Jeugdsentiment

Muziek waar je rond je twintigste van houdt, blijf je de rest van je leven trouw. Vroegere muziek valt onder de kinder-en tienergrillen en wat er na het bereiken van de volwassenheid nog bij komt, neem je mee, maar het krijgt nooit meer de impact van toen het leven nog...

Woensdag was namelijk het jaar 1972 aan de beurt, mijn jaar. Daardoor moest ik dinsdag (1978) laten schieten. Te oud. Zoals ik voor 1959 (maandag) nog te jong ben. Jammer, want daardoor kan ik niet die prachtige anekdote navertellen van de 17-jarige nozem die naar naar Duitsland reisde om Elvis Presley te ontmoeten. De tocht mislukte faliekant, maar in dat falen school een schitterende illustratie van de verhouding tussen ouders en kinderen in die tijd. Nou ja, wie nieuwsgierig is, moet de site www. kro. nl maar bezoeken. Daar is het aflevering nog te beluisteren.

Het Theater van het Sentiment bestaat sinds 2001 en wordt vier keer per week uitgezonden. Op de televisie bestaat een soortgelijk programma, maar dat is veel gelikter.

Daar draven de onvermijdelijke (ex-) Bekende Nederlanders op, die ofwel blij zijn nog te worden herkend of die blasé zijn geworden, omdat ze al zolang de BN'er zijn.

Nee, dan de radio. Muziek, verhalen, spelletjes, geluidseffecten, en herinneringen in een speels en zorgvuldig programma roepen een gevoel van jeugdsentiment op. Daarover kan iemand smalend doen, maar jeugdsentiment behoort wel tot de plezierige kanten van het ouder worden. Dus ging het gisteren onder meer ook over de laatste vlucht van de Apollo en de overgang van voetballer Jan Mulder van Anderlecht naar Ajax.

De uitzending stond in het teken van een hommage aan Tom Manders, beter bekend als Dorus, die begin 1972 overleed. De doorgebelde herinneringen van mensen die iets met hem hadden meegemaakt, waren niet spectaculair, alhoewel plezierig afkomstig van gewone mensen. En de muziek? Nooit beseft dat álle muziek uit 1972 na verloop van jaren mooi wordt. Dus niet alleen Jackson Browne, Derrek and the Domino's of Harry Nilsson, maar ook Bolland & Bolland en The Hollies. Daar dacht ik in 1972 toch heel anders over.

Meer over