'Juist die kortstondigheid van verliefdheid maakt haar zo eenzaam'

Cristina Zavalloni vindt het 'vleiend' dat Louis Andriessen speciaal voor haar een stuk heeft gecomponeerd. 'Maar ik was ook verbaasd. Waarom wilde hij juist mij voor de rol van Anais Nin. Ik herken mij niet in haar. Zij was een donker figuur. Ze kon intens verdrietig en eenzaam zijn, maar tegelijk leefde ze intens; hield van schoonheid en schrijven.'

MB

'Ik heb mij in haar leven verdiept, dagboeken gelezen. Ik bewonder haar niet. Ik kan mij wel inleven in haar eenzaamheid. Ze had voor zichzelf een gecompliceerde wereld gecreëerd, als getrouwde vrouw met meerdere minnaars. Ze had kleine leugentjes nodig om zo te kunnen leven, om haar eigen eer te behouden.'


Wat Anais Nin interessant maakt, zegt Cristina Zavalloni, is de eenzaamheid van de menselijke natuur. 'Iedereen ontwikkelt een manier daarmee om te gaan. Anais door de kick van steeds weer een andere man te verleiden. Maar juist die kortstondigheid van verliefdheid maakt haar zo eenzaam. Ze besefte dat ze veel mensen pijn deed met haar overspeligheid, maar zei niet anders te kunnen.'


'Het meest boeiende aan haar is haar constante drang zichzelf te uiten; haar emoties, nieuwe ervaringen, seks. Dat rusteloze in haar, dat ken ik wel. Mijn hoofd voelt altijd als een snelweg.'


Ze zegt niet veel met Louis Andriessen te hebben gesproken over Anais Nin. 'Over het algemeen heb ik weinig vertrouwen in communicatie tussen mensen. Mensen kunnen elkaar moeilijk begrijpen, hoe dichtbij die ander ook voelt. We zijn allemaal bang. Geluiden, muziek vertrouw ik meer.'


Meer over