Italië gaat drie jaar lang zuinig leven

Van onze correspondent..

ROME

Gerrit Zalm kan gerust zijn: de Italiaanse premier Prodi kan rekenen op een meerderheid in de Kamer voor zijn driejarig saneringsprogramma. De Nederlandse minister van Financiën had garanties geëist over parlementaire steun aan dat programma.

Het 'Document voor financiële en economische programmering' voor de jaren 1999, 2000 en 2001 heeft de unanieme steun gekregen van de regeringspartijen, en na enige onzekerheid ook van de notoire dwarsligger Communistische Herstichting. Dit garandeert een parlementaire meerderheid voor het pakket, dat vooral Nederland moet overtuigen van Italië's betrouwbaarheid als toekomstige euro-partner.

Het Nederlandse kabinet heeft zijn instemming met deelname van Italië aan de euro afhankelijk gemaakt van de goedkeuring door het Italiaanse parlement van het plan. Minister Zalm zei woensdag, tijdens het euro-debat in de Tweede Kamer, dat hij voor begin mei duidelijke signalen uit Italië wil hebben dat er een meerderheid in het Italiaanse parlement is voor het plan.

Vooral de VVD heeft aangedrongen bij het kabinet op zo'n harde opstelling tegenover Italië. Op deze manier wil Nederland extra zekerheid verkrijgen dat de euro een harde munt wordt. Een Nederlands 'nee' tegen Italië zou overigens slechts van symbolische betekenis zijn geweest. Italië kan dan toch meedoen aan de euro omdat alle andere euro-landen vóór deelname van het land zijn.

Een confrontatie lijkt echter onwaarschijnlijk aangezien de Italiaanse ministerraad het saneringsproject vandaag goedkeurt. Daarna wordt het zo snel mogelijk aan het parlement voorgelegd. Hoogstwaarschijnlijk zal de begrotingscommissie van de Kamer het tegen het einde van de maand aannemen. De aanvaarding door het parlement is dan nog maar een formaliteit. De vraag of dat vóór of na 2 mei zal gebeuren, de datum waarop de politieke beslissing valt over de toelating tot de euro, is dan niet belangrijk meer.

'Meer werk en minder belastingen', zo vatte premier Prodi het sanerinsplan samen. De werkloosheid moet van de huidige 12,2 procent omlaag naar 10 procent in 2001, met zevenhonderdduizend nieuwe banen dankzij investeringen van dertig miljard gulden. Een groot deel van dat geld moet komen uit nieuwe privatiseringen.

In 2001 moet de inflatie tot 1,6 procent zijn gedaald en de groei van het bruto binnenlands product tot 2,9 procent zijn toegenomen. Het begrotingstekort, nu 2,7 procent van het bbp, zal krimpen tot slechts 1 procent. En de Italiaanse staatsschuld van 121,6 procent van het bbp moet in 2001 liefst 15 procentpunten zijn gedaald.

De orthodoxe communisten hebben hun steun gegeven vanwege de aandacht voor de werkloosheidsbestrijding en de belofte van de regering dat de overheid in vitale bedrijven een sterke rol blijft houden. En net als de vakbonden zijn de communisten blij dat aan de pensioenen niet zal worden getornd.

De regering wil de afspraak met de communisten nakomen over de invoering van een 35-urige werkweek. Het Internationaal Monetair Fonds vindt dat een heilloos project. Het had een flexibilisering van de arbeidsmarkt gewild. Nu dat niet gaat gebeuren, is het volgens het IMF onmogelijk de werkloosheid in drie jaar terug te brengen tot 10 procent.

Bedrijfsleven, handel en zelfstandigen zijn tevreden, vooral omdat er geen belastingen meer bijkomen - de eenmalige eurotax zal zelfs voor 60 procent worden teruggegeven - en omdat de economische opleving nu een feit lijkt. Vorige maand nog dreigden de werkgevers te breken met de regering en de sociale akkoorden op te zeggen.

Meer over