Karaoke

Eenzaamheid is een volslagen ondergewaardeerd gevoel en moet niet verward worden met zielig. Zielig zijn kneuzen die op Facebook of Twitter melden wat ze op dat moment eten. Eenzaam is iets anders. Ik zit in een gay karaoke, op het tafeltje voor mij ligt een Elvis-pruik. Ik ben eenzaam en geniet. Een vissersjongen die iets te veel naar Ronaldo heeft gekeken probeert mij te versieren. 'Hoe vond je dat ik Amália Rodrigues deed? Wil je ook een Tia Maria?' Ik knijp hem gul in zijn wang en denk: knul, ik had je vader kunnen zijn.


Karaoke is de ideale therapie voor verlegen mensen, al dan niet met een minderwaardigheidscomplex. Er moet wel een drankje bij, nuchter zingen bij karaoke is als neuken met condoom. Ik ben een laatbloeier, deed het voor de eerste keer in een hoerentent in Bamako, de hoofdstad van Mali. Ik was alle schaamte voorbij toen ik twee stomdronken Libanezen voor mijn ogen Dalida zag verkrachten. Ik goot mijn Safari in één keer naar binnen en gooi er op mijn beurt keihard en zonder haperingen Aline van Christophe uit. Dezelfde Libanezen zag ik de volgende dag hun centjes tellen in hun glimmende supermarkt vol truffelhammen en champagne. We knikten elkaar besmuikt toe.


De plaatselijke Ronaldo zet gedienstig een bel met Tia Maria voor mij neer, wat een flinke aanslag op zijn weekloon moet zijn, dat vast niet boven de 100 euro uitkomt.


De moderator van de bar trippelt naar mij toe. Hij draagt een Tina Turner-pruik en reikt me de microfoon aan, de scepter van de tijdelijke zangkoning. Doe maar wat van Elvis, mompel ik, of anders The Village People. Het wordt Are You Lonesome Tonight. Voor even ben ik de ster, ik krijg een daverend applaus, er wordt zelfs naar me gefloten.


Ronaldo schurkt tegen mijn schouder aan. Hij bekent dat hij geen idee had wie Elvis was. Hij heeft zaadvragende ogen, maar is ook op zoek naar zijn papa. Ik voel me aangenaam eenzaam, al ben ik nu even niet alleen. Toen mijn moeder in mijn armen stierf, toen voelde ik mij echt gruwelijk verlaten.


Seks is een volstrekt overgewaardeerde bezigheid, denk ik als ik in het holst van de nacht de bar uit waggel. Ik ga lekker naar huis, naar mijn honden, mijn betrouwbare levenspartners. De miljoenen borsten en billen op internet houd ik dit keer zowaar voor gezien.


Meer over