Jeugdtheater Niet wiet, wel Nel ****Mismuis****

Bijna vergeten boekjes prachtig bewerkt in twee voorstellingen.

ANNETTE EMBRECHTS

Het boekje telt nog geen 25 bladzijden en bestaat uit woorden van maar één lettergreep: boos, mis, niet, wel, poos en pit. Heldere eenvoud, bedoeld voor beginnende lezers. De onlangs nog met de Constantijn Huygensprijs gelauwerde Joke van Leeuwen schreef twintig jaar geleden met Niet Wiet, wel Nel een prachtig miniatuurtje over het wel en wee van de liefde, voor kinderen die net het lezen ontdekken. Een man en een vrouw, Wiet en Nel, maken ruzie en maken het weer goed. Maar hoe maak je daar theater van?

Theatermaakster Lieke Benders slaat in Niet Wiet, wel Nel precies de juiste toon aan. Een Vlaamse verteller (Hans van Cauwenberghe) vormt met zijn akoestische gitaar een kordate, muzikale brug naar het jonge publiek (vanaf 6 jaar). Met roffels op en gepluk aan de snaren onderstreept hij de boosheid die telkens weer vat krijgt op het echtpaar op toneel. Eva Zwart en Gerrit Dragt geven Nel en Wiet een vleugje brutaliteit mee, terwijl ze volledig trouw blijven aan de eenlettergrepige dialogen vol 'bek', 'kus', 'weg', 'vies' en 'rok'. Meestal zoeken ze de kracht in monter samenspel. Dé vondst van Benders is de theatrale toevoeging van een magisch meisje (Inge Liefsoens) dat woordeloos de 'boosheid' komt verjagen met 'lichtjes'. En zo wordt een 'dun boek' een 'kort maar knap stuk'.

Ook Theatergroep Kwatta bewerkt een bijna vergeten boekje (Het muisje zonder staart van Paul Gallico) tot een ludieke voorstelling voor 6 jaar en ouder: Mismuis. De dialogen zijn filosofischer van aard (over mismaakt zijn en met bravoure het noodlot tegemoet treden); de vorm houdt het heen en weer springende verhaal echter speels, lichtvoetig en muzikaal. Vier mannen (Remco Melles, Siem van Leeuwen, Hans Thissen en Steven Stavast (bespeler van de knuffel Mismuis) jongleren met spullen en prullen alle gebeurtenissen bij elkaar. Als vier werknemers van de Firma Muijs & Co trekken ze in stofjas alles uit stellingen wat ze nodig hebben om zichzelf en elkaar te verkleden: pingpongballetjes, poppen, helmen, pruiken, wc-rollen, prullenbakken enzovoort. Met stemmetjes, liedjes en onderling geginnegap hebben ze een pakkende vorm van speelgoedtheater gevonden die Kwatta inmiddels swingend en soepel afgaat.

undefined

Meer over