Keur betaalt zijn ereschuld dubbel en dwars terug

Spreekkoren met 'Piet-je-Keur, Piet-je-Keur, Piet-je-Keur' galmen door het Abe Lenstra stadion. De koude rillingen lopen de Zandvoorter over de rug....

WIO JOUSTRA

STORM EN slagregens teisteren zaterdagavond het bomvolle 'San Siro in de Polder'. Met de wind in de rug legt SC Heerenveen oogstrelende combinaties op de doorweekte grasmat in het duel met Utrecht. Maar import-Friese voorwaartsen als Erik Tammer, Marco Roelofsen, Leeroy Echteld en Erik Regtop staan niet op scherp. Utrecht houdt zich vrij gemakkelijk staande.

Coach Leo van Veen mag op de bank al hopen het karwei na de thee met behulp van de verraderlijke windstoten te kunnen klaren. Die droom wordt wreed verstoord door zijn jeugdinternational Ferdy Vierklau. Pal voor rust laat deze zich na een afgeslagen corner provoceren tot een kopstootje aan het adres van 'Spijker' Roelofsen. In het stadion waar hij vier dagen eerder nog in het Oranje-shirt werd bejubeld na een prachtige pegel in het dak van de Franse goal, gaat Vierklau nu af, richting kleedkamer.

Nog voordat hij de catacomben bereikt, stuurt Heerenveen-coach Foppe de Haan Piet Keur de dug-out uit. De pinch-hitter loopt zich warm in de richting van de hondstrouwe aanhang, die onmiddellijk reageert. Spreekkoren met het gemakkelijk in het gehoor liggende 'Piet-je-Keur, Piet-je-Keur, Piet-je-Keur' galmen door het Abe Lenstra stadion. De koude rillingen lopen de bewierookte Zandvoorter over de rug. Wat wil een mens op zaterdavond nog meer?

De rust is er voor de twaalfduizend Heerenveen-supporters een van gespannen anticipatie. Waar De Haan een week eerder in en tegen Groningen in de power-play - Romano Sion werd binnen een kwartier uit het veld gestuurd na twee grove charges op Michel Doesburg - nog de voorkeur gaf aan het nieuwe talent, de Deense jeugdinternational Jon Dahl Thomasson, en aan zijn alternatieve spits Bismarck Prince Polley, doet hij voor de tweede keer dit seizoen een beroep op routinier Keur om de doorbraak te forceren.

Diens respons zou als aflevering in de Kick Wilstra-serie niet misstaan. Zes minuten na zijn rentree breekt hij de ban door, puur op routine, een dwarrelbal uit een voorzet van Jan de Visser achter Utrecht-goalie Jan Willem van Ede te koppen. Vervolgens voorkomt hij tien minuten voor tijd de zekere gelijkmaker door een keiharde inzet van David Nascimento van de eigen doellijn te koppen. 'Meeverdedigen is een van mijn zwakke punten', lacht Keur na de wedstrijd.

Vijf minuten later mikt hij een voorzet van Tammer buiten bereik van Van Ede op de paal. Nog geen minuut later is het opnieuw raak. Na een technisch hoogstandje van Echteld stelt de enige Fries in het eerste team van Heerenveen, Wilco Hellinga, Keur in staat de 2-0 op het scorebord te laten aantekenen. Zijn 153ste en 154ste competitiedoelpunt in veertien seizoenen betaald voetbal zijn een feit; zijn uitverkiezing tot man-of-the-match is veiliggesteld.

Piet Keur is terug, 34 inmiddels en leaner, meaner and hungrier dan ooit tevoren. Het is een wederopstanding die lijkt op die van Lazarus en 'Likeur's' reputatie van levensgenieter - 'Als ik uitga, ga ik goed uit en in Nederland is het nu eenmaal eens een dief, altijd een dief' - logenstraft.

De man die zijn kleurrijke loopbaan begon bij de nu door hem getrainde amateurs van Zandvoortmeeuwen en in het betaald voetbal vervolgens Haarlem, Twente, Feyenoord, SVV en nog eens Haarlem aandeed, maakt momenteel bij de immens populaire pompeblêddenclub in het Friese Haagje zijn tweede jeugd door. Maar niet dan nadat hij een elf maanden lange lijdensweg aflegde, die hem op de rand van invaliditeit en wanhoop bracht.

D E winterstop van vorig seizoen besluit Heerenveen door te brengen op Curaçao. Ook kleine clubs hebben wel eens grote ideeën. Voor Keur, die in de eerste helft van het seizoen Tammer uit de basis had verdrongen, met bijna rampzalige gevolgen. Een dolletje aan de rand van het zwembad. Iedereen lag er al in, op een zwaarlijvige journalist en Keur na. De twee willen voor elkaar niet onderdoen. Keur verdraait zijn knie. De pijn wordt weggemasseerd door oud-schaatser en fysiotherapeut Jos Valentijn. Keur doet het twee dagen rustig aan. Speelt vervolgens een oefenwedstrijdje op kunstgras. En kan de volgende dag niet meer lopen.

Bij terugkeer wordt hij geopereerd in het ziekenhuis van Heerenveen. Niets aan de hand, oordeelt de specialist. Op donderdag en vrijdag traint hij met de selectie mee. Op zaterdag kan hij opnieuw niet lopen. De knie is dik en klopt. Maandag wordt hij 'knettergek' van de pijn. Diagnose: in het ziekenhuis heeft hij een zware infectie opgelopen. Een bijzonder resistente en moeilijk te bestrijden bacterie houdt huis in het rechterbeen van de spits, die 'een paar keer van de pijn het hele ziekenhuis bij elkaar schreeuwt'.

