scenario. Het verhaal over de weesjongen die koning wil worden van het fantasierijk Katoren en daartoe een lange reeks opdrachten moet vervullen, wordt afgewikkeld als een te monotone reeks die tegen het einde van de bijna twee uur begint te slepen. Maar met de frisse hoofdrolspelers Mingus Dagelet (Razend) en rijzende ster Abbey Hoes (Gouden Kalf voor hoofdrol in Nena) toch wel een fijne film voor een kille Koningsdag.

Le jour se lève (Marcel Carné, 1939)

Arte, 20.15-21.45 uur

Zes jaar voor het poëtische meesterwerk Les enfants du paradis maakten regisseur Carné en scenarist Jacques Prévert dit treurige, magnifiek gespeelde drama. Terwijl de politie zijn appartement belaagt, denkt arbeider François (Jean Gabin) terug aan de gebeurtenissen die hem aanzetten tot de moord waarmee de film opent. In drie lange flashbacks onthullen Carné en Prévert hoe de bitterzoete romance tussen François en zijn grote liefde Françoise (Jacqueline Laurent) op een tragedie kon uitlopen, waarbij de spullen in François appartement - zijn kleerkast, de teddybeer op de schouw, de wekker op tafel - ook voor de kijker steeds meer betekenis krijgen. Terwijl de plot zich gestaag beweegt van avond naar ochtend, zie je het noodlot door het schaduwrijke camerawerk dichterbij kruipen - op naar een onthutsende finale, die nog altijd aankomt als een mokerslag.

Meer over