Judith Schalansky

Een strenge biologiejuf merkt dat de natuur zich niet laat temmen.

ARJAN PETERS

Judith Schalansky: De lessen van mevrouw Lohmark

Vertaald uit het Duits door Goverdien Hauth-Grubben. Signatuur; 222 pagina's; € 16,95.

Een kruiswoordraadsel: eerste mens, begint met een A. Niet moeilijk voor biologiejuf Inge Lohmark: 'Aap'. Ruim dertig jaar is ze docente van het Charles Darwin College in Vorpommern, voormalig Oost-Duitsland. Haar leerlingen spreekt ze met 'u' aan.

Ze is streng als de natuur zelf: planten hebben geen gevoelens, dierproeven zijn prima, en ook weet ze waarom de giraffen lange nekken hebben. En zwakke leerlingen zijn 'parasieten op het gezonde klassenlichaam'.

De roman De lessen van mevrouw Lohmark is zelfs opgebouwd als een biologieboek, met paragrafen als 'biodiversiteit' en 'afstamming'. En de schrijfster, Judith Schalansky (1980) leverde bovendien pentekeningen van kikkervisjes, koeien en kwallen. Het ziet er zó verzorgd en educatief uit, dat je de droefenis pas gaandeweg beseft.

Lohmark moet krampachtig vasthouden aan de natuurwetten om haar eigen leven te structureren: haar baan staat op de tocht, ze ziet haar geëmigreerde dochter nooit meer, en wat moet ze met die verwarrende gevoelens voor de stille Erika uit klas negen?

Onherroepelijk leef je mee met Inge, die niet buiten systemen kan denken, terwijl ze ervaart dat de natuur zich niet laat temmen. Ze zou er niets mee kunnen, met dat medeleven van ons, en dat maakt van dit zogenaamde lesboek een wrang drama.

undefined

Meer over