Israëlische verkiezingen

HENK MÜLLER

De Israëlische kiezers hebben voor een verrassing gezorgd. De voorspelde ruk naar rechts is uitgebleven.

De uitslag van de Israëlische verkiezingen heeft alle voorspellingen gelogenstraft. Kiezers zouden niet langer in politiek zijn geïnteresseerd, de Israëlische politiek zou een ruk naar rechts maken en de leider van de lijstverbinding Likud-Israël Beitenu, premier Netanyahu, zou met gemak de verkiezingen winnen.

Het liep anders.

De kiezersopkomst was opmerkelijk hoog, de lijstverbinding van Netanyahu verloor bijna een kwart van de zetels, en de voorspelde ruk naar rechts werd een ruk naar het midden. Terwijl alle aandacht was gericht op de rijzende politieke ster Bennett (Habayit Hayehudi), een rechtse zionist, blijken kiezers aan de gematigde partij van nieuwkomer Yair Lapid (Yesh Atid) de voorkeur te hebben gegeven. Yesh Atid is nu de tweede partij van Israël. De Arbeiderspartij werd, tegen de verwachtingen in, derde.

De uitslag toont vooral dat de seculiere middenklasse er genoeg van heeft om middels belastingen als melkkoe te dienen voor de (almaar groeiende groep) ultra-orthodoxe joden die niet werken en geen dienstplicht vervullen. Ook zorgen om het groeiende begrotingstekort en de toenemende kloof tussen arm en rijk - zij leidden tot felle sociale protesten in 2011 - maken duidelijk waarom Netanyahu nu wordt afgestraft.

Het centrum-linkse en het rechtse blok zijn nu ongeveer even sterk. Netanyahu zal als een volleerd evenwichtskunstenaar moeten laveren tussen de wensen van seculieren en ultra-orthodoxen en tussen die van voorstanders van onderhandelingen met de Palestijnen en voorstanders van een Joodse staat waarin Palestijnen tweederangs burgers zijn.

Voor de buitenwereld is de uitslag een welkom signaal dat niet alle hoop op een Israëlisch-Palestijns vredesproces hoeft te worden opgegeven. Ook een eventuele aanval van Israël op Iran wordt met de nieuwe krachtsverhoudingen gelukkig onwaarschijnlijker.

undefined

Meer over