Uit de knie komt 86 centiliter vocht, een medisch mirakel. Keur wordt overgebracht naar Haarlem, waar de knie die drie weken in gebogen stand heeft gelegen, met geweld wordt rechtgezet. Alles komt vervolgens vast te zitten. Keur kan niets meer, loopt op krukken en logeert uit nood maar weer bij zijn ouders. Het gaat van kwaad tot erger. Uiteindelijk wordt eind mei 1994 een stuk van de meniscus verwijderd.

Als de knie weer open ligt aanschouwt de specialist de verklevingen die door de bacterie zijn aangericht. Voetballen kan Keur wel vergeten. Hij mag blij zijn als hij weer normaal kan lopen. Het heeft maar een haar gescheeld of de bacterie had zijn kraakbeen aangetast. En tenslotte is leven iets anders dan voetballen, ook al is dat laatste er voor velen de belangrijkste bijzaak van. Keurs vriendin neemt een documentaire op over een - oudere - man die van dezelfde bacterie invalide is geworden. De voetballer schrikt zich een ongeluk.

Het goede nieuws komt ook uit Heerenveen. Van clubvoorzitter Riemer van der Velde. Keurs contract wordt met een jaar verlengd. 'Grote klasse! Dat maak je in het voetbal niet meer mee', zegt de man die als opvolger van Heerenveens lievelingszoon, de Roemeen Rodion Camataru, uit Haarlem werd gehaald. Oorlog maken in de zestien, daar houden ze van in Friesland. Op dat moment weet Keur niet of hij ooit waar dan ook nog oorlog kan maken, laat staan bij een profclub met ambitie die hem voor hetzelfde geld had kunnen laten afkeuren.

M AAR het nieuwe contract is de katalysator in het revalidatieproces. Met De Haan spreekt Keur af zijn eigen programma af te werken, in samenspraak met een drietal fysiotherapeuten onder wie Valentijn. Wordt het voor de winterstop van dit seizoen niets, dan blijft Keur in Zandvoort. Na een bezoek aan een deskundige in de bewegingsleer, gaat het in september/oktober ineens met sprongen vooruit. In november meldt Keur zich geheel fit bij de selectie van De Haan.

Die heeft inmiddels voor de spitspositie te maken gekregen met een embarrassment of riches. Omdat ook het talent uit eigen stal, Tony Alberda, langdurig geblesseerd is, wordt eerst Hennie Meijer als vervanger van Keur gehaald en later Prince Polley als alternatief voor de te weinig scorende Tammer.

Op 3 december krijgt de joker in de Heerenveen-selectie zijn eerste invalbeurt van het seizoen. Een kwartier voor tijd is het 2-2 in de thuiswedstrijd tegen NEC. Eerst stelt Keur met een fraaie doorkopbal Echteld in staat te scoren. Vervolgens zendt hij met een splijtende pass op rechts Hellinga de diepte in, die het hoofd van Prince Polley vindt. Einduitslag, dank zij twee puntgave assists van Keur: 4-2.

Pieter Keur betaalt zijn ereschuld aan Heerenveen dubbel en dwars terug. 'Het staat 1-1', zegt De Haan die zijn bewondering voor de kopsterke spits niet onder stoelen of banken steekt. Waar het schip strandt ziet de Zandvoorter wel. De verhouding tussen hem en Heerenveen is zo goed dat hij weg mag, als hij ergens anders meer aan voetballen toekomt. Enkele clubs uit de onderste helft van de ere- en bovenste helft van de eerste divisie hebben belangstelling getoond. Formeel wordt voor de supersub ook ontslag aangevraagd.

Maar in april gaan hij, Van der Velde en De Haan opnieuw om de tafel zitten om de optie van nog een seizoen te bekijken. 'We zien wel', zegt Keur. De gelouterde prof maakt zich nergens meer druk om. Verloor het plezier in het voetbal in de Bentsson-Verbeek-HCS periode bij Feyenoord en bij het door fusieperikelen geplaagde SVV volledig. Overwoog serieus te stoppen. Kreeg bij Haarlem de kans af te trainen en in de technische staf te worden opgenomen. Tot Hans van Doorneveld hem in een cruciale fase van de competitie naar de tribune verbande. 'Ik dacht, wat krijgen we nou?'

Keur, twee dagen na de wedstrijd waarvoor hij in VI met een negen wordt beloond: 'In mijn loopbaan zijn te vaak dingen gebeurd die niets meer met voetballen te maken hebben. Dan verlies ik mijn motivatie. Ik moet het naar mijn zin hebben. Dat heb ik bij Heerenveen. Het is een van de mooiste clubs. De sfeer is hier fantastisch. Dat ik het nog meemaak dat het hele stadion uit zijn dak gaat, zodra ik mijn kop uit de dug-out steek. Daar krijg ik kippevel van.'

'Een legendarische club, een club waar alles kan en het publiek het voetbal nog echt beleeft. Een goede middenmoter die het in zich heeft een soortgelijke staat van dienst op te bouwen als Twente en Vitesse. Ik vind het schitterend om mijn carrière hier af te sluiten. Vooral zo lang ik mezelf blijf verbazen. Het kan toch geen toeval zijn dat je zo lang meeloopt en ze er elke keer weer inprikt.'

Meer over