Khannouchi geeft helden marathonles

Khalid Khannouchi was bordenwasser in Brooklyn, New York, toen Paul Tergat en Haile Gebreselassie op de internationale atletiekbanen al furore vierden....

Laatbloeier Khalid Khannouchi (30) mocht als immigrant in Brooklyn een tiental jaren geleden boven de vaat met verering de sportieve verrichtingen van zijn toekomstige opponenten aanschouwd hebben, hij was in Londen inmiddels van het drietal gisteren wel de meest ervaren marathonloper.

Hij liep vanaf 1997 vijf marathons uit (met een onwaarschijnlijk gemiddelde van 2.07.10), als geen ander wist hij dus waar op de klassieke afstand de wedstrijd echt begint. Niet halfweg, nee, pas na 35 kilometers volgt `the Wall', dat bij lopers zo gevreesde moment waarop het glycogeentekort nijpend wordt en de koolhydraten zijn weggevloeid.

Het wereldrecord (2.05.42) bezat Khannouchi al. In 1999 liep hij in een koud en winderig Chicago als eerste atleet naar een eindtijd onder de 2.06. Ook toen spaarde hij zijn krachten tot in de finale. Pas in de laatste kilometers overbrugde hij het verschil met koploper Moses Tanui.

Tanui was eertijds een ervaren marathonloper, die zichzelf in Chicago in verwarring bracht met het omrekenen van mijlen naar kilometers, in Londen had Khannouchi zondag te maken met echte groentjes. Tergat liep weliswaar al twee marathons, toch wist de Keniaan nog niet helemaal wat hij met die vele kilometers aan moest.

En Haile Gebresslassie, de grote olympisch kampioen en meervoudig wereldrecordhouder, had nog minder ervaring op de 42.195 meter die in zijn land sinds de olympische zeges van Abebe Bikila (in 1960 en 1964) mythische vormen heeft aangenomen. Ja, als joch van vijftien liep hij ooit een marathon in Addis Abeba in 2.48, maar die telde niet echt.

Toch begon Gebresselassie gisteren zelfverzekerd aan zijn eerste grote marathon. Hij was zelfs zo eigenwijs dat hij, ondanks aandringen van manager Jos Hermens, de laatste kilometers van het parkoers vooraf niet wilde verkennen. Jos, had hij gezegd, zondag loop ik daar toch al alleen.

Hij kreeg gelijk, de kleine Ethiopiër draafde alleen rond St. James's Park, maar er liepen wél twee andere atleten vóór hem. De ene was Khannouchi, de ander Paul Tergat, die ook nog binnen de 2.06 zou eindigen: 2.05.48. Natuurlijk, de eindtijd van Gebreselassie mocht er ook zijn, 2.06.35 - het snelste debuut ooit, tevens Ethiopisch record - iets van teleurstelling was er toch wel te bespeuren op zijn gelaat.

Eerst probeerde hij er zich nog met een grapje vanaf te maken en zei hij: `Ik heb toch maar mooi 42 minuten van mijn persoonlijk record afgeknabbeld.' Later sprak hij van een pijnlijke linkerkuit, die was gaan opspelen op de klinkers bij de Tower.

Hoe dan ook, zo'n eerste marathon smaakt toch naar meer. Gebreselassie speelt nog steeds met de gedachte om over twee jaar in olympisch Athene in de voetsporen van de grote Bikila te treden. In het najaar volgt misschien weer een stadsmarathon (Chicago of Berlijn).

Deze zomer verschijnt hij weer op de baan, morgen komt hij in Hengelo vertellen wat zijn plannen voor de komende FBK-Games (2 juni) zijn. Wat hij daar gaat vertellen, wilde hij in Londen nog even niet kwijt. Nee, een optreden op de 10.000 meter ligt niet voor de hand, dat record heeft hij al.

Er liggen echter nog andere records in het verschiet. Drie jaar geleden opperde manager Hermens tijdens de WK in Sevilla al dat het aardig zou zijn om Haile ooit een aanval op het werelduurrecord te laten ondernemen. Het is een record dat Hermens zelf in de jaren zeventig bezat en dat nu al elf jaar op naam van Arturio Barrios staat (21.101 meter). Gaan we zo'n poging in Twente beleven? Hermens, glimlachend: `Wacht de persconferentie van dinsdag maar af.'

De ware held van gisteren, Khalid Khannouchi, zal de komende tijd niet vaak op de baan te zien zijn. Hij wil als net ingeburgerde Amerikaan zijn nieuwe vaderland in Athene 2004 een gouden medaille op de marathon schenken. In Attica zal hij ongetwijfeld zijn opponenten van gisteren ook weer treffen.

Of hij, was de vraag, met tweemaal een tijd in de 2.05, nu de beste lange afstandsatleet van dit moment is? Dat hardlopers geen boksers zijn, blijkt uit het antwoord: `De beste, dat blijft deze gentleman hier', zei Khannouchi en hij wees beleefd naar de man naast hem.

`Ik ben al tevreden als ik met mister Haile Gebreselassie aan één tafel mag zitten.'

Meer over