Jonge Socialisten boven vriendelijke hoer

Het Gespuis in de Amsterdamse Spuistraat is gevestigd boven een fel verlicht bordeel. Het licht is zo verblindend dat een vreemdeling maar één deur ziet....

PETER BRUSSE

Het was een mooie lenteavond en de dame had over klandizie niet te klagen. Voor de Jonge Socialisten was het wel behelpen. Slechts 25 jongeren kwamen naar Het Gespuis om te luisteren naar het Open Forum waar Ab Harrewijn (nummer tien op de lijst van GroenLinks) en Laurette Spoelman (nummer 27 op de lijst van de PvdA) een spannende avond zouden bieden over idealisme en pragmatisme in de politiek. Helaas, het werd, zoals een Jonge Socialist zei: 'Gezappig, ze waren te lief voor elkaar.'

Erg was dat niet, want je komt niet iedere dag in Het Gespuis, een oud pakhuis dat eens de CPN toehoorde en nu onderdak biedt aan zes (politieke) jongerenorganisaties van Jonge Christenen, Socialisten, Liberalen en Democraten tot Loesje.

Samen geven zij het blad Gespui uit met vrolijke roddels, erotische mijmeringen, mededelingen en politieke controverse. Zoals de vraag of zij nu wel of niet de activiteiten moeten bundelen. In ieder geval houden ze met elkaar oefeningen in het spreken in het openbaar.

Hoofdredacteur en Jonge Socialist Remco Asselbergs gelooft dat juist door 'op elkaars lip te zitten' duidelijk wordt hoe fundamenteel de onderlinge verschillen kunnen zijn.'

Hij vindt politiek zo belangrijk dat hij besloten heeft zijn studie politicologie niet op tijd af te maken. 'Dan maar een extra schuld. '

Dit jaar hebben zich drie studenten gemeld die eerst eens goed rond willen kijken alvorens zich bij een politieke organisatie aan te sluiten. 'Ze opereren nu vanuit Loesje, die heel creatief en origineel is, maar niet politiek.' Asselbergs reageert meewarig als ik iets te berde probeer te brengen over de harde confrontaties uit het vervlogen zuilentijdperk. Asselbergs: 'Toen kon men alleen zijn eigen standpunt zien. Je hoefde niet naar de ander te luisteren. Wij zijn realistischer.'

Het moge waar zijn, maar toen ik via het donkere trappengat boven in de vergaderruimte kwam, moest ik vanzelf denken aan foto's van een heel ver en braaf verleden. In afwachting van het Open Forum zaten de Jonge Socialisten in een kring. Met blije gezichten luisterden ze naar het meisje dat vertelde hoe leuk het was om mee te doen aan het plakken van affiches. 'Dus allemaal komen', zei met het enthousiasme van de graalleidster.

Iedereen, zag ik, had kort haar, behalve een jongen die zijn lokken over de schouders droeg. Zestig jaar geleden maakte de socialistische schrijver J.B. Priestley zijn beroemde reis door Engeland en hij begon zijn English Journey met de beschrijving van de medepassagiers in de bus: Alle vrouwen droegen kort haar. Zij waren vrij, mochten buitenshuis werken en verdeden hun tijd niet meer het borstelen, opsteken en spelden van het haar.

De meisjes in Het Gespuis beheersten de vergadering. Zij namen vriendelijk maar beslist de besluiten. Ook tijdens het Open-Forumdebat over Paars, pragmatisme en idealen toonde de gewiekste Laurette Spoelman (met halflang haar) zich de sterkste. Natuurlijk was zij uit op macht, natuurlijk wilde zij vechten. De goede ex-CPN'er, theoloog en GroenLinks-kandidaat Ab Harrewijn (43) was voor haar te veel de activist van weleer.

De 32-jarige Spoelman heeft een kunstopleiding gehad, maar is via de CNV-jongeren en als directeur van het COC in de politiek gekomen. 'Ik heb twee kinderen en een vriendin.'

De Jonge Socialisten, die heel beleefd nooit voor hun beurt spraken, voelden meer voor de bewogen Harrewijn, die de klassenstrijd niet was vergeten. Toen een van de Jonge Socialisten bezorgd opmerkte dat men dreigde te vergeten dat de JS aan de PvdA gelieerd waren, zei Spoelman dat het goed was om tegen de moederpartij te rebelleren. Er viel een stilte. Langzaam verloor Spoelman haar terughoudendheid en werd iedereen het met iedereen eens, zodat de 25 toehoorders tevreden wegzakten in hun stoel.

Buiten zwaaide de blonde hoer ons welterusten.

Peter Brusse

Meer over