Islam zonder heilige huisjes 'P schrijft

as op voor oude mannen, ze hebben niets te verliezen.' Deze..

waarschuwende woorden de Duitse journalistieke veteraan Peter Scholl-Latour (1924) in het begin van Onbegrensde oorlog: de strijd tegen het terrorisme een strijd tegen de islam? Het is een uitstekend motto.

Het boek van de oude man Scholl-Latour is een baken van kwaliteit ten opzichte van nogal wat goedkope dan wel bloedeloze werkjes die de afgelopen tweealf jaar over hetzelfde onderwerp het licht zagen. In de eerste plaats komt dat doordat Scholl-Latour waarschijnlijk als een van de weinige westerlingen echt gekwalificeerd is om een boek te schrijven over een al dan niet vermeend islamitisch gevaar. Als journalist bereisde hij de islamitische 'probleemgebieden' gedurende een halve eeuw. Na zijn promotie studeerde hij Arabisch en islamwetenschappen aan de universiteit van Beiroet. De combinatie van journalistieke onverschrokkenheid Scholl-Latour is niet bang aangelegd en intellectuele diepgang is een zeldzame. Voeg daarbij een enorme reis-en levenservaring en je hebt het recept voor een uniek boek.

In Onbegrensde oorlog verweeft Scholl-Latour recente indrukken uit Afghanistan, Irak, Isra India, Centraal-Azin China met herinneringen aan oude bezoeken. Hij trekt vergelijkingen, analyseert en speculeert. Zo wordt inzichtelijk hoe in nagenoeg alle gebieden die hij beschrijft, de spanningen in een halve eeuw tijd toenemen en de verhoudingen steeds meer op scherp komen te staan, door demografische explosies, interne radicalisering en westerse fouten, vaak voortvloeiend uit kortzichtigheid. Zowel Saddam als Mujaheddin-strijder Bin Laden genoot voor hij in 'icoon van het kwade' veranderde,immers de actieve steun van de VS. De Taliban werden waarschijnlijk door de Pakistaanse geheime dienst in samenwerking met de CIA aan de macht gebracht om te waken over een Amerikaanse oliepijpleiding vanuit Centraal-Aziaar de Indische Oceaan.

Toch is Onbegrensde oorlog geen antiwesters pamflet. Geen enkele partij wordt gespaard, want heilige huisjes heeft Scholl-Latour niet. De toon van het boek is hard, confronterend en ontnuchterend. Oplossingen draagt Scholl-Latour bewust niet aan. 'De bewering dat er voor alle problemen van deze wereld altijd een oplossing te vinden moet zijn, is gebaseerd op een westers denkbeeld uit de Verlichting en dat werkt niet in de Ori', citeert hij een joodse vriend. Politiek incorrecte ideeen krijgen volop de ruimte. Een Sharon-adept mag uitleggen dat compromisbereidheidin de Arabische wereld altijd als een teken van zwakte wordt gezien, en Scholl-Latour is het daar niet helemaal mee oneens. Palestijnen en Hezbollah-leiders die Scholl-Latour steeds te spreken krijgt dankzij een foto van hem en Ayatollah Khomeiny uit 1979 krijgen volop de gelegenheid hun evenmin salonfge ideete verkondigen.

Volgens hen zal de joden hetzelfde lot ten deel vallen als de christelijke kruisridders. Ze kunnen tweehonderd jaar in het Midden-Oosten blijven, maar uiteindelijk zullen ze het veld moeten ruimen.

Meer over