Just van den Broek 1954-2013

Goochelaar, theatermaker, trompettist, en Greenpeace-activist gaf zijn leven vaak een nieuwe wending.

PETER DE WAARD

IJskoud was het. 'Het sneeuwde, het was vet en smerig', ervoer Just van den Broek in mei 1995, tijdens zijn eerste actie van Greenpeace om het naar de zeebodem laten zinken van het verlaten olieplatform Brent Spar door Shell te voorkomen. Van de romantiek van het actievoeren was weinig over. Drie weken zaten de mannen en vrouwen van Greenpeace op het schip. Van den Broek zat de derde week zelfs vastgeketend op het topje van de Spar. De actievoerders stonden voortdurend bloot aan een waterkanon waarmee Shell ze van het platform probeerde te krijgen. Het leidde tot een boycot van Shellproducten in Europa en de multinational moest bakzeil halen.

Van den Broek, goochelaar, theatermaker, trompettist, voormalig directeur Ecomare en vooral Greenpeace-activist, overleed op 3 juni onverwacht aan de gevolgen van een hartaanval in Johannesburg. Hij was net 59 jaar geworden. Sinds 2012 was Van den Broek campagneleider voor Greenpeace Afrika.

Van den Broek werd in Amsterdam geboren als oudste in een gezin van drie kinderen. Hij groeide op in Amstelveen en Laren en besloot biologie te gaan studeren in Wageningen. Na het behalen van zijn bul zei hij tot ontzetting van zijn ouders dat hij het theater in zou gaan. Van den Broek volgde een cursus aan de Theaterschool in Amsterdam, die hij in 1983 voltooide. Intussen leerde hij trompet spelen en trad hij op als goochelaar. Van den Broek werd een allround theatermaker die projecten en modern toneel combineerde met het Shakespeare-repertoire. Bij La Luna van Çanci Geraedts maakte hij locatietheatervoorstellingen als Shakespeare op het strand in Almere en MacBeth in een leeg zwembad in Rotterdam. Tussen 1988 en 1995 was hij medewerker van Dogtroep .

Toen hij 40 werd, vond hij het tijd worden voor een 'echte baan' omdat hij ook voor zijn twee kinderen moest zorgen. Hij poetste zijn cv op, solliciteerde naar een campagnebaan bij Greenpeace, verdiepte zich in marinebiologie en kreeg de betrekking. Later bleek dat hij niet was aangenomen omdat hij biologie had gestudeerd, maar vanwege zijn theaterachtergrond. Bij Greenpeace werd hij verantwoordelijk voor de campagnes voor het behoud van de biodiversiteit van bossen en oceanen. Hij bleek geknipt te zijn voor die functie omdat hij zijn actiegerichtheid kon combineren met creativiteit. Veel tijd besteedde hij aan acties tegen wat hij de 'uitroeiing van de vis' noemde. Hierbij moest hij het opnemen tegen vissers die voortdurend riepen dat het in de Noordzee nog stikte van kabeljauw, schol en haring.

In 2005 werd hij directeur van de Stichting Texels Museum en het daarmee verbonden Ecomare. In 2011 besloot hij zijn leven wederom een nieuwe wending te geven en in Afrika voor Greenpeace te gaan werken: eerst bij campagnes in Congo voor de bescherming van het tropisch regenwoud en sinds begin dit jaar als algemeen campagnemanager met een kantoor in Johannesburg. 'Wat doe je precies?', vroeg zijn dochter een keer. 'Ik ben boswachter van Afrika', zei hij bescheiden. Toen enkele weken geleden in Johannesburg de stroom uitviel in een winkelcentrum en alle deuren op slot gingen om plunderen te voorkomen, zat iedereen in grote angst. Nadat een half uur later de lichten weer waren aangegaan, bleek Just van den Broek op een kist ananassen te zitten waar hij, omringd door een kinderschare, goocheltrucs ten beste gaf.

Elke dinsdag Een necrologie van minder bekende bijzondere mensen

undefined

Meer over