Jongeren trekken met sfeer en kleur

De doelstelling van het Rozentheater - programmeren voor jongeren - komt nu ook tot uitdrukking in het gebouw...

Van onze verslaggeefster Renée Widdershoven

Directeur Jan de Kuijper van het Amsterdamse Rozentheater wijst naar de grote openslaande entreedeuren die vanaf de straat zicht bieden op de foyer. 'We willen de drempel tot ons theater laag houden en hebben er letterlijk voor gekozen het open te houden.'

Het Rozentheater in Amsterdam - thuishonk van Huis aan de Amstel en Het Syndicaat - zal vanavond na een jaar verbouwen zijn deuren weer openen met de voorstelling Angel van Het Syndicaat.

Ooit was het gebouw uit 1912 aan de Rozengracht met duizend zitplaatsen de grootste bioscoop van Nederland. Vanaf de jaren zeventig werd het in gebruik genomen door het Mickery-theater en later door het gezelschap Art & Pro en, na een fusie van Trust en Art & Pro, door de Theatercompagnie. Vanaf 2002 is het Rozentheater zelfstandig, en richt het zich uitsluitend op jongeren.

De verbouwing was nodig om sluiting van het theater te voorkomen. Aan het gebouw, oorspronkelijk bestaande uit een zaal, een foyer, drie kleine kleedkamers en een atelier voor kostuums en decors, werden de afgelopen 35 jaar nauwelijks aanpassingen gedaan. 'Het pand voldeed totaal niet aan de regels van brandweer en Arbo-dienst. De loopbruggen vielen bijna naar beneden, in de kleedkamer stond de schimmel op de muren en er was maar één douche', aldus De Kuyper.

Het theater is nu uitgebreid met kantoorruimten en een extra zaal (ongeveer vijftig stoelen), die als een blok boven de foyer hangt. 'Voorheen waren er voorstellingen die verzopen in de grote zaal, waar ongeveer tweehonderd mensen in kunnen. Die voorstellingen komen in een kleine, intieme zaal beter tot hun recht.' Daarnaast zijn de bestaande zaal en de foyer flink onder handen genomen. De muren zijn rood, roze en paars, evenals de stoelen in de zaal.

De verbouwing, die gedaan is door Mecanoo architecten, is niet helemaal zonder problemen verlopen. Pas na een brandbrief en een intensieve lobby bij de gemeente kreeg het Rozentheater in 2003 subsidie om te verbouwen. In 2004 werd begonnen met de verbouwing, maar in mei leek het met de financiering alsnog mis te lopen. De Amsterdamse Kunstraad bracht een negatief advies uit, dat door wethouder Hannah Belliot van Cultuur werd overgenomen. Het Rozentheater kreeg geen exploitatiesubsidie toegewezen. 'Zonder subsidie kan het theater niet draaien. Dat zou betekenen dat het gloednieuwe gebouw onmiddellijk dichtgetimmerd had moeten worden.'

'Gelukkig kregen we op 16 december te horen dat we toch een jaarlijkse subsidie zouden krijgen van 400 duizend euro tot 2008. Het gevolg was dat we binnen zeer korte tijd de programmering gereed moesten hebben. 'Gelukkig hebben we de twee huisgezelschappen die een groot deel van de programmatijd innemen. En er zijn ook geregeld terugkerende gezelschappen.'

Net als voor de verbouwing zal het Rozentheater zich richten op jongeren van 15 tot 25 jaar. 'Wij denken dat jongeren op zoek zijn naar intimiteit en oorspronkelijkheid. Wij proberen hier op in te spelen. Voorheen moesten we ze lokken door onze naam. Nu hebben we ook een gebouw dat de juiste kleur en de sfeer heeft voor een jong publiek.'

Meer over