Keiharde Rus verbijt pijn en wint zijn derde WK-titel

Het leven van de kunstrijder is hard. Hij moet pijn verbijten, blessures uit het hoofd bannen en zich concentreren op zijn spectaculaire uitvoeringen op het ijs....

De blonde Rus, met het wentelwiekende pagekapsel, veroverde gisteren in de volgepakte Westfalenhalle zijn derde wereldtitel, sinds 2001. Het leek lichtvaardig geasseerde glorie, maar niemand zal weten hoeveel pijn Ploesjenko dagelijks lijdt.

De Petersburger van Siberische afkomst is 21 jaar, maar hij bezit het lichaam van een oude man. De rug doet al zeven jaar pijn. Zijn kniezijn broos van het springen - bij voorkeur viervoudige axels en toeloops - en zijn allang aan chirurgische revisie toe.

De meniscus van rechts is aangedaan; de linkermeniscus, het mini-scharnier van de gezonde knie, is gescheurd. Hij liep die aandoening op bij een training. De schaats liep vast in een scheur. Het lichaam gaf niet mee. Ploesjenko ging toch naar Japan, voor een lucratief contract. Het had geen zin dat contract af te zeggen. Het schaatsen kon niet wachten.

Een week niet getraind, geeft een maand achterstand in ontwikkeling zo rekende Ploesjenko voor. Zijn trainer, Alexei Misjin, verhaalde van het basisprincipe van de trainingsgroep in Sint Petersburg, in de Joebeleini Club. `Ons motto is: wij dromen slechts van rust.' Impliciet zei Misjin: wij nemen die niet.

De trainer pompt zijn pupillen vol met zoveel ijver. Op zijn elfde verscheen Ploesjenko bij hem op het ijs. Hij sprong een jaar later al drievoudige sprongen. Zijn moeder, uit Volgograd, liet hem alleen achter in Sint Petersburg. De kleine verbeet al vroeg pijn. Zijn rug begaf het enkele uren voor een wedstrijd in de eigen stad. Hij wilde de vijftienduizend toeschouwers laten zien wat hij kon en liet zich `overeind' spuiten. Dat litteken draagt hij nog steeds.

Ploesjenko, de verliezer van olympisch Salt Lake City, gaat al drie seizoenen onverdroten voort. In de aanloop naar de Europese titelstrijd forceerde hij zich. Hij pakte twee goedbetalende gala's in Gen mee. De prijs was hoog. In Boedapest viel hij en verloor de titel aan de Fransman Joubert.

Voor de WK in Dortmund -waar de hoogte van de gages van de komende zomer wordt bepaald - concentreerde Ploesjenko zich beter. Hij nam meer rust en gooide al zijn sprongkracht in de strijd. Hij draaide tweemaal vier keer om de as in zijn sprongen: de befaamde quads. Ekeer struikelde hij, toen de schaats in een richeltje bleef steken. Het maakte niet uit.

Ploesjenko, The Lord of the Ice Rinks volgens zijn fans, was onbetwistbaar de sterkste van de wereld. Hij wond jury (viermaal 6.0) en publiek om de vinger met zijn meeslepende act over Nijinsky, de balletdanser die eindigde in het krankzinnigengesticht.

Meer over