Jongens zijn jongetjes geworden De tegenstander hoeft maar even flink uit te ademen

EVV maakte in de 52ste minuut een doelpunt dat ze beter niet had kunnen maken. Het was zoiets als slapende honden wakker maken....

BART JUNGMANN

Van onze verslaggever

Bart Jungmann

DEN HAAG

Maar de weg van een 0-1 voorsprong naar een 4-1 nederlaag was een korte. Den Haag zette er, aangestoken door het gejoel van zijn fans, in de laatste dertig minuten vaart achter en onder druk is Eindhoven een kaartenhuis.

Trainer Jacobs vond na afloop van de wedstrijd dat zijn ploeg een kunstje was geflikt door het 'circus Van der Kroft'. Het hoofd scheidsrechters had John IJkhout naar het Zuiderpark gestuurd en die duldde Eindhoven-doelman Albert van der Sleen na 53 minuten niet meer in zijn buurt. Roy Hendriksen had koud zijn slimme, met buitenkant rechts ingeschoten 1-0 mogen vieren of Van der Sleen velde met gestrekt been de doorgebroken Hoogendorp.

'Ik heb hem niet geraakt', zei Van der Sleen. 'En als hij dat zegt, dan geloof ik hem', zei Jacobs. Maar IJkhout kon nauwelijks resoluter zijn in de presentatie van de rode kaart.

Jacobs bleef tegensputteren: 'Maar dan moet hij toch ook een penalty geven? Het gebeurde in het strafschopgebied.' Daarin had de trainer ongelijk. Hoogendorp viel binnen de lijnen van het strafschopgebied, maar als hij werd geraakt, was het erbuiten.

Van der Sleen ging en Benlahsen kwam om de treurige gang naar het net te moeten maken. Jacobs: 'Toch doodzonde dat een wedstrijd dan wordt beslist door de scheidsrechter.'

Daarin léék de trainer ongelijk te hebben. Natuurlijk, werd het Den Haag een stuk eenvoudiger gemaakt door de gereduceerde tegenstand en het niet al te overtuigende optreden van de jonge Benlahsen, maar Eindhoven is op dit moment zo licht als een veertje.

Het was echt heel raar gelopen als elf Eindhovenaren, inclusief Albert van der Sleen, hadden stand gehouden. De tegenstander hoeft maar even flink uit te ademen en weg is Eindhoven. Komt ook een beetje door de keuze die Jacobs deze week heeft gemaakt. De jongens van blauw en van wit zijn jongetjes geworden.

Diliberto en Driessen zijn bedankt voor niet bewezen diensten en de club kiest noodgedwongen voor de jeugd, maar voor het door assisent Mario Verlijsdonk aangeleverde talent is een leuker debutantenbal denkbaar. Patrick Kluivert zal het per saldo gemakkelijker hebben dan zijn leeftijdgenoten Sander van Huijcksloot, Dave de Witt, Martijn van der Rijt en Ronny Huijberts.

De laatste heeft zich dit seizoen vooral in defensieve zin verdienstelijk hebben ontwikkeld, maar veelzeggend was de manier waarop hij de enige Eindhovense kans voor rust om zeep hielp. Hij dacht de aanstormende doelman Stam

rechtsom te passseren, maar verzuimde bij die beweging de bal mee te nemen. Zoals De Witt vlak na rust over de bal heen maaide nadat hij door Winkelmolen prachtig was vrijgespeeld. Dat zijn fouten die jongeren maken als de druk nog een beetje te groot voor ze is.

Van de weggestuurde D's is Frans Danen alweer in genade aangenomen. Samen met Hendriksen en de uit Den Bosch teruggehaalde huurling De Haan moet hij de jeugd op haar plaats zetten. Danen heeft drie weken de tijd om aan te tonen dat hij waardig genoeg is om het prachtige blauw-wit te dragen. 'Ik heb een gele kaart van de trainer gekregen.'

Tegen zijn Haagse oud-vriendjes moest hij dat bij onstentenis van de geblesseerde Elden de Getrouwe in de spits doen, de ondankbaarste plaats in het team van Eindhoven. Er wordt zo ver van het vijandelijke doel gespeeld dat de voorste man alleen door de lucht bereikt kan worden.

De Getrouwe noch Danen is daarvoor toegerust, dus het mooiste compliment dat Danen kon krijgen was dat hij hard had gewerkt, en dat kreeg hij dan ook van Jacobs.

En zo liep Eindhoven zes dagen na de grote schoonmaak tegen de tiende nederlaag in twaalf wedstrijden op. De ploeg is zo enthousiast en strijdvaardig dat ze lange tijd op een gelijkspel kan aansturen, maar ook zo onervaren en onzeker dat ze geen tegenslag verdraagt. Toen Heesen na zestien minuten vanaf een meter of twaalf ongehinderd de 1-1 kon binnenschieten, tekende de ramp zich al af. Van der Laan en Hoogendorp (2x) voltrokken de executie.

Arm EVV, arme supporters, arme verslaggevers. 'Zeg, moeten jullie hier altijd naartoe of mag je ook wel eens naar PSV', vraagt een Haagse journalist met een superieur lachje, terwijl de Mansveld-tribune zich groot genoeg voelt om de boeren-leus aan te heffen. We lachen met kiespijn.

Dit is de zevende aflevering in een serie over het seizoen '94-'95 van de eerste-divisievereniging EVV Eindhoven.

Meer over