'Kijk, ik word tóch serieus genomen'

Hoe zien we onszelf, en wat denken anderen? Deze week Jeugdjournaal-presentatrice Brecht van Hulten (35). Zij gaat op tv Lowlands presenteren en werken voor seniorenomroep MAX....

Kijkbuiskinderen opgelet: Brecht vliegt uit.

'Nou, 'vliegt uit'. Ik ga in augustus Lowlands presenteren en volgend seizoen een serie maken voor omroep MAX: Super Senioren.'

Van het Jeugdjournaal naar de seniorenomroep.

'Ja, daar zitten een paar stappen tussen, dat hoor ik wel meer. Maar 'senioren' is daar een ruim begrip - dat begint al bij 50.'

En u bl'jft herbergmoeder van het Jeugdjournaal?

'Parttime herbergmoeder. Ja, voorlopig wel.'

Uitbundig portret wordt het.

'Nog even mijn haar inkleuren: melkboerenhondenbruin, heb je dat? Altijd veel commentaar op gehad, op mijn haar. 'Of de presentatrice het wel genoeg waste?''

Schrijven kijkers dat soort dingen?

'O ja, dat wil je niet weten. Over alles. Hoe je eruit ziet, wat je aan hebt, hoe je afscheid neemt: 'Hoi' - dat kon ook niet. In het begin heeft de redactie dat soort brieven voor me achtergehouden. Dan ben je nog onzeker over alles.'

Inmiddels denkt u...

'Schijt. Ja, als het over dat soort uiterlijke dingen gaat wel. Over inhoudelijke kritiek natuurlijk niet.'

Wat zijn uw sterke punten?

'Iets overbrengen op anderen. Een beetje als schooljuf. Dat heb ik ook altijd willen worden: juf of acrobaat in de trapeze - zweven door de nok van het circus. Maar tussen willen en kúnnen... Ik ben zo stijf als een hark.'

Welke kritiek krijgt u van collega's?

''Rustig maar, Brecht.' Ik kan ineens ongemeen fel uit de hoek komen. Dan vind ik iets heel stellig, en zal ik het ook te vuur en te zwaard verdedigen. Met die harde, schelle stem van me. Mensen schrikken daar weleens van.'

Wat vinden vrienden uw beste eigenschap?

'Verschrikkelijk om over jezelf te zeggen, maar: betrokkenheid, ja. Familie en vrienden zijn heel belangrijk voor me. Met hen leef ik. Elk jaar schrijf ik alle verjaardagen over in mijn nieuwe agenda, dat is een soort ritueel.'

En als ze uw verjaardag vergeten?

'Oei, dat vind ik wel heel erg, vrees ik.'

Wat is het grootste misverstand over u?

'Mensen denken altijd dat ik een soort vrolijke spring-in-het-veld ben. Of ik heb altijd het idéé dat mensen dat denken. Wacht, ik teken er even een paar rimpels bij: dat ik ook een serieuze kant heb.'

Wilt u een gum voor uw rode konen?

'Ach, nee, die zijn ook een deel van mij. Ik heb altijd rode wangen - het zal een staat van constante opwinding zijn. Mijn passie, ja, dat is de positieve kant van mijn felheid.'

Welke plek had u in het gezin?

'Ik had één grote broer, en twee zusjes onder me voor wie ik me erg verantwoordelijk voelde. Ik heb een keer een meisje dat hen pestte zo door elkaar gerammeld dat ik twee stukken van een blouse in mijn handen had. Of in het zwembad, daar ben ik twee jongens van 15 aangevlogen, terwijl ik zelf 10 was en klein van stuk.'

Dus u was ook fysiek klein?

'Zéker. Mijn hele middelbareschooltijd werd ik jonger ingeschat. En zelfs daarna. Ik werkte al twee jaar bij Spijkers met koppen toen een collega vroeg wanneer mijn stage eigenlijk afliep. 'Wanneer zien ze me nou eens voor vol aan?', denk je dan.'

Bij de seniorenomroep natuurlijk.

'Ha ha. Nou, het idee dat ze me voor Lowlands en MAX hebben gevraagd, zonder dat ik uit een auditie ben gerold; gewoon, omdat ze me graag wilden... Ja, dat geeft wel het gevoel: kijk, ik word tóch serieus genomen.'

Hoe zou u het liefst overkomen op anderen?

'Als sympathiek? Nou nee, eigenlijk gewoon als de Brecht die ik bén. Mag dat ook?'

Meer over