ISBN

Peter Verhelst is dichter, en schrijver van zeer poëtische romans en toneelstukken. Zijn nieuwe roman, of novelle, Memoires van een luipaard (Prometheus; fl 31,95), is het relaas van een bezeten, koortsachtige liefde....

Paus Gregorius de Grote vertelde, in de vier levendige boeken die hij schreef aan het einde van de zesde eeuw, over het leven van vele heiligen. Zijn portret van Benedictus, de 'vader' van de grote monnikenorde, werd gekoesterd door zijn navolgelingen. Bij uitgeverij SUN is nu een vertaling verschenen van G. Bartelink en F. van der Meer van de Dialogen van Gregorius, Het leven van Benedictus en andere heiligen (fl 49,58).

'Sidonie-Gabrielle Colette was de eerste vrouw die een staatsbegrafenis kreeg van de republiek', schrijft Judith Thurman op de laatste bladzijde van haar vuistdikke biografie. Colette was een fenomeen. Door haar boeken, haar theateroptreden, haar openbare leven, haar liefdes - met mannen, met vrouwen en met haar stiefzoon - hield ze het publiek in haar ban. In Secrets of the Flesh - A Life of Colette doet Thurman, ook biografe van Isaak Dinesen en co-producer van de film Out of Africa - het allemaal uit de doeken. Het boek verscheen, vertaald door Annelies Eulen, onder de titel Colette - Een zinnelijk leven bij De Bezige Bij (fl 89,50). Kees Fens besprak de Engelse editie op 12 december 1999 in Cicero.

De titel doet denken aan vele romans, maar Het zwijgen van Maria Zachea (Plataan;fl 38,56) is geen roman, maar een 'ware familiegeschiedenis', waarvoor journaliste Judith Koelemeijer research verrichtte in haar eigen familie. De 'Moeder' in het verhaal, de grootmoeder van de schrijfster, kreeg in 1989 een hersenbloeding. Tegen ieders verwachting in, bleef de vrouw in leven, mysterieus zwijgend. Koelemeijer vroeg zich af wat de twaalf kinderen uit het grote katholieke hoveniersgezin wisten van hun moeder, en ze ging op zoek naar haar geschiedenis.

Schrijvers als Don Delillo en Annie Proulx liepen na de verschijning van The Corrections, de derde roman van de Amerikaanse schrijver Jonathan Frantzen, meteen met hem weg: de roman - over de perikelen van drie kinderen uit één gezin die zich proberen te ontworstelen aan de provincie - zou een scherp, ironisch beeld geven van de moderne westerse samenleving, een beetje John Irving en Philp Roth ineen. De bijna vijfhonderd pagina's dikke roman werd door drie mensen (Gerda Baardman, Huub Groenenberg en Marian Lameris) vertaald, en is nu in het Nederlands verkrijgbaar: De correcties (Prometheus; fl 58,50).

De Oostenrijkse schrijver Norbert Gstrein, van huis uit wiskundige, schreef enkele romans, maar Die Englischen Jahre uit 1999 was zijn eerste grote succes. Het is een bijzonder verhaal over een jonge vrouw die in Engeland op het spoor komt van Gabriel Hirschfelder, een Oostenrijkse jood, die op het eiland Man tussen de nazi's gevangen zat, en na een bizarre vlucht in Engeland belandde. Hoe meer de vrouw te weten komt over deze man, des te groter worden de raadsels romdom hem (vertaald door Nelleke van Maaren; Meulenhoff; fl 47,38).

Ilja Ilf (1897-1937) en Jevgeni Petrov (1903-1942) zijn de auteurs van de geestige romans De twaalf stoelen en Het gouden kalf. Hoe ze die samen schreven, hebben ze op vermakelijke wijze uitgelegd. Het tweetal deed meer dingen samen. In 1935 en 1936 reisden ze door Amerika. Hun verslagen werden in de Pravda gepubliceerd. Later werden ze in een boek opgenomen. Dat is nu, vertaald door Paul Janse, bij de Wereldbibliotheek verschenen onder de titel Amerika Eenhoog (fl 59,50).

'Wat is jouw naam, jongeman?', lezen we op de eerste bladzijde van Waarom ze viel (op) van de Amerikaanse Lucinda Rosenfeld. Het eigentijdse Nederengels - het moet natuurlijk zijn: 'Hoe heet je, jongeman?' - belooft niet veel goeds. Rosenfeld, die van 1996 tot 1998 als 'nachtcolumnist' van The New York Post verslag deed van het nachtleven in de stad, vertelt over het leven van de jonge Phoebe Fine, die, afkomstig uit een joods muzikaal gezin in een rustige buitenwijk en introvert als ze is, heel intensief en met zeer verschillende mannen de hartstocht exploreert (Vassallucci; fl 36,36).

In 1980 nam hij Joop Zoetemelk op sleeptouw in de Tour de France die Joop won, in de Giro van 1988 bereikte hij onder Siberische omstandigheden als eerste de top van de Gavia. Wielrenner Johan van der Velde was een groot sportman, en ging door diepe dalen. Aan het eind van zijn carrière kwam zijn amfetamineverslaving aan het licht. Volkskrant-redacteur Bart Jungmann schreef zijn biografie, Langs het ravijn - Het veelbewogen leven van Johan van der Velde (Veen; fl 34,90).

In 1993 was Nederland - dankzij de Volkskrant die onthulde dat de hoogste cultuurambtenaar in Den Haag de boel er behoorlijk bij had laten liggen - 'Schwerpunkt' op de Frankfurter Buchmesse. Sindsdien, schrijft Jaap Grave in zijn omvangrijke studie Zulk vertalen is een werk van liefde - Bemiddelaars van Nederlandstalige literatuur in Duitsland 1890-1914, 'brak' de Nederlandse literatuur 'door' in Duitsland en was zelfs sprake van een hausse. Grave legt uit waarom honderd jaar geleden van een vergelijkbare belangstelling sprake was (Vantilt; fl 49,90).

Meer over