Profiel

Is 'nette' vastgoedmagnaat uit de bocht gevlogen?

Hij wilde niets weten van de kwalijke praktijken van zijn vakgenoten. Maar nu lijkt het erop dat Rudy Stroink uit de bocht is gevlogen nadat de crisis had toegeslagen.

Tjerk Gualthérie Van Weezel
De fraude rond het Google Datacenter is Rudy Stroink zijn nekslag geweest. Beeld anp
De fraude rond het Google Datacenter is Rudy Stroink zijn nekslag geweest.Beeld anp

Voor bijna iedereen die Stroink de afgelopen jaren van dichtbij heeft meegemaakt, is het moeilijk te geloven dat hij nu wordt verdacht van omkoping. Elke keer dat grote vastgoedfraudezaken aan het licht kwamen, of het nu Bouwfonds was of Eurocommerce, presenteerde Rudy zich als het geweten van de sector. Op meeslepende toon wist hij keer op keer uit te leggen hoe groot de schade was die zijn concurrenten het vak van projectontwikkeling hadden aangedaan.

Recht voor zijn raap en met passie vertellen over vastgoed en alles wat er mis is met de vastgoedsector en de ruimtelijke ordening in Nederland. Dat is Rudy.

Nadat hij eind jaren zeventig in Delft architectuur heeft gestudeerd en enige tijd zelf gebouwen tekent, besluit hij dat hij liever opdrachtgever wil zijn. Hij vertrekt naar de VS om het vak van projectontwikkelaar te leren.

Informele rebellenclub

Met de opgedane kennis keert hij in 1994 terug naar Nederland en sticht TCN. Een bedrijf dat aandacht trekt met grote projecten als het World Forum in Den Haag en het Mediapark in Hilversum. Het bedrijf presenteert zich als een informele rebellenclub waarin 'Rudy', steevast gekleed in trui en ietwat verfomfaaide broek, zich 'coach' laat noemen in plaats van baas.

Op de golven van de hoogconjunctuur draait het bedrijf mega-omzetten. In totaal zet het voor zo'n 1,2 miljard euro aan projecten neer in Europa. TCN heeft zelfs een bedrijfsvliegtuig en Rudy zit achter de stuurknuppel. Zijn vermogen wordt op dat moment geschat op 100 miljoen euro, genoeg voor een plek in het linkerrijtje van de Quote 500. Tegen wil en dank, zegt hij er zelf vaak over. Geld is naar eigen zeggen geen drijfveer. Hij wil 'mooie dingen neerzetten'.

In de Volkskrant beschrijft Rudy die gouden jaren later met de term 'hopping'. 'Dan vloog ik naar Portugal om drie uur lang te onderhandelen over een nieuw winkelcentrum. 's Middags had ik nog een afspraak in Londen, daarna terug naar Amsterdam. Paar dingetjes afhechten en om een uur of acht, negen was ik thuis. Ik was intens gelukkig.'

Welke prijs zal Rudy Stroink betalen voor Googles datahotel?

Hij wilde dat Google een gebouw van zijn bedrijf TSN in de Eemshaven bleef huren en daarom besloot vastgoedmagnaat Rudy Stroink de onderhandelaar van Google om te kopen. Dat is althans de beschuldiging van justitie. Stroink profileerde zichzelf graag als het geweten van de sector.

Crisisjaren

Maar in 2008 komt de crisis, de geldstroom droogt abrupt op en de waarde van vastgoed keldert. TCN heeft veel te veel geleend bij banken en te veel panden in bezit die binnen de kortste keren de helft van hun waarde verliezen. Van zijn romantische voornemen om op 2 december 2010 de deur achter zich dicht te trekken en TCN over te dragen aan zijn personeel, komt niets terecht. Hij moet ineens alle zeilen bij zetten om het bedrijf in leven te houden.

Voor de buitenwereld doet Rudy Stroink weinig moeite om zijn penibele situatie te verhullen. Hij geeft een cameraploeg van het VPRO-programma Tegenlicht zelfs toestemming eind 2008 alle toeren te volgen die hij uithaalt om zijn bedrijf te redden. De kijkers zien hoe Stroink tevergeefs op zoek gaat naar een investeerder die zijn bedrijf wil kopen, een poging van zijn management om hem van de troon te stoten overleeft en intussen tientallen medewerkers toespreekt waarvan hij 'afscheid' moet nemen.

Ook het datacentrum waarmee Stroink nu in de problemen is gekomen, komt tijdens de uitzending voorblij. 'Hier wordt een heel mooi rendement gehaald', zegt hij in de enorme hal vol snorrende servers. Om zijn bedrijf weer boven water te takelen vliegt hij naar Ierland om zijn serverhuis aan een belegger te verkopen. Het lukt niet.

Een andere saillante zin uit de documentaire gaat over zijn verlies aan onafhankelijkheid. 'Het gaat nog heel naar worden, dat ik straks voor iemand op de knieën moet: help me.' Het heeft er alle schijn van dat Stroink op datzelfde moment al was ontdekt door iemand waarvan hij afhankelijk werd. Google-directeur T., aan wie Stroink volgens Justitie 1,7 miljoen aan steekpenningen betaalde om het Amerikaanse bedrijf als huurder van zijn datacentrum te behouden.

Toekomstdromen

In 2012 volgt alsnog een faillissement. Maar in de jaren daarna pakt hij het leven weer energiek op. Hij scheidt van zijn echtgenote en hertrouwt met Saskia van B., een van zijn jarenlange getrouwen binnen TCN. Met haar begint hij een nieuw bedrijfje, Dutch Spring, als directeur en mede-eigenaar van meubelfabriek Pastoe.

Stroink is ook actief als adviseur van gemeenten en het Rijk. Zo gaf hij leiding aan een commissie die de regering adviseerde over de vraag wat er moet gebeuren met leegstaande kantoorgebouwen.

Zijn ambitie voor de toekomst heeft Stroink ook nooit onder stoelen of banken gestoken. Regelmatig liet hij afgelopen jaren vallen dat hij dolgraag minister of wethouder van een grote stad zou worden namens zijn partij D66. Door die toekomstdroom kan naar alle waarschijnlijkheid een dikke streep. Want zelfs als hij de komende jaren in de rechtszaal zijn onschuld kan bewijzen, zal hij alle negatieve publiciteit van deze week niet snel meer te boven komen.

Meer over